Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Νυκτουρία; Κόψτε το αλάτι



Οι άνθρωποι που ξυπνούν τη νύχτα με έντονη επιθυμία να επισκεφτούν την τουαλέτα μπορεί να χρειάζεται να ελαττώσουν το αλάτι στη διατροφή τους, σύμφωνα με τις προειδοποιήσεις γιατρών από την Ιαπωνία.
Το πρόβλημα που ονομάζεται νυκτουρία και το οποίο πλήττει κυρίως τους ανθρώπους άνω των 60 ετών, οδηγεί σε διακοπή του ύπνου και μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη ζωή των ανθρώπων. Σε μια μελέτη περισσότερων από 300 εθελοντών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μειωμένη πρόσληψη αλατιού βοήθησε τους ανθρώπους να ουρούν λιγότερο. Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ναγκασάκι παρουσίασαν τα ευρήματά τους στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ουρολογίας στο Λονδίνο.
Οι ερευνητές εξέτασαν ασθενείς που είχαν υψηλή πρόσληψη αλατιού και προβλήματα στον ύπνο για τρεις μήνες, αφού τους έδωσαν συμβουλές για να ελαττώσουν το αλάτι στη διατροφή τους. Κατά μέσο όρο, οι επισκέψεις στην τουαλέτα έπεσαν από περισσότερες από δύο φορές κάθε νύχτα σε μόνο μία. Αυτό συνέβη το βράδυ και κατά τη διάρκεια της ημέρας, με την ποιότητα της ζωής τους να βελτιώνεται σημαντικά.

Αντίθετα, τα 98 άτομα στη μελέτη που κατέληξαν να τρώνε περισσότερο αλάτι από το κανονικό βρέθηκε ότι πήγαιναν στην τουαλέτα πιο συχνά κατά τις νυκτερινές ώρες.
Ο συγγραφέας της μελέτης Δρ MatsuoTomohiro ανέφερε πως απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να επιβεβαιωθεί η σχέση μεταξύ κατανάλωσης αλατιού και νυκτουρίας, αλλά τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να προσφέρουν βοήθεια για τους ηλικιωμένους. «Η μελέτη αυτή προσφέρει ελπίδες ότι μια απλή τροποποίηση της διατροφής μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής για πολλούς ανθρώπους», εξήγησε.

Ο καθηγητής Marcus Drake, ένας ειδικός στη νυκτουρία από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, δήλωσε ότι η ποσότητα αλατιού που καταναλώνουν οι άνθρωποι δεν θεωρείται γενικά αιτία της νυκτουρίας. Συνήθως, οι γιατροί τείνουν να εστιάζουν στον όγκο του νερού που πίνουν οι ασθενείς πριν από τον ύπνο και στα προβλήματα της ουροδόχου κύστης και του προστάτη (για τους άνδρες), όπως διευκρίνισε.

Πηγή: iatrikanews

Πολυκυστικές Ωοθήκες - Συμπτώματα-Αντιμετώπιση



Τι εννοούμε με τον όρο πολυκυστικές ωοθήκες και πόσο συχνή είναι η εμφάνισή τους στο γυναικείο πληθυσμό;
Με τον όρο πολυκυστικές ωοθήκες περιγράφουμε εκείνες τις ωοθήκες που περιέχουν πολλές μικρές κύστεις, οι οποίες συνήθως δεν ξεπερνούν τα 8 χιλιοστά σε μέγεθος, και που εντοπίζονται τις πιο πολλές φορές ακριβώς κάτω από την επιφάνεια της ωοθήκης. Οι μικρές αυτές κύστεις είναι ωοθυλάκια που περιέχουν ωάρια, λόγω όμως ορμονικών διαταραχών, τα ωοθυλάκια αυτά δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως και παρουσιάζουν στασιμότητα στη πορεία εξέλιξης τους. Οι πολυκυστικές ωοθήκες είναι συχνές στις γυναίκες και απαντώνται περίπου στο 20 – 30% των γυναικών.

Τι εννοούμε με τον όρο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και ποια είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου αυτού;
Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών αποτελεί ένα σύνολο ετερογενών στοιχείων τα οποία καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα κλινικών εκδηλώσεων, από τις πιο ήπιες, όπως οι διαταραχές περιόδου, στις πιο σοβαρές όπως ο κίνδυνος ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη. Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως στην εφηβεία, αν και σε πολλές γυναίκες μπορεί να εμφανιστούν αργότερα. Πρόκειται για μια συχνή διαταραχή που απαντά στο 10 – 15% των γυναικών. 

Τα συμπτώματα του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών είναι:
Ασταθής έμμηνος ρύση ή απουσία.
Υπογονιμότητα.
Αύξηση της τριχοφυΐας (στο πρόσωπο, το στήθος, το στομάχι, την πλάτη)
Λιπαρότητα και ακμή
Κοιλιακός πόνος
Αυξημένο βάρος ή παχυσαρκία, συνήθως συσσώρευση λίπους στην κοιλιά
Διαβήτης τύπου 2
Υψηλή χοληστερίνη
Υψηλή πίεση
Ανδροειδής τριχόπτωση
Υπερχρωματικά στίγματα και λεκέδες
Ροχαλητό και άπνοιες κατά τον ύπνο

Συνήθως βρίσκουμε ένα ή δύο απ' αυτά τα συμπτώματα, σε διαφορετική βαρύτητα ,σε γυναίκες που παρουσιάζουν σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Σπάνια βρίσκουμε περισσότερα από αυτά και σχεδόν ποτέ όλα μαζί

Ποια είναι η αιτία του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών;
Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είναι αποτέλεσμα τόσο γενετικής προδιάθεσης όσο και επίδρασης περιβαλλοντικών παραγόντων. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν ενδείξεις ότι υπάρχουν σημαντικές γενετικές διαταραχές στην έκκριση των ανδρογόνων ορμονών, ειδικά όσον αφορά την παραγωγή τεστοστερόνης, όπως και γενετικές διαταραχές στη δράση μιας άλλης ορμόνης, της ινσουλίνης. Πολλές γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών παρουσιάζουν αντίσταση στην ινσουλίνη, μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αντίσταση των ιστών να απαντήσουν στην ινσουλίνη, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα και προδιαθέτει σε διαταραχή στην παραγωγή ανδρογόνων, και ειδικότερα της τεστοστερόνης. Η γενετική προδιάθεση σε συνδυασμό με επίκτητους παράγοντες, όπως το βάρος σώματος και οι διατροφικές συνήθειες, έχουν ως αποτέλεσμα σημαντικές ορμονικές διαταραχές, που με τη σειρά τους προκαλούν συμπτώματα σαν και αυτά που αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Πώς γίνεται η διάγνωση του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών;
Δεν υπάρχει μοναδική εξέταση που να μας επιβεβαιώνει το σύνδρομο. Θα πρέπει να γίνει ένα πλήρες ιστορικό, μια γυναικολογική εξέταση, ένα υπερηχογράφημα εσωγεννητικών οργάνων, ένα ορμονικό προφίλ και μέτρηση ζαχάρου ή ακόμη καλύτερα καμπύλη ζαχάρου και ινσουλίνης. Η διάγνωση τίθεται από τα αποτελέσματα όλων αυτών των εξετάσεων.

Στη φυσική εξέταση, θα γίνει αξιολόγηση της τριχοφυΐας, γι’ αυτό είναι προτιμότερο να αποφύγουμε την αποτρίχωση μερικές μέρες πριν την επίσκεψη.
Κατά τη γυναικολογική εξέταση, οι ωοθήκες τις περισσότερες φορές έχουν αυξημένο μέγεθος λόγω των πολλών μικρών κυστών που βρίσκονται μέσα σε αυτές. Αυτό μπορούμε να το διαπιστώσουμε ευκολότερα με τον υπέρηχο που γίνεται και την μέτρηση όγκου ωοθηκών.
Κατά το υπερηχογράφημα σύνηθες εύρημα είναι οι πολυάριθμες μικρές κύστες περιφερειακά στην ωοθήκη. Επίσης βρίσκουμε συνήθως ένα παχύ ενδομήτριο (εσωτερική επένδυση της μήτρας) λόγω της άστατης εμμηνορρυσίας .

Ποιες είναι οι επιπτώσεις του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών στην υγεία της γυναίκας;
Αναφορικά με την παρουσία των κύστεων στις ωοθήκες, αυτές δεν προκαλούν προβλήματα, ούτε απαιτούν χειρουργική αφαίρεση, ούτε και διατρέχουν τον κίνδυνο εξαλλαγής σε καρκίνο. Στις γυναίκες που έχουν μεγάλα διαστήματα χωρίς περίοδο είναι απαραίτητη η υπερηχογραφική εκτίμηση του ενδομητρίου, καθώς ο κίνδυνος ανάπτυξης κακοήθειας αυξάνεται, γι’ αυτό και συστήνεται προληπτική ορμονική θεραπεία σε αρχικά στάδια στις γυναίκες αυτές, κάτι που όχι μόνο σταθεροποιεί τον κύκλο τους, αλλά και απομακρύνει τον κίνδυνο κακοήθους μετάλλαξης του ενδομητρίου. Γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και αντίσταση στην ινσουλίνη, εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη, κάτι το οποίο είναι πιο πιθανό να συμβεί στις υπέρβαρες γυναίκες. Επίσης, οι γυναίκες αυτές εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα στο μέλλον.

Πώς επηρεάζει το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών την εγκυμοσύνη.
Φαίνεται να υπάρχει:

υψηλότερο ποσοστό αποβολών
διαβήτης κύησης
υπέρταση και
πρόωροι τοκετοί

Επιπλοκές του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών
Η άστατη περίοδος και η απουσία της ωορρηξίας κάνουν τις γυναίκες να παράγουν οιστρογόνα χωρίς την εναλλαγή της παραγωγής προγεστερόνης. Η προγεστερόνη προκαλεί φυσικά περίοδο και ' ηρεμεί ' το γεννητικό σύστημα (συμπεριλαμβανομένων και των μαστών). Έτσι η έλλειψή της προκαλεί παχύ ενδομήτριο που αιμορραγεί άστατα. Υπάρχει πιθανότητα υπερπλασίας του ενδομητρίου ή καρκίνου.
Οι γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, έχουν περισσότερες πιθανότητες για διαβήτη, υψηλή χοληστερόλη, υψηλή πίεση και καρδιολογικά προβλήματα.
Ρυθμίζοντας τα συμπτώματα σε νεαρή ηλικία, βοηθάμε να μειωθεί ο κίνδυνος.
Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών στην εμμηνόπαυση
Έρευνες έχουν δείξει ότι τα επίπεδα των ανδρογόνων κατά την εμμηνόπαυση αυξάνουν. Έτσι έχουμε αύξηση της τριχοφυΐας σε αυτήν την ηλικία.

