Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εκφύλιση ωχράς: Τι να περιμένουν οι ασθενείς από τις ενέσεις στο μάτι


Οι εγχύσεις ειδικών φαρμάκων παρέχουν σημαντικά οφέλη στην όραση των πασχόντων από μια συνηθισμένη οφθαλμοπάθεια, αλλά η σκέψη ότι πρέπει να γίνει ένεση στο μάτι τρομάζει πολλούς ασθενείς.
Σε πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό American Journal of Ophthalmology, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ ανακάλυψαν ότι από τους 300 ασθενείς με υγρή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που επρόκειτο να κάνουν έγχυση φαρμάκου στο μάτι, το 56% βίωναν έντονο άγχος πριν από τη θεραπεία.

Οι επιστήμονες θέλησαν να μάθουν τι ακριβώς ήταν αυτό που τους φόβιζε και έτσι τους έθεσαν μία σειρά από ερωτήματα, τα οποία αποκάλυψαν ότι αυτό που τους απασχολούσε δεν ήταν ο πόνος όπως θα περίμενε κανείς.
Για τους περισσότερους από αυτούς (το σχεδόν 40%) η κύρια αγωνία ήταν ότι θα τυφλωθούν επειδή η βελόνα θα καταστρέψει το μάτι τους, ενώ ένα άλλο 37% φοβόντουσαν ότι η θεραπεία δεν θα αποδώσει ή θα επιδεινώσει την κατάστασή τους.
Μάλιστα οι φόβοι αυτοί αναφέρθηκαν ακόμα και από ασθενείς που είχαν ήδη κάνει αρκετές εγχύσεις στο μάτι και προετοιμάζονταν για τις επόμενες, γεγονός που υποδηλώνει ότι παρά τις αλλεπάλληλες θεραπείες δυσκολεύονταν ακόμα να εξοικειωθούν με αυτές.

Μόλις το 3,3% των ασθενών είπαν ότι τους απασχολούσε το ενδεχόμενο να πονέσουν, κάτι που πιθανώς οφείλεται στο ότι είχαν ήδη ενημερωθεί ότι η ένεση θα γίνει με τοπική αναισθησία.
Δεν είναι η πρώτη φορά που μια έρευνα δείχνει ότι η συγκεκριμένη μορφή θεραπείας δημιουργεί άγχος στους ασθενείς, αλλά το μεγάλο ερώτημα είναι κατά πόσον είναι αιτιολογημένη η αγωνία τους.
Όπως εξηγεί ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ. Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD,  ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School, η ωχρά κηλίδα είναι μία δομή που βρίσκεται στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού και αποτελεί το κέντρο της όρασης (είναι υπεύθυνη για την ευκρινή όραση, την αντίληψη των χρωμάτων κ.λπ.).

Οποιαδήποτε αλλοίωση σε αυτήν έχει ως αποτέλεσμα μείωση της όρασης κυρίως στο κέντρο του οπτικού πεδίου, και έτσι γίνεται αμέσως αντιληπτή.
«Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας είναι η μερική ή ολική αλλοίωσή της που συνήθως συμβαίνει σε άτομα άνω των 50 ετών και σήμερα αποτελεί την κύρια αιτία μη αναστρέψιμης απώλειας όρασης και τύφλωσης στους ηλικιωμένους, ιδιαίτερα στα ανεπτυγμένα κράτη», λέει. «Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς μπορεί να έχει δύο μορφές, την ξηρή και την υγρή. Η ξηρή μορφή οφείλεται σε σταδιακή αλλοίωση των κυττάρων της ωχράς, ενώ η υγρή μορφή οφείλεται στην ανάπτυξη παθολογικών αγγείων κάτω από τον αμφιβληστροειδή, στην περιοχή της ωχράς, με συνέπεια να εμφανίζονται αιμορραγίες και οιδήματα (συλλογή υγρού)».

Η υγρή μορφή της εκφύλισης της ωχράς είναι πιο σπάνια από την ξηρή, αλλά ευθύνεται για το 90% των περιπτώσεων σοβαρής απώλειας της όρασης. Ευτυχώς, είναι η μορφή που μπορεί να αναχαιτιστεί με τη συστηματική έγχυση ειδικών αντιαγγειογενετικών φαρμάκων (είναι τα aflibercept, bevacizumab, ranibizumab) τα οποία μπορεί να σταματήσουν την εξέλιξή της και να ελαττώσουν την πιθανότητα τύφλωσης.
Οι ενδοϋαλώδεις εγχύσεις, όπως λέγονται, γίνονται με τοπική αναισθησία, σε ειδικά εξοπλισμένο και, φυσικά, αποστειρωμένο χειρουργείο. «Στην αρχή γίνεται επιφανειακή αναισθησία στο μάτι με ειδικό κολλύριο, απολυμαίνεται το μάτι με ένα ειδικό διάλυμα και τοποθετείται ένα ειδικό εργαλείο που κρατά ανοικτά τα βλέφαρα, εμποδίζοντας το ακούσιο βλεφάρισμα», λέει ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Στη συνέχεια γίνεται τοπική αναισθησία με σταγόνες, τζελ ή μικροέγχυση αναισθητικού, και ακολουθεί η έγχυση του φαρμάκου η οποία γίνεται με λεπτή βελόνα, συνήθως στο κατώτερο, έξω τμήμα του οφθαλμού (προς το αφτί)».

