Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ψωρίαση: Αιτιολογία, γενετική προδιάθεση και κληρονομικότητα



Οι αιτίες που προκαλούν ψωρίαση δεν είναι γνωστές με ακρίβεια. Ωστόσο, ο μηχανισμός, που δημιουργείται από τις εν λόγω αιτίες προκαλεί φλεγμονή στον οργανισμό του ασθενούς, που οδηγεί σε δερματικά σημεία και συμπτώματα. Επίσης η εν λόγω φλεγμονή μπορεί σε ορισμένους ασθενείς να επηρεάζει και άλλα όργανα εκτός από το δέρμα.

Η κληρονομικότητα έχει μεγάλη σημασία στην ψωρίαση. Ο ρόλος της κληρονομικότητας είναι ακόμη σημαντικότερος στις περιπτώσεις όπου η νόσος εκδηλώνεται νωρίς στη ζωή του ασθενούς.

Στους ασθενείς με ψωρίαση που έχουν αδέλφια ή γονείς με τη νόσο, οι πιθανότητες να υπάρχει κληρονομικός παράγοντας είναι μεγάλες. Στη γένεση της ψωρίασης δεν εμπλέκονται μόνο οι κληρονομικοί παράγοντες.

Το γεγονός ότι στη γένεση της ψωρίασης δεν εμπλέκονται μόνο γενετικοί παράγοντες, διαφαίνεται και από τις περιπτώσεις των ταυτόσημων διδύμων (δίδυμοι που έχουν ακριβώς το ίδιο γενετικό κληρονομικό υλικό). Υπάρχουν περιπτώσεις πανομοιότυπων διδύμων στις οποίες μόνο ό ένας από τους δύο έχει ψωρίαση.

Εάν η γένεση της ψωρίασης σε ένα άνθρωπο εξαρτιόταν μόνο από τα γονίδια που κληρονόμησε, θα έπρεπε και οι δύο ταυτόσημοι δίδυμοι να πάσχουν από ψωρίαση. Το γεγονός ότι αυτό δεν συμβαίνει πάντοτε, δείχνει ότι πιθανότατα χρειάζεται συνεργία γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων για να εκδηλωθεί η νόσος σε ένα άνθρωπο.
Το γεγονός ότι υπάρχουν γονίδια που εμπλέκονται στη γένεση της ψωρίασης, ενισχύεται και από την ύπαρξη συγκεκριμένων τύπων αντιγόνων του συστήματος HLA σε ομάδες ασθενών με τη νόσο. Τα αντιγόνα του συστήματος HLA (Human Leukocyte Antigens) βρίσκονται στην εξωτερική επιφάνεια, στη μεμβράνη των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματος. Το είδος που έχει ο κάθε άνθρωπος είναι κληρονομικά προκαθορισμένο από γονίδια που εντοπίζονται στο χρωμόσωμα 6.

Υπάρχουν ορισμένοι τύποι αντιγόνων του συστήματος HLA που εμφανίζονται σε ασθενείς που προσβάλλονται από ψωρίαση νωρίς στη ζωή τους. Άλλοι τύποι των εν λόγω αντιγόνων συναντώνται συχνότερα σε άλλες ομάδες ασθενών με ψωρίαση για παράδειγμα σε ασθενείς που έχουν συγγενείς με ψωρίαση ή που αναπτύσσουν αργά στη ζωή τους την πάθηση. 

Η επικρατέστερη θεωρία σχετικά με την κληρονομικότητα της ψωρίασης είναι ότι υπάρχουν πιθανόν διάφορα γονίδια που εμπλέκονται. Τα γονίδια αυτά καθορίζουν το βαθμό ευπάθειας και επιδεκτικότητας για την πάθηση όπως επίσης και το βαθμό σοβαρότητας στην εκδήλωση της νόσου.

Είναι φυσιολογικό τα μέλη της οικογένειας ατόμων που πάσχουν από ψωρίαση να ανησυχούν για το δικό του κίνδυνο προσβολής από την πάθηση. Επίσης γονείς με ψωρίαση ανησυχούν ένα υπάρχει κίνδυνος να προσβληθούν και τα παιδιά τους.