Ποια μέτρα βοηθούν στην αντιμετώπιση του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών;
Αρχικά, η απώλεια βάρους για τις υπέρβαρες γυναίκες θεωρείται ως ο πιο σημαντικός στόχος. Η απώλεια βάρους βοηθά σημαντικά στην αποκατάσταση των ορμονικών επιπέδων και τη βελτίωση του κύκλου της γυναίκας. Παράλληλα, η σωστή διατροφή και η συστηματική άσκηση βοηθούν σημαντικά στη μείωση της ινσουλίνης στο αίμα. Ο συνδυασμός του σωστού βάρους σώματος με μια ισορροπημένη διατροφή μειώνει τον κίνδυνο για ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη και καρδιαγγειακών νοσημάτων στο μέλλον.

Πώς μπορεί να ρυθμιστεί η περίοδος μιας γυναίκας με πολυκυστικές ωοθήκες;
Η ρύθμιση της περιόδου γίνεται με ορμονική θεραπεία, η συχνότερη μορφή της οποίας είναι το αντισυλληπτικό χάπι. Μια τέτοια θεραπεία γίνεται με παρακολούθηση από τον θεράποντα ιατρό, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η σωστή φαρμακευτική αγωγή για την ασθενή. Η ορμονική θεραπεία για τη ρύθμιση του κύκλου συχνά συνδυάζεται με ορμονική θεραπεία για την αντιμετώπιση της αυξημένης τριχοφυϊας σε μορφή ενός φαρμάκου και με τις δύο δράσεις.

Πώς αντιμετωπίζονται τα προβλήματα γονιμότητας στις γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών;
Το συχνότερο πρόβλημα γονιμότητας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είναι η διαταραχή της ωοθυλακιορρηξίας. Η αντιμετώπιση της διαταραχής αυτής είναι κυρίως με φαρμακευτικά μέσα, εκ των οποίων το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο είναι η κλομιφένη (clomiphene citrate). Η κλομιφένη προκαλεί ωοθυλακιορρηξία στο 80% των περιπτώσεων και εγκυμοσύνες στο 60-70%. Οι γυναίκες που δεν παρουσιάζουν ωοθυλακιορρηξία μετά από θεραπεία με κλομιφένη μπορούν να υποβληθούν σε ενέσιμη ορμονική θεραπεία με γοναδοτροπίνες. Αλλα φαρμακευτικά μέσα είναι η Μετφορμίνη με κλομιφαίνη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί αν η χρήση της κλομιφαίνης αποτύχει. Ο συνδυασμος των δυο φαρμάκων μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες να έχουν ωορρηξία με χαμηλότερες δόσεις φαρμάκων και η Γοναδοτροπίνη, φάρμακο που χρησιμοποιείται και στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Χορηγείται σε ενέσιμη μορφή. Χρειάζεται παρακολούθηση.

Εναλλακτικά, πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας μπορεί να γίνει και μετά από drilling των ωοθηκών, μια χειρουργική επέμβαση η οποία γίνεται λαπαροσκοπικά με πολύ καλά αποτελέσματα. 

Τέλος, αν όλες οι παραπάνω επιλογές δεν επιτύχουν, το ζευγάρι μπορεί να ακολουθήσει τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης. 
Για την ακμή και τη λιπαρότητα δίνονται αντισυλληπτικά δισκία σε συνδυασμό με αντιανδρογόνα. Πρέπει να τονιστεί ότι σε γυναίκες με αμηνόρροια , η συνεχής δράση των οιστρογόνων που προκαλείται στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση στη μήτρα και στο μαστό(σπανίως ανάπτυξη κακοήθειας). Γι’ αυτό η χορήγηση αντισυλληπτικών δισκίων χαμηλής δοσολογίας είναι θεραπεία εκλογής στις γυναίκες που δεν επιθυμούν εγκυμοσύνη.

 Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.
Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 
Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου 

Γυναικείος κύκλος: Οι παθολογικές καταστάσεις και τα νοσήματα που 'προκαλεί'



Οι μεταβολές στις ορμόνες κατά τη διάρκεια του γυναικείου κύκλου επηρεάζουν όλα τα όργανα του σώματος, μεταξύ των οποίων και ο εγκέφαλος, ο οποίος διαθέτει υποδοχείς για τις γυναικείες ορμόνες. Γενικά, υπάρχουν περίπου 20 νοσήματα και καταστάσεις που συσχετίζονται με το γυναικείο κύκλο, με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον να το παρουσιάζουν οι ημικρανίες και η επιληψία. Πώς σχετίζονται, όμως, και πώς αντιμετωπίζονται;
Ο γυναικείος κύκλος χαρακτηρίζεται από αυξομειώσεις των ορμονών του φύλου κατά τη διάρκειά του. Αυτές οι αλλαγές επηρεάζουν όλα τα όργανα του σώματος, μεταξύ των οποίων και ο εγκέφαλος, ο οποίος διαθέτει υποδοχείς για τις γυναικείες ορμόνες. Η πιο γνωστή και συχνή κατάσταση που σχετίζεται με τις ορμονικές αλλαγές στον κύκλο είναι το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο. Πέρα από αυτό, υπάρχουν περίπου 20 νοσήματα και καταστάσεις που παρουσιάζουν παρόμοια συσχέτιση. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ημικρανίες και η επιληψία.

«Έμμηνος» ημικρανία
Η ημικρανία πλήττει σε υψηλότερα ποσοστά τις γυναίκες από τους άνδρες, ενώ και η έντασή της είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες. Το 25% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας υποφέρουν από ημικρανίες. Ένας αριθμός γυναικών βιώνει επιδείνωση της ημικρανίας κατά τη διάρκεια της περιόδου. Το 34%-60% των γυναικών με ημικρανίες έχουν επεισόδια κοντά στην περίοδο, ενώ μόνο το 7%-10% έχουν επεισόδια αποκλειστικά κατά τη διάρκεια της περιόδου. Κατά κύριο λόγο είναι ο τύπος της ημικρανίας χωρίς αύρα (συμπτώματα που προηγούνται του επεισοδίου), που δείχνει συσχέτιση με τον κύκλο.
Η ημικρανία βελτιώνεται συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά υπάρχουν και γυναίκες στις οποίες η ημικρανία πρωτοεμφανίζεται στην κύηση. Ένα ποσοστό γυναικών έχουν αυξημένη συχνότητα επεισοδίων κατά την προεμμηνοπαυσιακή περίοδο. Μετά την εμμηνόπαυση παρατηρείται βελτίωση, ειδικά της ημικρανίας χωρίς αύρα. Ορμονική θεραπεία υποκατάστασης στην εμμηνόπαυση, μπορεί να επαναφέρει την ημικρανία. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν τη συσχέτιση αυτής της κατάστασης με τις μεταπτώσεις των επιπέδων των ορμονών.

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει σε πρώτη φάση την πιο εντατική χρήση των κλασικών σκευασμάτων κατά τις ημέρες επιδείνωσης των ημικρανιών. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, θα σκεφτούμε να καταστείλουμε την ωορρηξία με ειδικές ενέσεις (μεδροξυπρογεστερόνη βραδείας αποδέσμευσης), αλλά δυστυχώς όχι με αντισυλληπτικά, των οποίων η επίδραση είναι δύσκολο να προβλεφθεί: το 36% των γυναικών θα δει βελτίωση με τα αντισυλληπτικά, στο 46% η κατάσταση θα παραμείνει η ίδια, ενώ στο 18% θα έχουμε επιδείνωση. Επιπλέον, ο συνδυασμός ημικρανίας και αντισυλληπτικών έχει μια σοβαρή επιπλοκή, που είναι η αύξηση του κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο. Ήδη από μόνη της η παρουσία της ημικρανίας αυξάνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό στις γυναίκες, ενώ ο συνδυασμός της ημικρανίας με αύρα και αντισυλληπτικών αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 12 φορές! Αν η γυναίκα είναι και καπνίστρια, ο κίνδυνος αυξάνεται περαιτέρω. Για το λόγο αυτό τα αντισυλληπτικά αντενδείκνυνται στην ημικρανία με αύρα.

 Επιληψία
Ένας αριθμός γυναικών πάσχει από επιληψία που σχετίζεται με την έμμηνο ρύση. Το ακριβές ποσοστό είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, καθώς δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί μία κυκλικότητα όταν έχουμε 1 με 2 επεισόδια τον μήνα. Σε παλιότερες μελέτες, ωστόσο, όταν δεν υπήρχαν τα νεότερα καλά αντιεπιληπτικά φάρμακα, μπορούσε κάποιος να διαπιστώσει μια σαφή κυκλικότητα σε πολλές γυναίκες στην αναπαραγωγική ηλικία, με μεγαλύτερη συχνότητα επεισοδίων σε δύο συγκεκριμένα χρονικά σημεία: 1. κατά τη διάρκεια της περιόδου και 2. λίγο πριν από την ωορρηξία (όταν τα οιστρογόνα είναι πολύ υψηλά). Αντίθετα, μετά την ωορρηξία, όταν τα επίπεδα της προγεστερόνης είναι υψηλά, έχουμε λιγότερα επεισόδια. Αυτό δείχνει ότι κατά τη διάρκεια της δεύτερης φάσης του κύκλου, είναι παρών κάποιος άγνωστος ακόμα αντιεπιληπτικός παράγοντας.
Υπήρξε συζήτηση για το κατά πόσο θα μπορούσαμε να μειώσουμε τα επεισόδια καταστέλλοντας την ωορρηξία με αντισυλληπτικά χάπια. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, καθώς το ένα συστατικό τους, το προγεσταγονικό, έχει αντίθετη δράση από την κατασταλτική της φυσικής προγεστερόνης. Αυτό που έχει φανεί να λειτουργεί καλά είναι ένα συγκεκριμένο παράγωγο της προγεστερόνης, που μπορεί να δοθεί σαν μια ένεση κάθε 3 μήνες σε περιπτώσεις που υπάρχει σαφής συσχέτιση των επεισοδίων της επιληψίας με τις αλλαγές του κύκλου.