Ο ασθενής μπορεί να μην νιώσει τίποτα, να αισθανθεί κάποια πίεση ή να νιώσει ενόχληση για λίγα δευτερόλεπτα, ενώ σε μερικές περιπτώσεις οι ασθενείς βλέπουν ένα δίκτυο γραμμών καθώς αναμιγνύεται το φάρμακο με το υγρό (υαλοειδές υγρό) που υπάρχει στο εσωτερικό του ματιού.
«Για μία-δύο μέρες μετά την έγχυση υπάρχει περίπτωση το μάτι να είναι λίγο επώδυνο και η όραση κάπως θολή, αλλά τα συμπτώματα αυτά ελέγχονται με κάποιο απλό παυσίπονο ενώ στη συνέχεια υποχωρούν», εξηγεί ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Αν η βελόνα τρυπήσει τριχοειδές αγγείο στην επιφάνεια του ματιού, υπάρχει περίπτωση το λευκό του ματιού (ο σκληρός χιτώνας) να είναι κόκκινο για χρονικό διάστημα έως δύο εβδομάδες. Αν το μάτι είναι κόκκινο αλλά δεν υπάρχει πόνος και η όραση είναι καλή, τότε πιθανώς είναι κάτι αβλαβές». 

Περίπου ένα μήνα μετά την έγχυση ο γιατρός αξιολογεί το αποτέλεσμα της θεραπείας και είναι πιθανό να την επαναλάβει, αφού συνήθως απαιτούνται τρεις ή περισσότερες διαδοχικές μηνιαίες ενέσεις έως ότου επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή οπτική οξύτητα και πάψουν να υπάρχουν ενδείξεις δραστηριότητας της εκφύλισης. 
Στη συνέχεια, η παρακολούθηση και τα μεσοδιαστήματα της θεραπείας καθορίζονται κατά περίπτωση από τον θεράποντα ιατρό.

«Οι ενδοϋαλώδεις εγχύσεις έχουν κάποιο μικρό κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών (οι πιθανότητες είναι περίπου 0,1% ανά έγχυση), όπως η ενδοφθαλμίτιδα (είναι λοίμωξη μέσα στο μάτι), ενδοφθάλμια φλεγμονή, αποκόλληση αμφιβληστροειδούς κ.ά.», προειδοποιεί ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Γι’ αυτό και κατά την πρώτη εβδομάδα μετά την έγχυση γίνεται επανέλεγχος του ασθενούς, ενώ του συνιστάται αν εκδηλώσει ύποπτα συμπτώματα (π.χ. “φώτα” που αναβοσβήνουν στην περιφερειακή όρασή του, γραμμές στο οπτικό πεδίο, απώλεια όρασης σε κάποιο σημείο σαν να πέφτει μια “κουρτίνα” κ.λπ.) να συμβουλευθεί αμέσως τον γιατρό του».


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι νόσοι του λιπώδους ιστού, το παραμύθι των θερμίδων και η "ανήθικη" διάγνωση της παχυσαρκίας

Στις μέρες μας η αισθητική  αρχίζει και επισκιάζει (δυστυχώς) πολλούς τομείς της παραδοσιακής evidence-based προληπτικής Ιατρικής.
Και αυτό δεν είναι κάτι υποχρεωτικά κακό, όταν η αισθητική γίνεται από γιατρούς γιατί αν και αισθητική δεν παύει να είναι Ιατρική. Ομως στο τερέν του μάρκετινγκ και του κέρδους, βρίσκουν δυστυχώς πρόσφορο έδαφος πολλοί επιτήδειοι για να προσφέρουν..ιατρικές υπηρεσίες , μη έχοντας ιατρική κατάρτιση.  Και είναι πλέον τόσο πολλοί που έχουν εντυπωθεί στην κοινωνία επίσημα ως θεραπευτές δυστυχώς. Ενας από τους πιο πληγέντες τομείς είναι ο τομέας της παχυσαρκίας. 
Πάνω στο εύκολο και γρήγορο κέρδος της απελπισίας του ασθενούς μια ολόκληρη βιομηχανία ..μαλώνει για την ένδεια και την περίσσεια θερμίδων, δηλαδή ενός ενεργειακού αριθμού τόσο μα τόσο σχετικού που αγγίζει τα όρια της εξαπάτησης. Γιατί σχετικού; Για σκεφτείτε λίγο. Διαβάζουμε ότι η τροφή τάδε έχει 200 θερμίδες. Μια τροφή που την φτιάχνει η μητέρα ή γυναίκα μας, ο μάγειρας, που την φτιάχνουν στην Ελλάδ…

