Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διαβήτης: Νέα μορφή γονιδιακής θεραπείας μπορεί να αντικαταστήσει τις ενέσεις ινσουλίνης



Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανέπτυξαν μια νέα μορφή γονιδιακής θεραπείας, η οποία συνδυάζει την ακριβή μέθοδο γενετικής τροποποίησης CRISPR με μοσχεύματα του δέρματος.

Η νέα μέθοδος, που αρχικά δοκιμάσθηκε για το διαβήτη, ανοίγει το δρόμο για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών μέσω της μεταμόσχευσης δέρματος, το οποίο θα επιφέρει τις επιθυμητές διορθώσεις στο DNA των ασθενών. Με δεδομένο ότι υπάρχει εμπειρία από τα δερματικά μοσχεύματα που χρησιμοποιούνται στην περίπτωση εγκαυμάτων και τραυμάτων, η χρήση τους και ως «οχημάτων» γονιδιακής θεραπείας θεωρείται ότι δεν θα έχει μεγάλες δυσκολίες.

?Οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Σικάγο, με επικεφαλής τον κυτταρικό βιολόγο Σιαογιάνγκ Γου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κυτταρικής βιολογίας ?Cell Stem Cell?, εφάρμοσαν τη νέα θεραπεία σε πειραματόζωα που είχαν διαβήτη και παχυσαρκία.

Βλαστικά κύτταρα του δέρματος τροποποιήθηκαν έτσι ώστε να περιέχουν ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, το οποίο απελευθερώνει την ορμόνη GLP-1, που ενεργοποιεί το πάγκρεας για να παράγει πρόσθετη ινσουλίνη, η οποία είναι ανεπαρκής στην περίπτωση των διαβητικών, με συνέπεια να μη μπορεί να ρυθμισθεί σωστά το σάκχαρό τους. Τα μοσχεύματα προέρχονταν είτε από δέρμα ποντικιών είτε ανθρώπων και είχαν τροποποιηθεί επίσης ώστε να είναι ανοσοσυμβατά, προκειμένου να μην απορριφθούν από τα ζώα όπου μεταμοσχεύθηκαν.

Το δερματικό μόσχευμα, το οποίο είχε προηγουμένως καλλιεργηθεί στο εργαστήριο, βοηθούσε το πάγκρεας των διαβητικών ζώων να εκκρίνει περισσότερη ορμόνη ινσουλίνη, έτσι ώστε να μειωθεί η ποσότητα του σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα τους. Το ίδιο γονίδιο προκαλεί μείωση της όρεξης και άρα της παχυσαρκίας.

Περίπου το 80% των μοσχευμάτων ενσωματώθηκαν κανονικά στην πλάτη των πειραματόζωων. Τα πειράματα έδειξαν ότι η μεταμόσχευση στα ποντίκια του δέρματος που περιείχε τα κατάλληλα τροποποιημένα κύτταρα, οδήγησε σε αντιμετώπιση του διαβήτη στα πειραματόζωα.

Τα ποντίκια, χάρη στο μόσχευμα του δέρματος, εμφάνισαν μείωση της αντίστασης του σώματός τους στην ινσουλίνη και σταδιακά επιστροφή του σακχάρου τους σε φυσιολογικά επίπεδα επί τουλάχιστον ένα τρίμηνο, ενώ και το βάρος τους επανήλθε σε σχεδόν κανονικά επίπεδα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι μια ανάλογη μέθοδος μπορεί να εφαρμοσθεί επίσης στους ανθρώπους για την αντιμετώπιση του διαβήτη και της παχυσαρκίας, αντικαθιστώντας κάποτε ακόμη και τις σημερινές ενέσεις ινσουλίνης, ενώ θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και στην περίπτωση άλλων παθήσεων όπως η αιμοφιλία. Όπως είπαν, η τεχνική είναι ασφαλής, ελάχιστα επεμβατική και όχι δαπανηρή. Αν χρειασθεί, το δερματικό μόσχευμα μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα.

 «Δεν θεραπεύσαμε το διαβήτη, αλλά θέσαμε τις βάσεις για μια δυνητικά μακρόχρονη και ασφαλή μέθοδο, η οποία θα χρησιμοποιεί βλαστοκύτταρα της επιδερμίδας για να βοηθήσει τους ανθρώπους με διαβήτη και παχυσαρκία να ρυθμίσουν καλύτερα τη γλυκόζη τους»,   δήλωσε ο Γου.

