Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ψυχοπάθεια-κοινωνιοπάθεια: Όταν η απουσία ενσυναίσθησης οδηγεί σε διαταραχή



Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται και να κατανοούν τι βιώνει, τι νιώθει και τι σκέφτεται ένας άλλος άνθρωπος και σε δεύτερο επίπεδο την ικανότητα να φανταστούν ότι μπαίνουν στη θέση κάποιου άλλου και βλέπουν τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια. Η ικανότητα αυτή περιγράφεται με τον όρο ενσυναίσθηση και θεωρείται o ακρογωνιαίος λίθος της συναισθηματικής νοημοσύνης (ΕΙ/EQ) αλλά και ισχυρή επικοινωνιακή δεξιότητα.

Η ενσυναίσθηση εξελίχθηκε ως χαρακτηριστικό στους ανθρώπους ώστε να εξασφαλίσει ή να διευκολύνει την επιβίωση, την αναπαραγωγή και τη «βελτίωση» του είδους.
Από νευρολογικής πλευράς, η ενσυναίσθηση έχει αποδειχτεί ότι αποτυπώνεται στον εγκέφαλο. Για παράδειγμα, όταν βλέπουμε έναν άνθρωπο να πονά ενεργοποιούνται οι περιοχές του εγκεφάλου μας που ελέγχουν το αίσθημα του πόνου.

Τα απαραίτητα «εργαλεία» για να βιώσουμε την εμπειρία της ενσυναίσθησης είναι έμφυτα, δηλαδή μας δίνονται με τη γέννησή μας, όμως η ενσυναίσθηση ως δεξιότητα μπορεί και πρέπει να καλλιεργείται από τα πρώτα χρόνια της ζωής.
Άτομα που αντιμετώπισαν δυσκολίες ή άσχημες καταστάσεις στην παιδική τους ηλικία και που δεν ανατράφηκαν ώστε να κατακτήσουν την ενσυναίσθηση από νωρίς συνήθως δεν την αναπτύσσουν ως δεξιότητα στην ενήλικη ζωή τους. Η απουσία ενσυναίσθησης στην περίπτωση αυτή ορίζεται επιστημονικά ως κοινωνιοπάθεια (αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας – ASPD/ DPD).
Από την άλλη, όταν παρατηρείται εκ γενετής αδυναμία του ατόμου να αντιληφθεί την ενσυναίσθηση, και επομένως είναι αδύνατο να καλλιεργηθεί η ικανότητα αυτή από το περιβάλλον, πληρούται ένα βασικό διαγνωστικό κριτήριο για την ψυχοπάθεια.

Βάσει του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών (DSM) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (ΑΡΑ), το οποίο αποτελεί τη «βίβλο» των ψυχιάτρων, τόσο η κοινωνιοπάθεια όσο και η ψυχοπάθεια κατατάσσονται στις διαταραχές προσωπικότητας.

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Εγκεφαλική μικροαγγειοπάθεια και κίνδυνοι - Η ικανότητα ισορροπίας στο ένα πόδι «δείκτης» εγκεφαλικής υγείας

Η Ψυχική υγεία του ανθρώπου ξεκινά από την κοιλιά της μητέρας του

Της Sandra Franzia, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το έμβρυο αποτελεί αντικείμενο συνεχών ελέγχων, συζητήσεων, γύρω σπό τη σωματική του ανάπτυξη και υγεία. Η μέλλουσα μητέρα επισκέπτεται ειδικούς, δέχεται συμβουλές, προσέχει τη διατροφή της, προσπαθεί να κόψει βλαβερές συνήθειες και να αποκτήσει καινούργιες ωφέλιμες, ώστε το παιδί που θα φέρει στον κόσμο να είναι γερό και υγιές.
Αλλά, σε ό,τι αφορά την ψυχική του υγεία και εξέλιξη, οι περισσότεροι γονείς δείχνουν να μην προβληματίζονται και να μην έχουν καν επίγνωση της ύπαρξης τους πριν από τη στιγμή του τοκετού. Συνήθως περιμένουν τη γέννηση του παιδιού για να σχετισθούν μαζί του και να αντιμετωπίσουν τις ψυχικές του ανάγκες.
Στη μήτρα, μαζί με τη σωματική ωρίμανση του εμβρύου, εξελίσσεται και η ψυχική. Δεν πρέπει να θεωρείται η στιγμή της γέννησης σαν μια αρχή EX NOVO της ψυχικής ζωής του παιδιού, έτσι όπως δε σηματοδοτεί ούτε την πλήρη νευρική του ωρίμανση. Ο τοκετός είναι μόνο η στιγμή της αναγκαίας …