Πηγή: Art of Life & Health
Περιοδικό του ομίλου ΥΓΕΙΑ

Πότε δεν πρέπει να ζυγιζόμαστε


Η ζυγαριά είναι για πολλούς ένα αναγκαίο κακό αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει να παθαίνουμε εμμονή και να ζυγιζόμαστε κάθε μέρα.

Μία φορά την εβδομάδα, εξάλλου, αρκεί για να έχετε μια σαφή εικόνα για τα κιλά σας. Ορισμένες, μάλιστα, φορές η ζυγαριά δεν δίνει ακριβή μέτρηση κι έτσι μπορεί να σας μπερδέψει.

Δείτε σε ποιες 3 περιπτώσεις πρέπει να αποφύγετε να ζυγιστείτε.

1. Μετά από ένα αλμυρό γεύμα ή σούπα
Ένα αλμυρό γεύμα ως γνωστόν οδηγεί σε κατακράτηση υγρών, επομένως η ένδειξη της ζυγαριάς θα είναι μεγαλύτερη από την αναμενόμενη.

2. Μετά από μια πολύωρη πτήση
Τέσσερις ή και περισσότερες ώρες μέσα στο αεροπλάνο μπορεί να οδηγήσουν σε ανισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών στο σώμα, με αποτέλεσμα –και στην περίπτωση αυτή– τη φαινομενική αύξηση του βάρους.

3. Μετά από μια πολύ σκληρή προπόνηση
Η έντονη άσκηση συνοδεύεται αναπόφευκτα από μικρές ρήξεις στους μυς, οι οποίες αποκαθίστανται με τη συσσώρευση υγρών στο σημείο. Αυτή η αυξημένη ροή υγρών μεταφράζεται σε μια πλασματική αύξηση στον δείκτη της ζυγαριάς.

«Καμπανάκι» ΠΟΥ για επιδημία ιλαράς στην Ευρώπη – Ζητά εντατικοποίηση των εμβολιασμών



Επιδημία ιλαράς πλήττει την Ευρώπη, από τη Γαλλία μέχρι την Ουκρανία, λόγω του ανεπαρκούς εμβολιασμού του πληθυσμού, προειδοποιεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Ο ΠΟΥ κατέγραψε «περισσότερα από 500 κρούσματα» στην Ευρώπη, από τα οποία τα 474 σε επτά χώρες: Γαλλία, Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία, Πολωνία, Ρουμανία και Ουκρανία. Η Ιταλία, όπου έχουν καταγραφεί πάνω από τα μισά κρούσματα (283) και η Ρουμανία, με 17 νεκρούς από τον Ιανουάριο του 2016, είναι οι δύο χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο.
Η ιλαρά, μια ιογενής λοίμωξη ιδιαίτερα μεταδοτική, η οποία συνοδεύεται από υψηλό πυρετό και ερυθηματώδες εξάνθημα, στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 134.000 ανθρώπους σε όλο τον κόσμο το 2015. Τα περισσότερα από τα θύματα ήταν παιδιά κάτω των 5 ετών.
Για την πρόληψη της ιλαράς υπάρχει ένα «ασφαλές και αποτελεσματικό» εμβόλιο, υπενθύμισε ο ΠΟΥ. Δυστυχώς όμως στις επτά χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο στην Ευρώπη το ποσοστό εμβολιασμού του πληθυσμού είναι μικρότερο του 95%, του ορίου που θεωρείται απαραίτητο να ξεπεραστεί για να εξαλειφθεί η επιδημία.

«Ενώ προοδεύαμε με συστηματικό τρόπο προς την εξάλειψη της ασθένειας τα δύο τελευταία χρόνια, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό να βλέπουμε ότι τα κρούσματα πολλαπλασιάζονται στην Ευρώπη, είπε η Σουζάνα Γιάκαμπ, η διευθύντρια του τομέα της Ευρώπης στον ΠΟΥ.
Στις φτωχότερες χώρες του κόσμου το κόστος του εμβολίου παραμένει ένα σημαντικό εμπόδιο για τον εμβολιασμό των κατοίκων, αλλά στην Ευρώπη το πρόβλημα έγκειται μάλλον στον σκεπτικισμό που εκφράζουν ορισμένοι για τα εμβόλια, εκτιμά ο ΠΟΥ.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η «φωτεινή» πλευρά της ψυχοπάθειας



Ο χαρακτηρισμός «ψυχοπαθής», είτε χρησιμοποιείται κυριολεκτικά είτε μεταφορικά, δεν είναι ποτέ κολακευτικός. Τα άτομα με ψυχοπαθητικές τάσεις θεωρούνται κατ’ εξοχήν ψυχρά, χειριστικά, ριψοκίνδυνα και αδίστακτα – και όλα αυτά συνήθως σε βάρος των γύρω τους.

Ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο της Βόννης στη Γερμανία έρχονται όμως να καταρρίψουν αυτό το στερεότυπο, καθώς διαπίστωσαν ότι η ψυχοπάθεια έχει διάφορες εκφάνσεις, ορισμένες από τις οποίες δεν είναι καθόλου αρνητικές.
Μια συγκεκριμένη μορφή ψυχοπάθειας, γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Personality and Individual Differences, συνδέεται με εξαιρετικά υψηλές επιδόσεις στον επαγγελματικό στίβο χωρίς να συνεπάγεται αρνητικές συνέπειες για τους συναδέλφους ή τον εργοδότη.

Τα άτομα που εκδηλώνουν τα τυπικά γνωρίσματα της ψυχοπάθειας συχνά ανελίσσονται εντυπωσιακά στο επάγγελμά τους, καθώς δεν διστάζουν να πάρουν ρίσκα, διεκδικούν ανελέητα αυτά που θέλουν και ταυτόχρονα έχουν την ικανότητα να γοητεύουν τους πάντες. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις η συμπεριφορά τους αποδεικνύεται επιβλαβής για τους υπόλοιπους εργαζόμενους ή την εταιρεία στην οποία ανήκουν. Οι ριψοκίνδυνες αποφάσεις και η καταπάτηση κανόνων ή οδηγιών είναι για παράδειγμα δύο σενάρια που μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα.
Εκτός από αυτή τη «σκοτεινή» πλευρά της ψυχοπάθειας, διαπίστωσαν οι ερευνητές, υπάρχει και μια άλλη, πιο «φωτεινή», που συγκεντρώνει τον δυναμισμό και την αποφασιστικότητα της διαταραχής χωρίς τις αρνητικές εκφάνσεις και επιπτώσεις της.

Οι ερευνητές κατέληξαν στα παραπάνω συμπεράσματα αφού μελέτησαν 161 εργαζόμενους διαφόρων ειδικοτήτων στη Γερμανία, καθώς και συναδέλφους αυτών. Διαπιστώθηκε ότι οι «καλοί» ψυχοπαθείς είναι θαρραλέοι, διαθέτουν αυτοπεποίθηση και ανεπτυγμένες κοινωνικές δεξιότητες και παρουσιάζουν εξαιρετική «αντίσταση» στο στρες χωρίς να βλάπτουν τους γύρω τους.
«Η τοξική μορφή ψυχοπάθειας χαρακτηρίζεται από αντικοινωνικό παρορμητισμό» αναφέρει ο Γκέρχαρντ Μπλικλ, καθηγητής στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Βόννης. Οι τοξικοί ψυχοπαθείς δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους, κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να σκεφτούν τις συνέπειες και ρίχνουν την ευθύνη των πράξεών τους στους άλλους. Από την άλλη, «η καλοήθης μορφή ψυχοπάθειας» προσθέτει η Νόρα Σύττε, η οποία διεξήγαγε τη μελέτη μαζί με τον Μπλικλ, «μπορεί να αποδειχθεί πολύ καλή». Οι ερευνητές ονομάζουν τη «φωτεινή» πλευρά της ψυχοπάθειας «ατρόμητη κυριαρχία» (fearless dominance).

Ένας καίριος παράγοντας που φάνηκε να καθορίζει τον διαχωρισμό «καλής» και «κακής» ψυχοπάθειας ήταν το μορφωτικό επίπεδο. Το ακαδημαϊκό υπόβαθρο, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό εάν ένα άτομο με χαρακτηριστικά ψυχοπάθειας θα εξελιχθεί σε «βάρος» ή σε «ατού» στον επαγγελματικό τομέα.

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Προβλήματα στα γόνατα: Ποιες ασκήσεις βοηθούν;



Αν πάσχετε από πόνο στα γόνατα, είναι λογικό η ιδέα της άσκησης να σας ανησυχεί. Τι θα γίνει αν προκαλέσετε κατά λάθος περισσότερη βλάβη στην ευαίσθητη αυτή περιοχή; Κι όμως, η γυμναστική μπορεί να σας βοηθήσει σημαντικά στο να διαχειριστείτε αυτά τα προβλήματα—αρκεί, φυσικά, ο γιατρός σας να έχει δηλώσει κατηγορηματικά ότι μπορείτε να το κάνετε. Η γυμναστική θα σας βοηθήσει να δυναμώσετε τους μύες που στηρίζουν τα γόνατα, και να διατηρήσετε την ευλυγισία τους.

Πρώτα, η προθέρμανση
Μπορείτε να κάνετε στατικό ποδήλατο για 5 λεπτά, ή γρήγορο περπάτημα για 2 λεπτά, ώστε να είστε προετοιμασμένοι για τις ασκήσεις και να ελαττώσετε τον κίνδυνο τραυματισμού.

Προτεινόμενες ασκήσεις
Μια πολύ απλή άσκηση για να ξεκινήσετε είναι οι απλές διατάσεις. Ξαπλώστε ανάσκελα στο πάτωμα, λυγίστε το ένα σας γόνατο. Το πέλμα πρέπει να ακουμπάει στο πάτωμα. Το άλλο σας πόδι πρέπει να είναι στο πάτωμα, ίσιο. Σηκώστε το λυγισμένο πόδι ελαφρώς, και επαναλάβετε 10-15 φορές, για 3 σετ.

