Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ψωρίαση: Αιτιολογία, γενετική προδιάθεση και κληρονομικότητα



Οι αιτίες που προκαλούν ψωρίαση δεν είναι γνωστές με ακρίβεια. Ωστόσο, ο μηχανισμός, που δημιουργείται από τις εν λόγω αιτίες προκαλεί φλεγμονή στον οργανισμό του ασθενούς, που οδηγεί σε δερματικά σημεία και συμπτώματα. Επίσης η εν λόγω φλεγμονή μπορεί σε ορισμένους ασθενείς να επηρεάζει και άλλα όργανα εκτός από το δέρμα.

Η κληρονομικότητα έχει μεγάλη σημασία στην ψωρίαση. Ο ρόλος της κληρονομικότητας είναι ακόμη σημαντικότερος στις περιπτώσεις όπου η νόσος εκδηλώνεται νωρίς στη ζωή του ασθενούς.

Στους ασθενείς με ψωρίαση που έχουν αδέλφια ή γονείς με τη νόσο, οι πιθανότητες να υπάρχει κληρονομικός παράγοντας είναι μεγάλες. Στη γένεση της ψωρίασης δεν εμπλέκονται μόνο οι κληρονομικοί παράγοντες.

Το γεγονός ότι στη γένεση της ψωρίασης δεν εμπλέκονται μόνο γενετικοί παράγοντες, διαφαίνεται και από τις περιπτώσεις των ταυτόσημων διδύμων (δίδυμοι που έχουν ακριβώς το ίδιο γενετικό κληρονομικό υλικό). Υπάρχουν περιπτώσεις πανομοιότυπων διδύμων στις οποίες μόνο ό ένας από τους δύο έχει ψωρίαση.

Εάν η γένεση της ψωρίασης σε ένα άνθρωπο εξαρτιόταν μόνο από τα γονίδια που κληρονόμησε, θα έπρεπε και οι δύο ταυτόσημοι δίδυμοι να πάσχουν από ψωρίαση. Το γεγονός ότι αυτό δεν συμβαίνει πάντοτε, δείχνει ότι πιθανότατα χρειάζεται συνεργία γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων για να εκδηλωθεί η νόσος σε ένα άνθρωπο.
Το γεγονός ότι υπάρχουν γονίδια που εμπλέκονται στη γένεση της ψωρίασης, ενισχύεται και από την ύπαρξη συγκεκριμένων τύπων αντιγόνων του συστήματος HLA σε ομάδες ασθενών με τη νόσο. Τα αντιγόνα του συστήματος HLA (Human Leukocyte Antigens) βρίσκονται στην εξωτερική επιφάνεια, στη μεμβράνη των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματος. Το είδος που έχει ο κάθε άνθρωπος είναι κληρονομικά προκαθορισμένο από γονίδια που εντοπίζονται στο χρωμόσωμα 6.

Υπάρχουν ορισμένοι τύποι αντιγόνων του συστήματος HLA που εμφανίζονται σε ασθενείς που προσβάλλονται από ψωρίαση νωρίς στη ζωή τους. Άλλοι τύποι των εν λόγω αντιγόνων συναντώνται συχνότερα σε άλλες ομάδες ασθενών με ψωρίαση για παράδειγμα σε ασθενείς που έχουν συγγενείς με ψωρίαση ή που αναπτύσσουν αργά στη ζωή τους την πάθηση. 

Η επικρατέστερη θεωρία σχετικά με την κληρονομικότητα της ψωρίασης είναι ότι υπάρχουν πιθανόν διάφορα γονίδια που εμπλέκονται. Τα γονίδια αυτά καθορίζουν το βαθμό ευπάθειας και επιδεκτικότητας για την πάθηση όπως επίσης και το βαθμό σοβαρότητας στην εκδήλωση της νόσου.

Είναι φυσιολογικό τα μέλη της οικογένειας ατόμων που πάσχουν από ψωρίαση να ανησυχούν για το δικό του κίνδυνο προσβολής από την πάθηση. Επίσης γονείς με ψωρίαση ανησυχούν ένα υπάρχει κίνδυνος να προσβληθούν και τα παιδιά τους.