«Η νέα τεχνική έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει σε μια ασφαλή και διαρκή γονιδιακή θεραπεία των ασθενών κάποια μέρα, χρησιμοποιώντας επιλεγμένα και τροποποιημένα κύτταρα από το δέρμα», πρόσθεσε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μολυσματική τέρμινθος: Συμπτώματα, μετάδοση και θεραπεία

Η μολυσματική τέρμινθος είναι μία συχνή ιογενής πάθηση που προσβάλλει το δέρμα και ευκαιριακά τα μάτια. Μπορεί να επηρεάσει άτομα κάθε ηλικίας αλλά προσβάλλει κατά κύριο λόγο παιδιά, σεξουαλικά ενεργείς ενήλικες και αυτούς που για κάποιος λόγο δεν έχουν ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα. Η ηλικία που εμφανίζεται πιο συχνά στα παιδιά η πάθηση είναι μεταξύ ενός και 10 ετών. Δεν απαιτεί πάντα αντιμετώπιση. Ο ιός της μολυσματικής τερμίνθου ανήκει στην οικογένεια των poxvirus και ονομάζεται Molluscum Contagiosum Virus ( MCV ). Αποικεί μόνο τον άνθρωπο. Υπάρχουν 4 τύποι του ιού: MCV -1, MCV -2, MCV -3 και MCV -4. Ο πιο συχνός είναι ο ιός MCV -1 ενώ ο MCV -2 ανιχνεύεται πιο συχνά σε ενήλικες και είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενος. Συμπτώματα Οι βλάβες της μολυσματικής τερμίνθου είναι μικρά σπυράκια, μεγέθους 1-10 χιλιοστών που μοιάζουν με ογκίδια, ελιές ή μαργαριτάρια. Πρόκειται για στρογγυλές, λευκές και γυαλιστερές βλατίδες (θολωτές) με ομφαλωτό κέντρο, που περιέχουν ένα

Δίκερος μήτρα: Επιτρέπει την εγκυμοσύνη;

H δίκερος μήτρα αποτελεί μια συχνή ανατομική παραλλαγή της μήτρας και οφείλεται σε διαταραχή του σχηματισμού της στη διάρκεια στης εμβρυϊκής ζωής. Ουσιαστικά η μήτρα αντί να έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου, έχει σχήμα σφεντόνας, χωρίζοντας έτσι στα δύο την κοιλότητα του ενδομητρίου. Αυτό θεωρητικά μπορεί να επηρεάσει την εμφύτευση και ανάπτυξη του εμβρύου. Τις περισσότερες φορές όμως μια γυναίκα δεν ξέρει καν ότι έχει δίκερο μήτρα. Μελέτες αποδεικνύουν ότι το 70% περίπου των γυναικών που έχουν δίκερη μήτρα δεν έχουν κανένα πρόβλημα στην εγκυμοσύνη τους. Η διάγνωση γίνεται με απλό ή τρισδιάστατο υπερηχογράφημα, με σαλπιγγογραφία, αλλά και με υστεροσκόπηση και λαπαροσκόπηση. Το πιο κοινό πρόβλημα που συνδέεται με τη δίκερη μήτρα είναι ο πρόωρος τοκετός ή ο ανεπαρκής τράχηλος (πρόωρη διαστολή του τραχήλου) στην εγκυμοσύνη. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να γίνει περίδεση του τραχήλου με ράμμα. Φαίνεται επίσης ότι ποσοστό 15% των καθέξιν αποβολών που οφείλονται σε διατ

Ρινικοί πολύποδες - συμπτώματα και θεραπεία

Οι   ρινικοί πολύποδες είναι κοινοί, καλοήθεις σχηματισμοί σε σχήμα σταγόνας, που αναπτύσσονται στη μύτη ή τα ιγμόρεια, συνήθως γύρω από την περιοχή όπου τα ιγμόρεια ανοίγουν στη ρινική κοιλότητα. Οι ώριμοι ρινικοί πολύποδες μοιάζουν σαν ρόγες σταφυλιού με φλούδα χωρίς κουκούτσι. Συχνά συνδέονται με αλλεργίες ή άσθμα και ιδιαίτερα όταν είναι μικροί δεν προκαλούν κανένα σύμπτωμα, ενώ δεν απαιτούν ούτε θεραπεία. Ομως, όταν είναι μεγαλύτεροι, μπορεί να μπλοκάρουν την φυσιολογική δίοδο αέρα από τα ιγμόρεια. Οταν στα ιγμόρεια συσσωρευτεί πάρα πολλή βλέννα, αυτή μπορεί να μολυνθεί σχηματίζοντας ένα παχύ αποχρωματισμένο στρώμα στη μύτη και το λαιμό που επηρεάζει πολλούς ανθρώπους με ρινικούς πολύποδες. Οι ρινικοί πολύποδες δεν θα πρέπει να συγχέονται με τους πολύποδες που σχηματίζονται στο παχύ έντερο ή στην ουροδόχο κύστη. Σε αντίθεση με αυτούς τους τύπους του πολύποδα, είναι σπάνια κακοήθεις. Συνήθως, θεωρείται ότι προκαλούνται είτε από χρόνια φλεγμονή, είτε από την τάση