Ξαπλώστε μπρούμητα, ή σταθείτε όρθιοι, κρατώντας μια καρέκλα. Προσπαθήστε να λυγίσετε το πόδι σας, ώστε να φέρετε την φτέρνα όσο πιο κοντά στους γλουτούς μπορείτε. Παραμείνετε για λίγο στην θέση και επιστρέψτε. Κάντε 3 σετ των 15 επαναλήψεων.
Ξαπλώστε μπρούμητα, με τα πόδια σας ίσιας. Σφίξτε τους μύες των γλουτών και σηκώστε το ένα πόδι προς τα πάνω. Κρατήστε το εκεί για 3-5 δευτερόλεπτα, και επιστρέψτε στην αρχική θέση. Κάντε 10-15 επαναλήψεις, και αλλάξτε πόδι. Αν αισθανθείτε πόνο στην μέση, μην σηκώνετε το πόδι σας τόσο ψηλά. Αν εξακολουθείτε να πονάτε, σταματήστε την άσκηση και μιλήστε με τον γιατρό σας.
Σταθείτε όρθιοι, μπροστά από μια καρέκλα, και υψώστε αργά τις φτέρνες, και έπειτα επιστρέψτε αργά στην αρχική θέση. Κάντε 3 σετ των 10-15 επαναλήψεων.

Μην ξεχνάτε πως η γυμναστική δεν πρέπει ποτέ να προκαλεί πόνο, ή να επιδεινώνει τον πόνο. Αν νιώθετε τους μύες σας να είναι κουρασμένοι μετά την γυμναστική, αυτό είναι φυσιολογικό, αλλά ο ξαφνικός, έντονος πόνος στους μύες ή στις αρθρώσεις σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά και πρέπει να μιλήσετε με τον γιατρό σας.
Τέλος, τα προβλήματα στα γόνατα δεν σας περιορίζουν από το να κάνετε αερόβια άσκηση—αρκεί να είναι χαμηλής έντασης. Σίγουρα, το τρέξιμο δεν είναι η κατάλληλη επιλογή για εσάς, αλλά η κολύμβηση μπορεί να έχει υπέροχα αποτελέσματα για την υγεία σας.

Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης



Ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης είναι μια κατάσταση που προκαλεί έντονη ζάλη και ίλιγγο συνήθως κατά την αλλαγή της θέσης της κεφαλής του ασθενή και οφείλεται στην μετατόπιση κρυστάλλων και την συσσώρευση τους σε συγκεκριμένη θέση του έσω ωτός.  Οι κρύσταλλοι καλούνται "ωτόλιθοι" ή "ωτοκονία". Οι ωτόλιθοι είναι κρύσταλλοι ανθρακικού ασβεστίου και αποτελούν ανατομικό στοιχείο του έσω ωτός, βρίσκονται δε φυσιολογικά σε ένα σχηματισμό του λαβυρίνθου που καλείται ελλειπτικό κυστίδιο. Το ελλειπτικό κυστίδιο μπορεί να υποστεί βλάβη από τραυματισμό της κεφαλής, φλεγμονή ή να υποστεί εκφυλισμό σταδιακά από την πρόοδο της ηλικίας. Σε κανονικές συνθήκες οι ωτόλιθοι αποδομούνται και αντικαθίστανται. Η αποδόμηση τους συμβαίνει στα ¨σκοτεινά κύτταρα¨ του λαβυρίνθου του έσω ωτός, τα οποία διατάσσονται σε μια ζώνη κυττάρων γειτονική στον σχηματισμό του ελλειπτικού κυστιδίου.

Τα συμπτώματα του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης είναι: ζάλη, αίσθημα περιστροφής, ίλιγγος, πονοκέφαλος, ναυτία, τάση προς έμετο. 
Οι δραστηριότητες που προκαλούν την έκλυση των παραπάνω συμπτωμάτων διαφέρουν από άτομο σε άτομο, αλλά κοινή παρατήρηση είναι πως η έκλυση των συμπτωμάτων έχει σχέση με ακραία θέση της κεφαλής. Έτσι συχνά αναφέρεται πως απότομο ανασήκωμα από το κρεβάτι ή στριφογύρισμα και απότομη αλλαγή θέσης στον ύπνο προκάλεσε έντονη ζάλη και ίλιγγο. Εκδήλωση ζάλης, αστάθειας και ιλίγγου συχνά παρουσιάζεται μετά από απότομη κίνηση της κεφαλής προς τα επάνω. Σε αρκετές γυναίκες ασθενείς με ζάλη και ίλιγγο τα συμπτώματα εμφανίζονται μετά από επίσκεψη σε κομμωτήριο, όπου το λούσιμο και το στέγνωμα των μαλλιών γίνεται σε θέση της κεφαλής προς τα πίσω, δηλαδή σε θέση υπερέκτασης της κεφαλής.  
Τα συμπτώματα του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης συνήθως παραμένουν για μερικές ημέρες ή εβδομάδες, στην συνέχεια εξαφανίζονται, αλλά μπορεί να επανέλθουν ξανά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

Τι προκαλεί τον καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσης; 
Σε νεαρά άτομα, δηλαδή άτομα κάτω των 50 ετών, η πλέον συχνή αιτία του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης είναι ο τραυματισμός της κεφαλής. Βέβαια η συχνότητα του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης αυξάνεται με την πρόοδο της ηλικίας και στις περιπτώσεις αυτές συνήθως οφείλεται στην σταδιακή εκφύλιση του λαβυρίνθου του έσω ωτός. Έτσι σε ηλικίες άνω των 50 ετών είναι περισσότερο συχνός. Οι μισές περίπου και πλέον περιπτώσεις του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης καλούνται ¨ιδιοπαθείς¨, που σημαίνει μη αναγνώριση εμφανούς αιτιολογίας.
Διάφοροι ιοί μπορούν να προσβάλουν το έσω ους και πιθανά σχετίζονται με την εμφάνιση του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης, όπως οι ιοί που προκαλούν την αιθουσαία νευρονίτιδα. Επίσης διαταραχές αιμάτωσης, όπως μικροεμβολικά επεισόδια της πρόσθιας κάτω παρεγκεφαλιδικής αρτηρίας (AICA), καθώς και η νόσος του Meniere είναι σημαντικά, αλλά μάλλον ασυνήθη αίτια πρόκλησης του  καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης.

Πως γίνεται η διάγνωση του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης;
Με το λεπτομερές ιστορικό, την κλινική εξέταση και τα αποτελέσματα του ακοολογικού ελέγχου και του ελέγχου του αιθουσαίου συστήματος. 
Σε μερικές περιπτώσεις είναι δυνατόν να υπάρχει αμφοτερόπλευρος καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος  θέσης, δηλαδή εκδήλωση συμπτωμάτων που οφείλεται σε διαταραχές και από τα δύο αυτιά. 

Πως αντιμετωπίζεται ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης; 
Ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης είναι αυτοπεριοριζόμενος. Αυτό σημαίνει πως τα συμπτώματα σταδιακά περιορίζονται από μόνα τους και τελικά εξαφανίζονται. Βέβαια χωρίς ιατρική βοήθεια το παραπάνω χρονικό διάστημα πλήρους εξάλειψης των συμπτωμάτων μπορεί να ανέλθει και σε έξι μήνες. Φάρμακα που καταστέλλουν την ναυτία είναι συχνά χρήσιμα για την άμεση καταστολή του ιλίγγου και συστήνονται από πολλούς ιατρούς, αλλά καταλείπουν ένα αίσθημα αστάθειας και ανισσοροπίας. Το αίσθημα αυτό πρέπει να διακρίνεται από την παρουσία του πραγματικού ιλίγγου, μια και συχνά ο ασθενής συγχέει τις δύο αυτές οντότητες. Εδώ βοηθά η λήψη ενός προσεκτικού ιστορικού.
Πιο αποτελεσματική είναι η εφαρμογή μιας σειράς ασκήσεων και  χειρισμών που στόχο έχουν να μετακινήσουν, να διαλύσουν ή ακόμα και να επανατοποθετήσουν τους ωτόλιθους στην αρχική τους θέση. 
Οι ασκήσεις και οι χειρισμοί έχουν μεγάλη επιτυχία μέχρι και στο 80% των ασθενών (έρευνα των Herdman και συν., 1993). Στόχο έχουν να μετακινήσουν τους ωτόλιθους από την θέση που προκαλεί την έκλυση του ιλίγγου, δηλαδή από τον οπίσθιο κάθετο ημικύκλιο σωλήνα. Τα ονόματα των χειρισμών ανήκουν στους πρώτους που αρχικά τους περιέγραψαν και κάθε χειρισμός διαρκεί περίπου 15 λεπτά μέχρι να ολοκληρωθεί. 

Ο χειρισμός του Epley καλείται και χειρισμός επανατοποθέτησης των ωτολίθων και περιλαμβάνει τοποθέτηση της κεφαλής σε 4 διαφορετικές θέσεις και παραμονή σε αυτές για περίπου 30 δευτερόλεπτα. Οι ωτόλιθοι απομακρύνονται και επιστρέφουν στην αρχική τους θέση σχεδόν από την πρώτη εφαρμογή του χειρισμού. Μια δεύτερη εφαρμογή ίσως απαιτηθεί, σε δύσκολες περιπτώσεις στις οποίες τα συμπτώματα επιμένουν και αυτό αφορά το 30% των περιπτώσεων περίπου. 
Ο χειρισμός του Semont, ο οποίος καλείται και χειρισμός απελευθέρωσης των ωτολίθων, πραγματοποιείται με την γρήγορη εναλλαγή θέσης του ασθενή από το ένα στο άλλο πλευρό, ενώ αυτός βρίσκεται κατακεκλειμένος. Είναι ένας χειρισμός, που για να είναι επιτυχής, πρέπει να γίνει με γρήγορο ρυθμό και εξαιτίας της αναστάτωσης που προκαλεί στον ασθενή, δεν είναι ιδιαιτέρως εύχρηστος και δεν προτιμάται από τους περισσότερους ιατρούς.