Υπάρχουν ορισμένα στατιστικά δεδομένα που δίνουν κατά προσέγγιση εκτιμήσεις του κινδύνου:
Σε ποσοστό που κυμαίνεται από 36% έως 91% των ασθενών με ψωρίαση αναφέρεται έστω και κάποιο οικογενειακό ιστορικό της νόσου
Εάν και οι δύο γονείς πάσχουν από ψωρίαση τότε ο κίνδυνος προσβολής των παιδιών τους από τη νόσο ανέρχεται στο 65%

Όταν ο ένας γονιός παρουσιάζει ψωρίαση, ο κίνδυνος προσβολής των παιδιών του είναι 28%
Εάν οι δύο γονείς και ένα παιδί τους παρουσιάζουν ψωρίαση, ο κίνδυνος προσβολής των άλλων παιδιών είναι της τάξης του 83%
Όταν ένα αδέλφι παρουσιάζει ψωρίαση, ο κίνδυνος προσβολής των αδελφιών του είναι της τάξης του 24%

Όταν ένας γονιός και ένα αδέλφι έχουν ψωρίαση, ο κίνδυνος προσβολής των αδελφιών του είναι της τάξης του 41%.
Δεν είναι όλα τα περιστατικά ψωρίασης που σχετίζονται με κληρονομικότητα. Η νόσος μπορεί να εκδηλωθεί σε κάποιον έστω και εάν δεν υπάρχει οποιοδήποτε σχετικό ιστορικό στην οικογένεια του ασθενούς.

Στη γένεση και σοβαρότητα της νόσου εμπλέκονται κληρονομικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
Το στρες, οι μολύνσεις, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, το κάπνισμα, μερικά φάρμακα και η παχυσαρκία περιλαμβάνονται στους παράγοντες που πυροδοτούν ή επιδεινώνουν επεισόδια ψωρίασης.   

 medlook.net
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι νόσοι του λιπώδους ιστού, το παραμύθι των θερμίδων και η "ανήθικη" διάγνωση της παχυσαρκίας

Στις μέρες μας η αισθητική  αρχίζει και επισκιάζει (δυστυχώς) πολλούς τομείς της παραδοσιακής evidence-based προληπτικής Ιατρικής.
Και αυτό δεν είναι κάτι υποχρεωτικά κακό, όταν η αισθητική γίνεται από γιατρούς γιατί αν και αισθητική δεν παύει να είναι Ιατρική. Ομως στο τερέν του μάρκετινγκ και του κέρδους, βρίσκουν δυστυχώς πρόσφορο έδαφος πολλοί επιτήδειοι για να προσφέρουν..ιατρικές υπηρεσίες , μη έχοντας ιατρική κατάρτιση.  Και είναι πλέον τόσο πολλοί που έχουν εντυπωθεί στην κοινωνία επίσημα ως θεραπευτές δυστυχώς. Ενας από τους πιο πληγέντες τομείς είναι ο τομέας της παχυσαρκίας. 
Πάνω στο εύκολο και γρήγορο κέρδος της απελπισίας του ασθενούς μια ολόκληρη βιομηχανία ..μαλώνει για την ένδεια και την περίσσεια θερμίδων, δηλαδή ενός ενεργειακού αριθμού τόσο μα τόσο σχετικού που αγγίζει τα όρια της εξαπάτησης. Γιατί σχετικού; Για σκεφτείτε λίγο. Διαβάζουμε ότι η τροφή τάδε έχει 200 θερμίδες. Μια τροφή που την φτιάχνει η μητέρα ή γυναίκα μας, ο μάγειρας, που την φτιάχνουν στην Ελλάδ…

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Πώς η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες, μας παχαίνει