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Πώς η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες, μας παχαίνει

Η κύρια ορμόνη του στρες,  η κορτιζόλη, φαίνεται πως ευθύνεται για την αύξηση του σωματικού μας βάρους. Η κορτζόλη παράγεται στα επινεφρίδια και έχει τρεις κύριες εργασίες: αυξάνει το σάκχαρο, αυξάνει την αρτηριακή πίεση και ρυθμίζει την ανοσοποιητική λειτουργία. «Είναι μια “παρορμητική” ορμόνη που μας κάνει να αισθανόμαστε έξυπνοι και ετοιμοπόλεμοι! Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή. Ο «διακόπτης» αυτός μπορεί ξαφνικά να γυρίσει στο κόκκινο και τότε μετατρέπεται σε πρόβλημα» λέει η Dr. Παπαγιαννίδου Ελένη, Κλινική Διαιτολόγος.
Η υψηλή κορτιζόλη φαίνεται πως αυξάνει το βάρος, ενώ τρώμε ελάχιστα και γυμναζόμαστε έντονα σχεδόν καθημερινά. Μειώνει εγκεφαλικές χημικές ουσίες, όπως σεροτονίνη και ντοπαμίνη και μας κάνει να τρώμε λόγω εκνευρισμού όπως αναφέρει η κ. Παπαγιαννίδου σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Όταν παραμένει συνέχεια υψηλή, το σώμα πιστεύει λανθασμένα ότι λιμοκτονεί και αρχίζει να αποθηκεύει περισσότερο λίπος για περιόδους «ασιτίας» δηλαδή στρες. Αυτό με τη σειρά του …

Οι βαφές των μαλλιών και η λευχαιμία

Ορισμένες ουσίες που υπάρχουν στις βαφές μαλλιών έχουν τη δυνατότητα να προκαλούν καρκίνο στα ζώα.
Οι βαφές μαλλιών που χρησιμοποιούνταν τα παλαιότερα χρόνια ιδιαίτερα πριν από το 1980, αυτές που ήσαν σκούρου χρώματος και που παρέμεναν στα μαλλιά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ήσαν περισσότερο καρκινογόνες από άλλες.
Οι άνδρες και γυναίκες που χρησιμοποιούσαν βαφές μαλλιών μόνιμου τύπου πριν από το 1980, παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο να προσβληθούν από λευχαιμία σε σύγκριση με άλλους ενήλικες, που ποτέ δεν χρησιμοποίησαν βαφές μαλλιών.
Οι βαφές μαλλιών απασχόλησαν κατ΄ επανάληψη τους ερευνητές αναφορικά με το συσχετισμό χρήσης τους και πρόκλησης ορισμένων καρκίνων. Υπήρξαν έρευνες που έδειξαν, ότι η χρήση βαφών των μαλλιών παλαιού τύπου, αυξάνει τον κίνδυνο για λευχαιμία, πολλαπλό μυέλωμα και λέμφωμα. Υπήρξαν όμως και έρευνες που δεν έφτασαν στο ίδιο συμπέρασμα.
Γιατροί από το πανεπιστήμιο του Ιλλινόις στο Σικάγο, σύγκριναν 769 ασθενείς που έπασχαν από λευχαιμία με 623 ενήλικες χωρ…

Σιμόν ντε Μποβουάρ: Οι 9 τύποι ανθρώπων που θα συναντήσετε στη ζωή σας

Η Σιμόν ντε Μποβουάρ ήταν μία από τις πρώτες γυναίκες που πήραν πτυχίο από τη Σορβόνη και έγινε γνωστή για τη συμβολή της στην παριζιάνικη πνευματική σκηνή και τη σχέση της με τον Ζαν Πολ Σαρτρ. Αυτό που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι η Μποβουάρ είχε δώσει κάποια στιγμή μία λίστα με τους 9 τύπους ανθρώπων με τους οποίους θα βγούμε ραντεβού κάποια στιγμή της ζωής μας.
1. Ο απαθής Ο απαθής τύπος μόλις δει έστω και μία αχτίδα ελευθερίας, τρομάζει και κλείνεται στον εαυτό του, μακριά από τον κόσμο. Έχει αποφασίσει εδώ και καιρό ότι τα πάντα στον κόσμο είναι ασήμαντα και βαρετά, γεγονός που έχει γίνει κάτι σαν «αυτοεκπληρούμενη προφητεία» με αποτέλεσμα αντί να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της ελεύθερης βούλησης, να κρύβεται από αυτές. Μπορεί να στέκεται μπροστά από το πιο σημαντικό μνημείο του κόσμου και πάλι να μην εντυπωσιάζεται.
Κίνδυνος: Χαμηλός. Θα τον εντοπίσετε από χιλιόμετρα.
2. Ο σοβαρός Ίσως είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος ανθρώπου. Μόλις πάρει μία απόφαση κανείς δεν μπορεί να του αλλάξ…