Τι πρέπει να προσέχει ο ασθενής μετά τους χειρισμούς (Epley ή Semont)
Περιμένετε 10 λεπτά αφού ολοκληρωθεί ο χειρισμός προτού σηκωθείτε. Μερικές φορές μπορεί να υπάρξουν μικρά επεισόδια ιλίγγου από ακόμα μετακινούμενους ωτόλιθους ή από απομάκρυνση ωτιλίθων από την σωστή τους θέση. Πρέπει να σας συνοδεύει κάποιος, ο οποίος θα οδηγήσει και το αυτοκίνητο σας στο σπίτι, ώστε να μετακινηθείτε με ασφάλεια.
Πρέπει να κοιμηθείτε για τις επόμενες 24 ώρες με δύο μαξιλάρια κάτω από το κεφάλι σας.  Για μερικές ημέρες πρέπει να αποφύγετε επίσκεψη σε κομμωτήριο ή σε οδοντίατρο. Επίσης πρέπει να αποφύγετε οποιαδήποτε άσκηση απαιτεί κίνηση της κεφαλής. Προσοχή χρειάζεται στο ξύρισμα, ώστε να μην σηκώνεται πολύ το πηγούνι, όταν επίσης χρειάζεται να τοποθετήσετε σταγόνες στα μάτια σας, καθώς και στο λούσιμο, όπου δεν πρέπει το κεφάλι μας να εκτείνεται πολύ προς τα πίσω. 
Για την επόμενη εβδομάδα πρέπει να αποφεύγονται κινήσεις που μπορεί να επαναφέρουν τον ίλιγγο, όπως η κίνηση της κεφαλής προς τα πίσω ή υπερβολικά προς τα κάτω. Πρέπει να αποφευχθούν ασκήσεις, όπως ύπτια κολύμβηση, υπερεκτάσεις των άκρων, καθίσματα, επικύψεις και ασκήσεις φυσικοθεραπείας για την μέση ή τα άκρα στις οποίες υπερεκτείνεται η κεφαλή.
Σε περιπτώσεις που οι χειρισμοί Eplay ή Semont δεν είναι αποτελεσματικοί, συνιστώνται οι ασκήσεις του Hamid που περιγράφονται στην εικόνα  και συνιστάται να γίνονται 10 επαναλήψεις τρεις φορές την ημέρα.



Ασκήσεις Hamid

Χειρουργική θεραπεία
Εάν μετά την επανάληψη των εξετάσεων για ένα χρόνο οι κρίσεις του ιλίγγου δεν έχουν ελεγχθεί ή επανεμφανίζονται ή τα συμπτώματα διαρκούν για ένα χρόνο ή και περισσότερο, πρέπει να συζητηθεί το ενδεχόμενο χειρουργικής αντιμετώπισης.
Η προτεινόμενη χειρουργική παρέμβαση είναι η απόφραξη του οπίσθιου κάθετου ημικύκλιου σωλήνα έτσι ώστε οι μετακινούμενοι ωτόλιθοι να μην διεγείρουν τους σχηματισμούς του λαβυρίνθου προκαλώντας ίλιγγο. Η απόφραξη του οπίσθιου κάθετου ημικύκλιου σωλήνα δεν επηρεάζει την λειτουργικότητα άλλων δομών του εσωτερικού αυτιού, δεν επηρεάζει την ακοή ή την ισορροπία γενικότερα. Είναι σαν μέθοδος αποτελεσματική στο 90% των δύσκολα αντιμετωπίσιμων αυτών περιπτώσεων του επίμονου ιλίγγου. Πρέπει βέβαια να εφαρμόζεται μόνο όταν οι χειρισμοί των Epley ή Semont και οι ασκήσεις Hamid έχουν αποτύχει. 
Άλλες χειρουργικές θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι περισσότερο επιθετικές και καταλείπουν αναπηρίες δυσανάλογες με το όφελος του ελέγχου του ιλίγγου. Η αιθουσαία νευρεκτομή καταλείπει μόνιμη διαταραχή ισορροπίας, ενώ η λαβυρινθεκτομή  καταλείπει μόνιμη απώλεια ακοής. Η επιλογή έμπειρου χειρουργού και η συζήτηση μαζί του όλων των δυνατών μεθόδων και των συνεπειών των χειρουργικών παρεμβάσεων είναι ο ασφαλέστερος τρόπος προσέγγισης των επίμονων περιπτώσεων ιλίγγου.

Πως επηρεάζει ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης την καθημερινή μου ζωή; 
Επί επιμονής του ιλίγγου και μέχρι αποθεραπείας του είναι αναγκαίο να τροποποιηθούν μερικές καθημερινές συνήθειες και δραστηριότητες για να ελεγχθεί αποτελεσματικότερα η πιθανή έκλυση του ιλίγγου.

Αποφεύγουμε να πλαγιάσουμε στην πλευρά του αυτιού που πάσχει.
Προσέχουμε τις κινήσεις της κεφαλής στο κομμωτήριο, στον οδοντίατρο, στο γυμναστήριο και το κολυμβητήριο.
Αποφεύγουμε την έντονη καταπόνηση, το σκύψιμο και το απότομο σήκωμα, καθώς και την κίνηση της κεφαλής σε ακραίες θέσεις. Αποφεύγουμε την έντονη και απότομη κίνηση πάνω, κάτω ή αριστερά, δεξιά.
Μόλις ξυπνήσουμε το πρωί παραμένουμε στο άκρο του κρεβατιού για 1 με 2 λεπτά πριν σηκωθούμε από το κρεβάτι.
Αποφεύγουμε να ξαπλώσουμε ύπτια, με την πλάτη μας, χωρίς να υποστηρίζεται ο αυχένας μας από μαξιλάρι.

Άτυπη μορφή του καλοήθη παροξυσμικού ίλιγγου θέσης 
Υπάρχουν μορφές καλοήθη παροξυσμικού ίλιγγου θέσης που δεν οφείλονται σε μετακίνηση των ωτολίθων στον οπίσθιο κάθετο ημικύκλιο σωλήνα. Κατά την προσπάθεια μετακίνησης ή επανατοποθέτησης των ωτολίθων, μπορεί αυτοί να οδηγηθούν σε άλλους ημικύκλιους σωλήνες, όπως ο πρόσθιος κάθετος ή συνηθέστερα ο οριζόντιος. Αυτό μπορεί να συμβεί και αυτόματα, χωρίς να προηγηθεί κάποιος χειρισμός.

Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα εμφανίζεται σε ποσοστό περίπου 3%. Η διάγνωση γίνεται με την παρατήρηση των κινήσεων των ματιών, δηλαδή την παρατήρηση του νυσταγμού. Ο νυσταγμός που οφείλεται στον καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσης του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα αλλάζει κατεύθυνση ανάλογα με το αυτί το οποίο εξετάζεται. Μπορεί να κατευθύνεται προς το έδαφος (γεωτροπικός νυσταγμός) ή προς την αντίθετη κατεύθυνση (αγεωτροπικός νυσταγμός). Είναι σπάνιος σε συχνότητα νυσταγμός με κυριότερο χαρακτηριστικό την αλλαγή κατεύθυνσης.

Η αντιμετώπιση του είναι σχετικά περισσότερο περίπλοκη. Συνίσταται σε χειρισμούς περιστροφής ολόκληρου του σώματος ξεκινώντας από την ύπτια πλάγια θέση με το πάσχον αυτί προς τα κάτω, στην συνέχεια στροφή ολόκληρου του σώματος στην ύπτια κατακεκλιμένη θέση, στροφή ολόκληρου του σώματος σε πλάγια θέση με το πάσχον αυτί προς τα πάνω και στην συνέχεια τοποθέτηση σε καθιστική θέση στο άκρο του κρεβατιού. Επανάληψη των ασκήσεων είναι απαραίτητη με μεσοδιαστήματα ανάπαυσης 30 δευτερολέπτων έως 1 λεπτού. Η μέθοδος δεν είναι ακόμη ευρέως αποδεκτή για την αποτελεσματικότητα της. 

Μια παραλλαγή της μεθόδου υπόσχεται καλά αποτελέσματα στο 75% περίπου των περιπτώσεων. Η μέθοδος στηρίζεται σε μια πλήρη περιστροφή κατά 360 μοίρες από την ύπτια θέση και στρέφοντας ολόκληρο το σώμα προς το υγιές αυτί, κάθε φορά κατά 90 μοίρες μέχρι την πλήρη περιστροφή. Επαναλαμβάνεται δύο φορές ο χειρισμός και στην συνέχεια πραγματοποιείται από τον ίδιο τον ασθενή στο σπίτι για μια εβδομάδα.
Μια παραλλαγή της μεθόδου Brandt – Daroff μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική στον έλεγχο του ιλίγγου του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα. Η θέση της κεφαλής βρίσκεται δε ευθεία με τον κορμό και όχι σε στροφή. Η μέθοδος έχει το πλεονέκτημα ότι δεν είναι απαραίτητο να είναι γνωστό το πάσχον αυτί για να εφαρμοσθεί. Αυτό είναι σημαντικό μια και είναι δύσκολο πολλές φορές να καθορισθεί η πλευρά που πάσχει στον καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσης του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα. Μπορεί, επίσης, να αποτελέσει χειρισμό εναλλακτικό όταν οι άλλες μέθοδοι έχουν αποτύχει. 
Μερικοί ερευνητές πιστεύουν πως κατάκλιση με το κεφάλι ψηλά και στροφή της κεφαλής προς το υγιές αυτί, ενώ το πάσχον αυτί βρίσκεται προς τα επάνω, ελέγχει τον ίλιγγο μέχρι και το 75% των περιπτώσεων. Αυτή η θέση είναι όμοια όπως και μετά από χειρισμό Epley. 
Σε ιδιαίτερα επίμονες περιπτώσεις ίσως είναι απαραίτητη και νευρολογική εκτίμηση για τον αποκλεισμό άλλων αιτιών.


Φάρμακα και διατροφή: Ποιοι συνδυασμοί απαγορεύονται για λόγους υγείας


Ακόμη και τα πιο κοινά συμπληρώματα διατροφής μπορεί να έχουν απρόσμενες αλληλεπιδράσεις με φάρμακα και άλλα συμπληρώματα.
Παρακάτω, θα δείτε μερικά φάρμακα και τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν, αν τα παίρνετε μαζί με συγκεκριμένα συμπληρώματα ή άλλα προϊόντα διατροφής.

Ιχθυέλαιο
Φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις: Η λήψη ιχθυελαίου με φάρμακα μείωσης της αρτηριακής πίεσης μπορεί να αυξήσει τις επιδράσεις των φαρμάκων αυτών και, ως εκ τούτου, να ρίξει πολύ χαμηλά την πίεσή σας. Επίσης, τα αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την ιδιότητα του ιχθυελαίου να ρίχνει τα τριγλυκερίδια.
Αλληλεπιδράσεις συμπληρωμάτων διατροφής: Η λήψη υψηλών δόσεων ιχθυελαίου ταυτόχρονα με λήψη βοτάνων που μειώνουν την πήξη του αίματος (όπως το βότανο ginkgo) μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία.

Ασβέστιο
Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα: Το ασβέστιο μπορεί να μειώσει την απορρόφηση πολλών φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για την οστεοπόρωση (διφωσφονικάφάρμακα). Το ίδιο ισχύει και για ορισμένα αντιβιοτικά, όπως η τετρακυκλίνη, οι κινολόνες και η λεβοθυροξίνη, η οποία καταπολεμάει τον υποθυρεοειδισμό.

