Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εφηβική και ψυχοπαθολογική επιθετικότητα: ποιες είναι οι διαφορές;



Η επιθετικότητα στα νήπια θεωρείται ότι αποτελεί ένα φυσιολογικό τμήμα της διαδικασίας για την πράξη της κοινωνικοποίησης. Είναι σημαντικό να το αντιληφθεί αυτό ένας ενήλικας, έτσι ώστε να μπορέσει να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια και να παρέμβει με τον σωστό τρόπο.

Η ψυχοπαθολογική επιθετικότητα διαφέρει εντελώς από τη φυσιολογική παιδική επιθετικότητα και συνήθως γίνεται πιο ξεκάθαρη στην εφηβεία. Η ψυχοπαθολογική επιθετικότητα αποκαλύπτει ίσως την ύπαρξη κάποιων ψυχοπαθολογικών διαταραχών που χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα από τους τρόπους και τα μέσα που χρησιμοποιεί το παιδί, όπως είναι η σκληρότητα και οι βασανισμοί.Πρέπει να γίνει ο σωστός διαχωρισμός της μίας από της άλλης με τη βοήθεια κάποιου Ειδικού (Μπίκος, 2004).



Είναι βέβαια αρκετά δύσκολο, μιας και η παιδική επιθετική- συμπεριφορά έχει διάφορους τρόπους έκφρασης. Σχετίζεται με την ηλικία, καθώς επίσης σχετίζεται άμεσα και με το γνωστικό στάδιο της ανάπτυξης που έχει το παιδί, όπως επίσης και με το κοινωνικό – οικονομικό περιβάλλον από το οποίο προέρχεται και ζει (Γκονέλα, 2004).

Συνήθεις εκδηλώσεις της ψυχοπαθολογικής επιθετικότητας
Γενικά, ο έφηβος όταν χρησιμοποιεί την επιθετικότητα με σκοπό τον «πόνο» προς κάποιο άτομο, είτε αυτός ο «πόνος» είναι σωματικός, είτε ψυχικός, η σωματική βία μπορεί να εκφραστεί με χτυπήματα, σπρωξίματα, κλοτσιές, χρήση αντικειμένων ως όπλα, ενώ η προφορική βία μπορεί να έχει τη μορφή φωνών ή ουρλιαχτών, άσχημων χαρακτηρισμών και βρισιών.
Η ψυχολογική βία από την άλλη, έρχεται μέσω απειλών ή με την άσκηση υπερβολικής πίεσης. Ο έφηβος μπορεί να εμφανίσει έντονη καταστροφική συμπεριφορά, όπου μπορεί να πετάει και να σπάει αντικείμενα, ή μπορεί να χτυπάει αντικείμενα αρκετά συχνά.

Η συμβουλή του Ειδικού
Η ψυχοπαθολογική επιθετικότητα, όπως αναφέραμε, διαφέρει εντελώς από τη φυσιολογική παιδική επιθετικότητα. Μολονότι σου δίνει αρκετά δείγματα από την παιδική ηλικία, εκδηλώνεται πιο φανερά στην εφηβεία. Έχει βαρύτερη πρόγνωση και αν δεν εντοπιστεί έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει τον έφηβο σε σοβαρές προβατικές συμπεριφορές που να καταλήξουν σε προβλήματα με το νόμο. Εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας εκφράζει έντονη επιθετικότητα καλέστε σε ένα Αναπτυξιακό Κέντρο για αξιολόγηση. Η πρώιμη διάγνωση και η συναισθηματική στήριξη του εφήβου θα αποτρέψουν την επιδείνωση.

Στέλιος Μαντούδης
Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής
Επιστημονικά Υπεύθυνος των Αναπτυξιακών Κέντρων Mandou
www.mandou.gr 
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Εγκεφαλική μικροαγγειοπάθεια και κίνδυνοι - Η ικανότητα ισορροπίας στο ένα πόδι «δείκτης» εγκεφαλικής υγείας

Η Ψυχική υγεία του ανθρώπου ξεκινά από την κοιλιά της μητέρας του

Της Sandra Franzia, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το έμβρυο αποτελεί αντικείμενο συνεχών ελέγχων, συζητήσεων, γύρω σπό τη σωματική του ανάπτυξη και υγεία. Η μέλλουσα μητέρα επισκέπτεται ειδικούς, δέχεται συμβουλές, προσέχει τη διατροφή της, προσπαθεί να κόψει βλαβερές συνήθειες και να αποκτήσει καινούργιες ωφέλιμες, ώστε το παιδί που θα φέρει στον κόσμο να είναι γερό και υγιές.
Αλλά, σε ό,τι αφορά την ψυχική του υγεία και εξέλιξη, οι περισσότεροι γονείς δείχνουν να μην προβληματίζονται και να μην έχουν καν επίγνωση της ύπαρξης τους πριν από τη στιγμή του τοκετού. Συνήθως περιμένουν τη γέννηση του παιδιού για να σχετισθούν μαζί του και να αντιμετωπίσουν τις ψυχικές του ανάγκες.
Στη μήτρα, μαζί με τη σωματική ωρίμανση του εμβρύου, εξελίσσεται και η ψυχική. Δεν πρέπει να θεωρείται η στιγμή της γέννησης σαν μια αρχή EX NOVO της ψυχικής ζωής του παιδιού, έτσι όπως δε σηματοδοτεί ούτε την πλήρη νευρική του ωρίμανση. Ο τοκετός είναι μόνο η στιγμή της αναγκαίας …