Υπάρχουν ορισμένα στατιστικά δεδομένα που δίνουν κατά προσέγγιση εκτιμήσεις του κινδύνου:
Σε ποσοστό που κυμαίνεται από 36% έως 91% των ασθενών με ψωρίαση αναφέρεται έστω και κάποιο οικογενειακό ιστορικό της νόσου
Εάν και οι δύο γονείς πάσχουν από ψωρίαση τότε ο κίνδυνος προσβολής των παιδιών τους από τη νόσο ανέρχεται στο 65%

Όταν ο ένας γονιός παρουσιάζει ψωρίαση, ο κίνδυνος προσβολής των παιδιών του είναι 28%
Εάν οι δύο γονείς και ένα παιδί τους παρουσιάζουν ψωρίαση, ο κίνδυνος προσβολής των άλλων παιδιών είναι της τάξης του 83%
Όταν ένα αδέλφι παρουσιάζει ψωρίαση, ο κίνδυνος προσβολής των αδελφιών του είναι της τάξης του 24%

Όταν ένας γονιός και ένα αδέλφι έχουν ψωρίαση, ο κίνδυνος προσβολής των αδελφιών του είναι της τάξης του 41%.
Δεν είναι όλα τα περιστατικά ψωρίασης που σχετίζονται με κληρονομικότητα. Η νόσος μπορεί να εκδηλωθεί σε κάποιον έστω και εάν δεν υπάρχει οποιοδήποτε σχετικό ιστορικό στην οικογένεια του ασθενούς.

Στη γένεση και σοβαρότητα της νόσου εμπλέκονται κληρονομικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
Το στρες, οι μολύνσεις, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, το κάπνισμα, μερικά φάρμακα και η παχυσαρκία περιλαμβάνονται στους παράγοντες που πυροδοτούν ή επιδεινώνουν επεισόδια ψωρίασης.   

 medlook.net
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δικαιολογίες που έχεις μεγαλώσει αρκετά για να ακούς

Γράφει η Σοφία Μαυραντζά
Λες ψέματα; Ψάχνεις δικαιολογίες τύπου «έχω δέκατα», «πονάει η κοιλιά μου», «ένα μεγάλο ρακούν έκρυψε το τηλέφωνό μου» για να μη βγεις για ποτό; Τότε μη συνεχίζεις να διαβάζεις. Αυτό το κείμενο γράφτηκε για όλες εκείνες που βαρέθηκαν να ακούν δικαιολογίες, που ζητούν εξηγήσεις στα ίσα (όπως ακριβώς τις δίνουν) και που έχουν τραγουδήσει το «Ψεύτικα» της Αννούλας παραπάνω από 250 φορές στη ζωή τους.
Πάμε να δούμε παρέα τις πέντε πιο δημοφιλείς δικαιολογίες που μεγάλωσες αρκετά (και βαρέθηκες πια) να ακούς.
Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε Το ακούς παντού. Το ακούς στο γραφείο, το ακούς στο αμάξι, το ακούς στο σπίτι, το ακούς από το κινητό, το ακούς δίπλα σου, μπροστά σου, γενικά ΤΟ ΑΚΟΥΣ. «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που δεν σε κοινοποίησα στο μέιλ που έστειλα στον διευθυντή και έλεγα ότι εσύ έχασες την ημερομηνία παράδοσης», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγα τρεις μέρες σερί για μπάλα με τα παιδιά», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγαμε με τη Μαρία στο θέατρο κ…

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Οριακή διαταραχή προσωπικότητας: αλήθειες και μύθοι

Η οριακή, ή μεταιχμιακή, διαταραχή προσωπικότητας αποτελεί μία σοβαρή ψυχιατρική πάθηση που χαρακτηρίζεται από ασταθείς και θυελλώδεις σχέσεις, αδιαμόρφωτη αίσθηση ταυτότητας, χρόνια αισθήματα κενού και πλήξης, ασταθείς διαθέσεις και σχεδόν ανύπαρκτο έλεγχο της παρορμητικότητας σε τομείς όπως η κατασπατάληση χρημάτων, η κατανάλωση τροφής, οι σεξουαλικές επαφές και η χρήση ουσιών.
Ο φόβος της πραγματικής ή φανταστικής εγκατάλειψης από τα αγαπημένα τους πρόσωπα αποτελεί μία βαθιά ανησυχία για τα άτομα που παρουσιάζουν τη διαταραχή αυτή και συχνά ο φόβος αυτός αποτελεί την αιτία που προκαλεί τις καταστροφικές συμπεριφορές τους. Μάλιστα, ορισμένοι είναι σε θέση να φτάσουν σε επικίνδυνα μονοπάτια για να αποφύγουν αυτόν τον φόβο, κάνοντας, για παράδειγμα, απόπειρα αυτοκτονίας ή καταφεύγοντας στον αυτοακρωτηριασμό.
Τα πέντε πιο δύσκολα συμπτώματα της οριακής διαταραχής προσωπικότητας είναι τα παρακάτω: 1. Προβλήματα με τις σχέσεις (φόβος εγκατάλειψης, ασταθείς σχέσεις). 2. Ασταθή συναισθήμ…