Εχινάκεα (Echinacea)
Φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις: Η ικανότητα της Echinacea να διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να αλληλεπιδράσει με τα φάρμακα που το καταστέλλουν, όπως είναι το στεροειδές φάρμακο πρεδνιζόνη.

Μελατονίνη
Φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις: Επειδή η μελατονίνη φέρνει υπνηλία, το να την παίρνετε μαζί με κατασταλτικά φάρμακα μπορεί να σας προκαλέσει υπερβολική υπνηλία. Επίσης, η μελατονίνη μπορεί να επιβραδύνει την πήξη του αίματος, οπότε το να την παίρνετε μαζί με αντιπηκτικά φάρμακα, όπως η ηπαρίνη ή βαρφαρίνη, μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες για μώλωπες και αιμορραγία. Αποφύγετε τη χρήση μελατονίνης, εάν παίρνετε φάρμακα για τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, καθώς μπορεί να την αυξήσει αρκετά.
Αλληλεπιδράσεις συμπληρωμάτων διατροφής: Η λήψη μελατονίνης ταυτόχρονα με άλλα συμπληρώματα, ή βότανα που έχουν καταπραϋντικές ιδιότητες (όπως για παράδειγμα η βαλεριάνα) μπορεί να αυξήσει τα αποτελέσματα και τις παρενέργειες της μελατονίνης.

Βιταμίνη D
Φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις: Η βιταμίνη D μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων για τον έλεγχο της χοληστερόλης (ατορβαστατίνη). Επίσης, αν παίρνετε υψηλές δόσεις βιταμίνης D μαζί με ένα διουρητικό φάρμακο, μπορεί να αυξήσει την συσσώρευση ασβεστίου στο σώμα, το οποίο με την σειρά του μπορεί να σας προκαλέσει προβλήματα στα νεφρά.

πηγή: iatropedia.gr

Άνοια: Πώς συνδέεται με την παχυσαρκία και την καθιστική ζωή



Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι μία διαταραχή κατά την οποία τα σωματικά κύτταρα δεν αντιδρούν φυσιολογικά στη συγκεκριμένη ορμόνη.

Τα κύτταρα των μυών, του λίπους και του ήπατος δεν απορροφούν εύκολα τη γλυκόζη (σάκχαρο) με συνέπεια ο οργανισμός να χρειάζεται ολοένα και περισσότερη ινσουλίνη για να απορροφήσει τη γλυκόζη.
Όταν το πάγκρεας, που παράγει την ινσουλίνη, εξαντληθεί, συσσωρεύεται περιττή γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος, οδηγώντας στον προδιαβήτη και αργότερα στο διαβήτη και άλλα προβλήματα υγείας.
Η αντίσταση στην ινσουλίνη παρατηρείται συχνότερα σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι άνθρωποι, καθώς και όσοι κάνουν καθιστική ζωή.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ (TAU) εξέτασαν τα επίπεδα ινσουλίνης και τις νοητικές λειτουργίες 489 εθελοντών, ηλικίας 51 έως 64 ετών κατά την έναρξή της, τους οποίους παρακολούθησαν επί 20 χρόνια.
Όσοι εθελοντές είχαν την μεγαλύτερη αντίσταση στην ινσουλίνη, διέτρεχαν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο να έχουν φτωχές επιδόσεις στα τεστ νοητικών δεξιοτήτων και στα τεστ μνήμης και εκτελεστικής λειτουργίας έως στο τέλος της περιόδου παρακολούθησης.
Είχαν επίσης αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάζουν σημαντική έκπτωση των νοητικών λειτουργιών και της μνήμης τους.

Τα ευρήματα αυτά ίσχυαν ακόμα κι αν οι εθελοντές δεν είχαν ακόμα εκδηλώσει διαβήτη.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή δρ Ντέιβιντ Τάνε, καθηγητή στο Τμήμα Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής του TAU, τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι «τα περιττά κιλά και η καθιστική ζωή υπονομεύουν την υγεία του εγκεφάλου, ενώ αντιθέτως όσοι προσέχουν το βάρος τους και γυμνάζονται συστηματικά ωφελούν μακροπρόθεσμα τη νοητική λειτουργία τους».
Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Journal of Alzheimer's Disease

Δισκοκήλη: Μπορεί να προκληθεί από το υπερβολικό βάρος;


Αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης δισκοκήλης έχουν οι άνθρωποι με υπερβολικό βάρος, έναν από τους κύριους παράγοντες πρόκλησης και επιδείνωσης του πόνου στην πλάτη, οι επιπτώσεις του οποίου στην ποιότητα ζωής του πάσχοντα μπορούν να συγκριθούν με πολλές σοβαρές και συχνά απειλητικές για τη ζωή ασθένειες που αποτελούν συνέπεια της δυσαναλογίας ύψους / βάρους.

Η αιτία της πάθησης είναι η αύξηση της πίεσης  που υφίσταται η σπονδυλική στήλη. Από το βάρος του ατόμου εξαρτάται, εκτός από τη δισκοκήλη, σε μεγάλο βαθμό και η εμφάνιση εκφυλιστικής δισκοπάθειας. Ιδιαίτερα σε νοσηρά παχύσαρκους ανθρώπους, οι δομικές αλλαγές της σπονδυλικής στήλης είναι σχεδόν δεδομένες, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών πολλαπλών μεσοσπονδύλιων ανωμαλιών, καθώς επίσης και ο αυξημένος κίνδυνος για συμπτωματικές οστεοαρθριτικές αλλαγές σ’ αυτήν.

«Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από ένα κεντρικό πηκτοειδή πυρήνα, μία παχύρευστη γέλη και μεγάλη ποσότητα νερού, περιβάλλεται δε από τον ινώδη δακτύλιο. Η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου, ή δισκοκήλη, είναι συχνά το αποτέλεσμα της σταδιακής φθοράς τους, η οποία αποτελεί, για τους περισσότερους ανθρώπους, μέρος της διαδικασίας γήρανσης. Δηλαδή, με την πάροδο της ηλικίας μειώνεται η περιεκτικότητα των δίσκων σε νερό, με συνέπεια να γίνονται λιγότερο ευέλικτοι και πιο επιρρεπείς σε ρήξεις ή ρωγμές. Σπανιότερα δισκοκήλη μπορεί να προκαλέσει κάποιος τραυματισμός, πτώση ή χτύπημα στην πλάτη», μας εξηγεί  ο φυσιοθεραπευτής – χειροθεραπευτής κ. Γιώργος Κακαβάς του Fysiotek Sports and Spine Lab (www.fysiotek.gr).

Η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου εμφανίζεται συχνότερα στα μεσαία έως τα χαμηλότερα τμήματα της αυχενικής μοίρας και στα χαμηλότερα τμήματα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και αιτία είναι ότι τα σημεία αυτά εκτελούν τις περισσότερες κινήσεις, οπότε και υφίστανται τις περισσότερες καταπονήσεις. Ωστόσο, πολλά υπέρβαρα άτομα παρουσιάζουν φθορές και κήλες και σε σημεία που δεν απαντώνται  συνήθως σε ανθρώπους φυσιολογικού βάρους. Υψηλό είναι και το ποσοστό των παχύσαρκων  ασθενών που υποφέρουν από περισσότερες της μίας κήλες, γεγονός που εξηγεί τον πόνο που νοιώθουν κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης.

Παρότι σε φυσιολογικού βάρους άτομα η δισκοκήλη σπανίως είναι η αποκλειστική αιτία του πόνου, σε περιπτώσεις ιδιαίτερα σοβαρών μεσοσπονδύλιων ανωμαλιών οι πιθανότητες αυξάνονται. Ωστόσο, σε παχύσαρκους ασθενείς υπάρχει αναλογική συσχέτιση μεταξύ του βάρους και των πιθανοτήτων να πάσχουν από έντονο πόνο, ειδικά όταν αυτός εντοπίζεται στη μέση.

Οι αιτίες είναι πολλές και μπορεί να συνυπάρχουν. Από τις πιο σημαντικές είναι η διαφοροποίηση στην κύρτωση σε ορισμένα σημεία της σπονδυλικής στήλης που μπορεί να προκαλέσει η παχυσαρκία. Πιο συγκεκριμένα, το επιπλέον βάρος στην περιοχή του στομάχου ωθεί τη λεκάνη να γείρει προς τα εμπρός και την πλάτη να κυρτώνει, καμπυλότητα η οποία είναι γνωστή ως λόρδωση. Αυτή η αλλαγή στη θέση της λεκάνης και της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης μπορεί να συμβάλει στη φθορά των εξωτερικών ινών στο πίσω μέρος των δίσκων, οι οποίες προστατεύουν το μαλακό υλικό που απορροφά τους κραδασμούς, γεγονός που αποτελεί σημαντική αιτία εκφύλισης των μεσοσπονδυλίων δίσκων και δημιουργίας κήλης, οστεοαρθρίτιδας και σπονδυλολίσθησης.

Το υπερβολικό βάρος επιταχύνει επίσης τη διαδικασία μείωσης των υγρών του δίσκου και αυξάνει την πιθανότητα σοβαρών βλαβών. Το φορτίο που δέχεται η σπονδυλική στήλη μπορεί να συντρίψει τους μεσοσπονδύλιους δίσκους με την πάροδο του χρόνου. Η παχυσαρκία, βέβαια, δεν είναι η μόνη αιτία. Η στάση του σώματος επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την υγεία των δίσκων. Τη μεγαλύτερη πίεση ασκεί η καθιστή στάση, ακολουθεί η όρθια, ενώ η ύπτια προσφέρει ανακούφιση ακόμα και μείωση των συμπτωμάτων, καθώς η στάση αυτή ασκεί τη μικρότερη πίεση στους δίσκους.

Η παχυσαρκία δεν προκαλεί βλάβες μόνο στη σπονδυλική στήλη. Οι αρθρώσεις των κάτω άκρων και γενικά ολόκληρο το σώμα υφίσταται μεγάλη καταπόνηση, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα των φυσικών επανορθωτικών μηχανισμών του σώματος που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην ελαχιστοποίηση των βλαβών.