Η κύρια ορμόνη του στρες,  η κορτιζόλη, φαίνεται πως ευθύνεται για την αύξηση του σωματικού μας βάρους. Η κορτζόλη παράγεται στα επινεφρίδια και έχει τρεις κύριες εργασίες: αυξάνει το σάκχαρο, αυξάνει την αρτηριακή πίεση και ρυθμίζει την ανοσοποιητική λειτουργία. «Είναι μια “παρορμητική” ορμόνη που μας κάνει να αισθανόμαστε έξυπνοι και ετοιμοπόλεμοι! Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή. Ο «διακόπτης» αυτός μπορεί ξαφνικά να γυρίσει στο κόκκινο και τότε μετατρέπεται σε πρόβλημα» λέει η Dr. Παπαγιαννίδου Ελένη, Κλινική Διαιτολόγος.
Η υψηλή κορτιζόλη φαίνεται πως αυξάνει το βάρος, ενώ τρώμε ελάχιστα και γυμναζόμαστε έντονα σχεδόν καθημερινά. Μειώνει εγκεφαλικές χημικές ουσίες, όπως σεροτονίνη και ντοπαμίνη και μας κάνει να τρώμε λόγω εκνευρισμού όπως αναφέρει η κ. Παπαγιαννίδου σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Όταν παραμένει συνέχεια υψηλή, το σώμα πιστεύει λανθασμένα ότι λιμοκτονεί και αρχίζει να αποθηκεύει περισσότερο λίπος για περιόδους «ασιτίας» δηλαδή στρες. Αυτό με τη σειρά του …

Οι βαφές των μαλλιών και η λευχαιμία

Ορισμένες ουσίες που υπάρχουν στις βαφές μαλλιών έχουν τη δυνατότητα να προκαλούν καρκίνο στα ζώα.
Οι βαφές μαλλιών που χρησιμοποιούνταν τα παλαιότερα χρόνια ιδιαίτερα πριν από το 1980, αυτές που ήσαν σκούρου χρώματος και που παρέμεναν στα μαλλιά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ήσαν περισσότερο καρκινογόνες από άλλες.
Οι άνδρες και γυναίκες που χρησιμοποιούσαν βαφές μαλλιών μόνιμου τύπου πριν από το 1980, παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο να προσβληθούν από λευχαιμία σε σύγκριση με άλλους ενήλικες, που ποτέ δεν χρησιμοποίησαν βαφές μαλλιών.
Οι βαφές μαλλιών απασχόλησαν κατ΄ επανάληψη τους ερευνητές αναφορικά με το συσχετισμό χρήσης τους και πρόκλησης ορισμένων καρκίνων. Υπήρξαν έρευνες που έδειξαν, ότι η χρήση βαφών των μαλλιών παλαιού τύπου, αυξάνει τον κίνδυνο για λευχαιμία, πολλαπλό μυέλωμα και λέμφωμα. Υπήρξαν όμως και έρευνες που δεν έφτασαν στο ίδιο συμπέρασμα.
Γιατροί από το πανεπιστήμιο του Ιλλινόις στο Σικάγο, σύγκριναν 769 ασθενείς που έπασχαν από λευχαιμία με 623 ενήλικες χωρ…

Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε την αχαριστία

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του αχάριστου ανθρώπου; Τι μπορείς να κάνεις εσύ για να αντιμετωπίσεις έναν τέτοιο άνθρωπο;
Για μία ακόμα φορά βοήθησες τον καλύτερο σου φίλο που σε είχε ανάγκη, έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες, παραμέρισες τις προσωπικές σου ασχολίες και σαν αντάλλαγμα πήρες δυσαρέσκεια και αδιαφορία. Και αναρωτιέσαι για ποιο λόγο είναι τόσο αχάριστος και δε σου είπε ούτε ένα απλό «ευχαριστώ»; Εάν το παραπάνω σενάριο σου ακούγεται οικείο, τότε έχεις να αντιμετωπίσεις έναν αχάριστο άνθρωπο. Δυστυχώς, στην καθημερινή μας ζωή ερχόμαστε σε επαφή με αρκετούς τέτοιους ανθρώπους. Ο Κλεόβουλος τονίζει πως «ο αχάριστος άνθρωπος μοιάζει με σπασμένο πιθάρι, στο οποίο ότι καλό και αν ρίξεις θα πέσει στο κενό».
Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά του αχάριστου ανθρώπου; Ο αχάριστος άνθρωπος συνεχώς παραπονιέται για τη δουλειά του, το σπίτι του, την πόλη του, την οικονομική του κατάσταση και τη ζωή του. Πάντα θα βρει κάτι άσχημο και δυσάρεστο να εστιάσει την προσοχή του. Πιστεύει πως είνα…