Παρά τις αυξανόμενες προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που εγκυμονεί για την υγεία του ανθρώπου, η παχυσαρκία βρίσκεται σε άνοδο. Σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη η νόσος κατατάσσεται στις 5 πρώτες αιτίες πρόκλησης θανατηφόρων προβλημάτων υγείας. Όπως σημειώνει ο κ. Κακαβάς, «Όσον αφορά στην υγεία της σπονδυλικής στήλης, το μεγάλο σωματικό βάρος αυξάνει συνολικά την καταπόνηση σε κάθε περιοχή της, οπότε η απώλεια βάρους θα πρέπει να αποτελέσει τον αρχικό στόχο. Κι αυτό γιατί τα αποτελέσματα οποιουδήποτε θεραπευτικού πλάνου θα είναι πενιχρά και το πρόβλημα θα επανέρχεται εάν ο ασθενής δεν χάσει το πλεονάζον βάρος του, ακόμα κι αν υποβληθεί σε χειρουργική αποκατάσταση της δισκοκήλης. Γι’ αυτό και οι χειρουργοί συστήνουν αρχικά τη θεραπεία της παχυσαρκίας και κατόπιν, αναλόγως της συμπτωματολογίας, προχωρούν ή όχι στην αντιμετώπιση της δισκοκήλης. Με το αδυνάτισμα μειώνονται τόσο οι πιθανότητες υποβολής σε χειρουργική επέμβαση όσο και η ελαχιστοποίηση των φαρμάκων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, το οποίο προσφέρει σημαντικά οφέλη στην υγεία.

Προς την κατεύθυνση αυτή, δηλαδή την αντιμετώπιση του πόνου χωρίς φάρμακα,  λειτουργούν και ορισμένες σύγχρονες θεραπευτικές μέθοδοι, όπως η fysiotek. Ο πόνος, άλλωστε, μπορεί να είναι κοινό σύμπτωμα όσων έχουν κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου και η απαλλαγή απ’ αυτόν είναι προτεραιότητα όλων. Η συγκεκριμένη μέθοδος, που δεν έχει καθόλου παρενέργειες, ενδείκνυται για τη συντηρητική θεραπεία της εκφύλισης και της κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου μέσω ελεγχόμενης και εντοπισμένης έλξης που προκαλεί μηχανική αποσυμπίεση, μείωση του μεγέθους της δισκοκήλης και μείωση των πιεστικών φαινομένων στα νεύρα. 

Εφαρμόζεται από εξειδικευμένο φυσικοθεραπευτή που επιλέγει τις παραμέτρους μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, ασκώντας έλξη κατάλληλη με το επίπεδο της βλάβης, το σωματικό βάρος, το βαθμό του προβλήματος και την ηλικία του ασθενή. Η μέθοδος έχει ανακουφίσει χιλιάδες συνανθρώπους μας που επέλεξαν να αποφύγουν ή αδυνατούσαν για λόγους υγείας να υποβληθούν σε χειρουργικές επεμβάσεις», καταλήγει ο κ. Κακαβάς.

Το δευτερεύον όφελος



Δευτερεύoν όφελος είναι ένας ψυχολογικός όρος ο οποίος περιγράφει τους κρυφούς λόγους για τους οποίους κάποιος μπορεί να εμμένει σε μια καταστροφική συμπεριφορά, κατάσταση η σχέση. Ο όρος αυτός βασίζεται στην άποψη ότι υπάρχουν πολλά, μη εμφανή πλεονεκτήματα κυρίως κοινωνικά και διαπροσωπικά που οδηγούν τα άτομα στο να διατηρούν και να διαιωνίζουν αρνητικές καταστάσεις.

Δυστυχώς το δευτερεύον όφελος υποστηρίζεται από πολύπλοκες διεργασίες που είναι βαθιά ριζωμένες στο υποσυνείδητο και είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν και να γίνουν κατανοητές από το ίδιο το άτομο χωρίς ψυχολογική υποστήριξη από ειδικό.

Ακόμα και κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι πολύ δύσκολο να για το ίδιο το άτομο να αντιληφθεί ότι μπορεί να υπάρχει όφελος που λειτουργεί ως κίνητρο για την επανάληψη αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών. Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί εδώ είναι εάν το άτομο θέλει πραγματικά να θεραπευτεί η έχει ισχυρούς λόγους να αντιστέκεται και να εμμένει στο φαύλο κύκλο.

Ένα πολύ απλό παράδειγμα είναι ο χρόνιος πόνος που έχει ψυχοσωματική βάση. Το δευτερεύον όφελος σε αυτή την περίπτωση είναι αρκετά εμφανές. Το άτομο που πάσχει μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποφύγει οποιαδήποτε υποχρέωση μπορεί να έχει χρησιμοποιώντας αυτή τη δικαιολογία. Μπορεί να μην πάει στη δουλεία, να μην κάνει τις δουλείες τους σπιτιού ή και να αποφύγει μια συνάντηση.

Ένα πολυπλοκότερο παράδειγμα είναι οι γυναίκες ή οι άντρες που συνεχίζουν να μένουν σε αυτοκαταστροφικές σχέσεις, παρότι έχουν πλήρη επίγνωση των αρνητικών επιπτώσεων που έχουν αυτές οι σχέσεις στη ζωή τους. Το ρητό "καλύτερα ο βάλτος που ξέρουμε", περιγράφει σφαιρικά τo δευτερεύον όφελος που απορρέει από αυτό το φαινόμενο. Ο βάλτος στην προκειμένη περίπτωση είναι η αυτοκαταστροφική σχέση. Ο βάλτος αυτός έχει στενά όρια και περιορίζει την εξέλιξη του ατόμου που υποσυνείδητα έχει επιλέξει να κατοικεί μέσα του. Τα στενά όρια και ο περιορισμός είναι τα αρνητικά στοιχεία αυτού του περιβάλλοντος αλλά είναι παράλληλα και θετικά αν τα εξετάσουμε ως δευτερεύοντα οφέλη.

Ο περιορισμός αυτός μπορεί να λειτουργήσει ως φαινομενικά θετικός για την συγκεκριμένη γυναίκα. Κατ αρχήν της προσφέρει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας, βρίσκεται στο περιβάλλον που ξέρει και έχει μάθει να λειτουργεί και να ελίσσεται. Για παράδειγμα μπορεί να μην της αρέσει το γεγονός ότι τσακώνετε με την σχέση της, αλλά μπορεί να την αποζημιώνει η συγνώμη , οι αγκαλιές και οι υποσχέσεις που θα ακολουθήσουν. Ο τσακωμός δηλαδή είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει για να αναδυθεί το δευτερεύον όφελος.

Επίσης λόγω του ότι η συγκεκριμένη γυναίκα είναι περιορισμένη, απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη και προπάντων δεν χρειάζεται να πάρει κανένα ρίσκο. Διαλέγει δηλαδή την αυτοκαταστροφική σχέση από το να ρισκάρει και να ξεκινήσει μια νέα γνωριμία που θα την βγάλει από το βάλτο που ξέρει. Η συνήθεια υπερνικά την αβεβαιότητα.

Πρέπει λοιπόν όλοι μας να αναρωτηθούμε γιατί διαιωνίζουμε καταστάσεις οι οποίες είναι δυσλειτουργικές και να προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε.

Δημήτρης Αγοραστός
www.dagorastos.net

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Σοβαρές ελλείψεις εμβολίων και φαρμάκων


Οι σοβαρές ελλείψεις εμβολίων και φαρμάκων που παρατηρούνται στα φαρμακεία αναγκάζουν τους πολίτες να μπαίνουν στην ουρά για να τα προμηθευτούν. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι σε καθημερινή βάση υπάρχουν τουλάχιστον 15 άτομα σε αναμονή ανά φαρμακείο στη Θεσσαλονίκη, τα οποία εναλλάσσονται, ενώ το χρονικό διάστημα που καλούνται συνήθως να περιμένουν κυμαίνεται από 25 ημέρες έως και 3 ή 4 μήνες, ανάλογα με το φάρμακο που ζητούν, επισημαίνει ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (ΦΣΘ), Κυριάκος Θεοδοσιάδης. 

Σύμφωνα με τον ίδιο οι ελλείψεις φαρμάκων και εμβολίων είναι πανελλαδικό φαινόμενο. Σε καθημερινή βάση, όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, λείπουν 70-80 σκευάσματα και μάλιστα έχει δημιουργηθεί ομάδα στο Facebook, όπου οι φαρμακοποιοί προσπαθούν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον στο θέμα αυτό, ώστε να μην αφήσουν τους πολίτες χωρίς φάρμακο.

Όπως εξηγεί o πρόεδρος του ΦΣΘ, κύρια αιτία των ελλείψεων είναι η περιορισμένη ποσότητα φαρμάκων που στέλνουν οι μητρικές εταιρείες εξαιτίας των χαμηλών τιμών των φαρμάκων στη χώρα μας, αλλά και για την αποφυγή των παράλληλων εξαγωγών. Επίσης, συχνά προκύπτουν ελλείψεις εξαιτίας προβλημάτων στην παραγωγή των φαρμάκων, όπως για παράδειγμα στις εγκαταστάσεις παρασκευής τους ή στις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι εύκολο η εταιρεία να αλλάξει χώρα και τόπο παραγωγής και να επιλέξει άλλη, διότι απαιτείται έγκαιρος προγραμματισμός κι επιπλέον τα συμβόλαια και οι συμφωνίες που κάνουν είναι μακροχρόνια.

Σε ποια φάρμακα παρατηρούνται οι περισσότερες ελλείψεις
Δραματικές χαρακτηρίζει ο κ . Θεοδοσιάδης τις ελλείψεις εμβολίων και φαρμάκων για τον σακχαρώδη διαβήτη, την υπέρταση, τις παθήσεις του γαστρεντερικού και την αναιμία, που καταγράφονται με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία δύο χρόνια. Παράλληλα διευκρινίζει ότι οι ελλείψεις αυτές αφορούν κατά κύριο λόγο πρωτότυπα φάρμακα, τα οποία δεν αντικαθίστανται.

"Αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε σοβαρές ελλείψεις σε εμβόλια για παιδιά ηλικίας από έξι μηνών έως 15 ετών, όπως για ιλαρά, ανεμοβλογιά, αλλά και ηπατίτιδα. Κάθε φαρμακείο έχει λίστα αναμονής τουλάχιστον 15 ασθενών, ενώ πολλοί δηλώνονται σε περισσότερα του ενός φαρμακεία ώστε να έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρουν το πολυπόθητο εμβόλιο" εξηγεί ο κ. Θεοδοσιάδης και προσθέτει ότι "σοβαρές είναι οι ελλείψεις και σε κάποια σκευάσματα σιδήρου, σε φάρμακα για την υπέρταση και το γαστρεντερικό, αλλά και σε ινσουλίνες".

Σύμφωνα με τον ίδιο, ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα αποτελεί το γεγονός ότι τόσο τα εμβόλια, όσο και οι ινσουλίνες δεν μπορούν να αντικατασταθούν από άλλα. Ειδικά για την ινσουλίνη, η δοσολογία της καθορίζεται με βάση το συγκεκριμένο φάρμακο που παίρνει ένας ασθενής και σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεται με τις αντιβιώσεις, οι οποίες μπορεί να κυκλοφορούν σε δέκα διαφορετικές συσκευασίες και μπορούμε να δώσουμε μια άλλη μάρκα διαφορετικής εταιρείας, αλλά με την ίδια δραστική ουσία στον ασθενή.

"Επίσης, υπάρχει φάρμακο για την αναιμία, το οποίο είναι σε έλλειψη και οι γιατροί αναγκάζονται να συνταγογραφούν δύο μαζί για να καλύψουν το ένα. Κι όταν ο ασθενής είναι αναγκασμένος να παίρνει πολλά φάρμακα, δυσκολεύεται να συμμορφωθεί στην αγωγή του. Επίσης, τα φάρμακα που συνήθως λείπουν είναι τέτοια που για να πάρει κάποιος άλλο, θα πρέπει ο γιατρός του να αλλάξει το σχήμα θεραπείας του και να το προσαρμόσει στα νέα δεδομένα. Κι αυτό δεν είναι πάντα εφικτό. Πάντως, σε καθημερινή βάση λείπουν κατά μέσο όρο 70-80 σκευάσματα, αριθμός που αυξομειώνεται" επισημαίνει ο κ. Θεοδοσιάδης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το ελιξίριο της… αιώνιας νεότητας έρχεται και θα είναι χάπι!


Αν υπάρχει το ελιξίριο της αιώνιας (;) νεότητας τότε είναι μάλλον αυτό και έρχεται με τη μορφή χαπιού: Οι επιστήμονες είναι πολύ κοντά στη δημιουργία ενός χαπιού, που θα «φρενάρει» τη γήρανση και θα ξανανιώνει τον ανθρώπινο οργανισμό!

Δυο επιστημονικές ομάδες σε Ολλανδία και Αυστραλία έχουν ήδη διεξάγει έρευνες σε πειραματόζωα και τα αποτελέσματα είναι πολλά υποσχόμενα.

Επιστήμονες στην Ολλανδία ανακάλυψαν ένα φάρμακο που αναστρέφει εν μέρει τη γήρανση και το δοκίμασαν σε ποντίκια που ξανάνιωσαν. Η εν λόγω ουσία καθαρίζει επιλεκτικά το σώμα από τα γηράσκοντα κύτταρα που έχουν βλάβες στο DNA τους. Τα κύτταρα αυτά, που συσσωρεύονται όσο περνούν τα χρόνια, εκκρίνουν χημικές ουσίες, που προκαλούν φλεγμονή και εμπλέκονται σε ασθένειες της γήρανσης, όπως τα αρθριτικά, ο καταρράκτης των ματιών, ο διαβήτης και η αρτηριοσκλήρυνση.

Οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Έρασμος του Ρότερνταμ, με επικεφαλής τον δρα Πέτερ ντε Κάιζερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κυτταρικής βιολογίας «Cell», σχεδιάζουν να αρχίσουν δοκιμές του φαρμάκου σε ανθρώπους, σύμφωνα με το BBC και το «Science», κάτι που όμως θα πάρει αρκετό χρόνο, αφού θα πρέπει να προηγηθούν αρκετές ακόμη έρευνες σε πειραματόζωα.

Οι επιστήμονες χορηγούσαν την ουσία (το μόριο ενός πεπτιδίου) σε γερασμένα ποντίκια με ηλικία αντίστοιχη ενός ανθρώπου 90 ετών, τρεις φορές την εβδομάδα επί δέκα μήνες. Τα τρωκτικά απέκτησαν ανανεωμένο και πιο λαμπερό τρίχωμα, καθώς και πιο νεανική εμφάνιση, μπορούσαν να τρέξουν πολύ περισσότερο από ό,τι πριν, ενώ τα όργανά τους, όπως το ήπαρ, λειτουργούσαν καλύτερα. Δεν διαπιστώθηκαν κάποιες παρενέργειες.

«Σίγουρα πρόκειται για μια εξέλιξη ορόσημο. Είναι η πρώτη φορά που κάποιος έδειξε ότι είναι δυνατό να ξεφορτωθούμε τα γηράσκοντα κύτταρα, χωρίς οποιεσδήποτε παρενέργειες», δήλωσε ο Καναδός βιολόγος Φράνσις Ρόντιερ του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ.

«Τούρμπο» επιδιόρθωση του DNA των κυττάρων
Μια άλλη αυστραλιανή επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας, με επικεφαλής τον καθηγητή Ντέηβιντ Σινκλέρ, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο «Science», ανακοίνωσε μια σημαντική ανακάλυψη που μπορεί μελλοντικά να οδηγήσει σε κάποιο αντιγηραντικό φάρμακο.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ένα τρόπο να επεμβαίνουν στη μοριακή διαδικασία που επιτρέπει στα κύτταρα να επιδιορθώνουν τις βλάβες στο DNA τους. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ο μεταβολίτης NAD+ που υπάρχει σε κάθε κύτταρο του σώματος, παίζει ρόλο-κλειδί στην επιδιόρθωση του DNA. Οι ερευνητές ανάπτυξαν μια ουσία (NMN) που ενισχύει κατά πολύ τη φυσική δράση του NAD+ και έτσι βελτιώνει σημαντικά τη δυνατότητα των κυττάρων να αναστρέφουν τη ζημιά που τους έχει προκαλέσει η γήρανση ή η έκθεση στην ακτινοβολία (κοσμική, ηλιακή κ.ά.).

Τα πειράματα σε ποντίκια δείχνουν ότι πιθανώς θα είναι δυνατή μια θεραπεία που θα επιδιορθώνει τις γενετικές βλάβες λόγω γήρανσης ή ακτινοβολίας. Ήδη, η NASA έχει δείξει ενδιαφέρον, ώστε να βοηθήσει τους αστροναύτες της που θα στείλει στον Άρη.

«Τα κύτταρα των γερασμένων ποντικιών ήταν αδύνατο να διακριθούν από τα κύτταρα των νεαρών ποντικιών μετά από μόλις μια εβδομάδα θεραπείας. Είναι το κοντινότερο σημείο που έχουμε ποτέ φθάσει σε ένα ασφαλές και αποτελεσματικό αντιγηραντικό φάρμακο, το οποίο πιθανώς απέχει μόνο τρία έως πέντε χρόνια από το να βγει στην αγορά, εφόσον οι κλινικές δοκιμές πάνε καλά», δήλωσε ο Σινκλέρ.

Ήδη, οι ερευνητές συνεργάζονται με την εταιρεία MetroBiotech για να μετατρέψουν την ουσία ΝΜΝ σε φάρμακο, κατά προτίμηση με μορφή χαπιού. Οι πρώτες κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους θα αρχίσουν φέτος στο νοσοκομείο Brigham and Women’s της Βοστώνης.

Προσοχή όταν αγοράζετε αυγά: Τι πρέπει να γνωρίζετε



Όλα τα αυγά (συμπεριλαμβανομένων των χύμα αυγών που πωλούνται στις Λαϊκές Αγορές) θα πρέπει να φέρουν πάνω στο κέλυφος με καθαρά γράμματα τον διακριτικό αριθμό του παραγωγού.

Αυτός ο διακριτικός αριθμός στα αυγά περιλαμβάνει:

1. Τον κωδικό αριθμό της μεθόδου εκτροφής:

0 = Βιολογικά

1 = Ελεύθερης βοσκής

2= Αχυρώνα ή δαπέδου με στρωμνή

3= Κλωβοστοιχίας

2. Την χώρα προέλευσης, που για την χώρα μας αναγράφεται ως GR

3. Tον κωδικό αριθμό που αντιστοιχεί σε κάθε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση

4. Τον κωδικό αριθμό ταυτοποίησης της μονάδας ωοπαραγωγών ορνίθων

Στα καταστήματα, όλα τα αυγά πρέπει να είναι συσκευασμένα. Υποχρεωτικά, τόσο στις μεγάλες όσο και στις μικρές συσκευασίες, πρέπει να φέρουν, στην εξωτερική όψη της συσκευασίας, τις προβλεπόμενες ενδείξεις (πέραν εκείνων που υπάρχουν στο κέλυφος του αυγού):

Τον κωδικό αριθμό του ωοσκοπικού κέντρου.

Την κατηγορία ποιότητας και βάρους.

Τον αριθμό αβγών, που περιέχει η συσκευασία.

Την ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας (28 ημέρες, μετά την ημερομηνία ωοτοκίας).

Άλλα σημαντικά στοιχεία που πρέπει να προσέχετε

Η νωπότητα και η καταλληλότητα του αυγού διαπιστώνεται από τον έλεγχο της ημερομηνίας της λήξης και των σωστών ενδείξεων στην συσκευασία τους, όπως η ημερομηνία συσκευασίας ή ωοσκόπησης.

Τα αυγά μπορούν να πωλούνται ως «extra» ή «extra φρέσκα» μόνο μέχρι την έβδομη ημέρα από τη συσκευασία τους ή την ένατη ημέρα μετά την ωοτοκία.

Το χρώμα του κελύφους συνδέεται με τη φυλής της ωοπαραγωγού όρνιθας και δεν έχει σχέση με την ποιότητά του.

Ο χρωματισμός του κρόκου εξαρτάται από τη διατροφή και δεν επηρεάζει τη θρεπτική και βιολογική αξία του αυγού.

Συμβουλές
Αποφεύγετε να αγοράζετε αυγά με ακάθαρτο, ραγισμένο και μη φυσιολογικό κέλυφος.

Αποφεύγετε να καταναλώνετε αυγά με κηλίδες αίματος, με ασπράδι θρομβώδες, χρωματισμένο, ανακατεμένο με τον κρόκο και με δυσάρεστη οσμή.

Μην χρησιμοποιείτε αυγά με δυσάρεστη οσμή.

Για τη καλή συντήρηση των αυγών που αγοράζετε μην τα πλένετε αλλά διατηρήστε τα σε δροσερό χώρο.

Η νωπότητα του αυγού διαπιστώνεται από το μέγεθος του αεροθαλάμου του. Τα φρέσκα αυγά έχουν πολύ μικρό θάλαμο.

iatropedia