Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σε αναζήτηση κοινού ορισμού του θανάτου η παγκόσμια ιατρική κοινότητα



Την ανάγκη καθιέρωσης και εφαρμογής ενός κοινού ορισμού του θανάτου αναγνωρίζει η παγκόσμια ιατρική κοινότητα, προς αποκατάσταση της αξιοπιστίας των ιατρικών αποφάσεων στην κοινωνία, όπως προέκυψε από ειδική συνεδρία που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ετήσιο συνέδριο Euroanaesthesia, στη Γενεύη της Ελβετίας. 

«Αν και με την υπάρχουσα ιατρική τεχνολογία σήμερα, θα πίστευε κανείς ότι ο ορισμός του θανάτου είναι ένα θέμα που έχει επιλυθεί, και παρά την επιστημονική συναίνεση τα τελευταία 40 χρόνια για τον λεγόμενο 'εγκεφαλικό θάνατο', εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετές διαφωνίες σχετικά με τον ορισμό του θανάτου βάσει νευρολογικών κριτηρίων. Αποτελεί, λοιπόν, μια ευκαιρία για μελλοντική έρευνα και επιμόρφωση να ξεκαθαρίσουμε ένα τέτοιο θέμα ώστε να μειωθεί η επαγγελματική και κοινωνική διαφωνία. Το πρώτο βήμα έχει ήδη γίνει από τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για τον ορισμό του θανάτου, με την υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αλλά πρέπει να γίνουν περισσότερα», επεσήμανεο καθηγητής Αναισθησιολογίας και Εντατικής Φροντίδας στην Σχολή Χειρουργικής και Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Bicocca του Μιλάνο, Τζιουζέπε Σιτεριο. 

Και συμπλήρωσε πως υπάρχει ευρεία συναίνεση, τουλάχιστον στον Δυτικό Κόσμο, ότι ο θάνατος είναι κυρίως ο θάνατος του εγκεφάλου, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει αντιπαράθεση για τον τρόπο που αποδεικνύεται η παύση των εγκεφαλικών λειτουργιών ώστε να πληρείται ο ορισμός βάσει νευρολογικών κριτητρίων. «Ο ορισμός βάσει νευρολογικών κριτηρίων μπορεί να έχει διττή ερμηνεία σε διαφορετικές χώρες, ανάλογα με το αν αναφερόμαστε σε ολόκληρο τον εγκέφαλο ή στο στέλεχος του εγκεφάλου», τόνισε. 

Επιπλέον, ο κλινικός ορισμός του θανάτου ολόκληρου του εγκεφάλου και του εγκεφαλικού στελέχους είναι ίδιος, απαιτώντας επιβεβαίωση της απουσίας λειτουργίας το εγκεφαλικό στέλεχος με την αναγνώριση μη ανταποκρινόμενου κώματος και της απουσίας αντανακλαστικών του εγκεφαλικού στελέχους συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας αναπνοής.

Ο καθηγητής Σιτεριο υποστήριξε ακόμα ότι, εφόσον το στέλεχος του εγκεφάλου είναι υπεύθυνο για τη συνείδηση, την αναπνοή και τη ρύθμιση του κυκλοφορικού και τη διεξαγωγή σχεδόν όλων των αποδόσεων προς και από τον εγκέφαλο, τότε εάν υπάρχει θανάτου του στελέχους, το άτομο είναι νεκρό, χωρίς όλα τα άλλα μέρη του εγκεφάλου να είναι νεκρά. Ορισμένες χώρες, όπως η Ιταλία, επιμένουν επίσης να διενεργούν επιπλέον εξετάσεις, όπως ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, αλλά ο καθηγητής Σιτέριο είπε ότι αυτό προκαλεί σύγχυση, καθώς υποδηλώνει ότι ο προσδιορισμός του θανάτου βάσει του εγκεφαλικού στελέχους μόνο δεν είναι αρκετός για να καθορίσει το θάνατο.

Επεσήμανε, λοιπόν, ότι η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να συνεργαστεί για να συντάξει έναν παγκόσμιο ορισμό του θανάτου βάσει νευρολογικών κριτηρίων, καθώς και μια παγκόσμια αποδεκτή διαδικασία διάγνωσης του θανάτου. «Παράλληλα, οι εντατικολόγοι θα πρέπει να συνεργαστούν με άλλους επαγγελματίες υγείας και τους φορείς χάραξης πολιτικής ώστε να συμμετάσχουν οι τοπικές κοινωνίες και οι εθνικές κυβερνήσεις σε θέματα που αφορούν στον ορισμό του θανάτου. Μόνο έτσι είναι πιθανόν να πετύχουμε ισοδυναμία μεταξύ θανάτου βάσει νευρολογικών κριτηρίων και καρδιοαναπνευστικού θανάτου στο μυαλό του κοινού και των επαγγελματιών.

Όπως δήλωσε τόσο εύγλωττα ο Δρ Παναγιώτης Βαρελάς το 2014, έφτασε ο καιρός που ο προσδιορισμός του θανάτου βάσει νευρολογικών κριτηρίων θα πρέπει να είναι τόσο εύκολος και αποδεκτός όσο η τοποθέτηση του στηθοσκοπίου στο θώρακα του νεκρού ασθενούς για να αναζητήσουμε καρδιακό παλμό και αναπνοή που δεν υπάρχουν πια», είπε ο Δρ Σιτέριο.  

Και κατέληξε υπενθυμίζοντας ότι ο έγκαιρος ορισμός του θανάτου βάσει νευρολογικών κριτηρίων και η βελτιωμένη διατήρηση δυνητικών δοτών οργάνων στη ΜΕΘ μετά το θάνατο που έχει καθοριστεί με νευρολογικά κριτήρια, μαζί με άλλες στρατηγικές, θα μπορούσαν να μειώσουν το τεράστιο χάσμα μεταξύ διαθεσιμότητας και ζήτησης οργάνων για μεταμόσχευση, ένα σημαντικό υγειονομικό ζήτημα, παγκοσμίως.

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δικαιολογίες που έχεις μεγαλώσει αρκετά για να ακούς

Γράφει η Σοφία Μαυραντζά
Λες ψέματα; Ψάχνεις δικαιολογίες τύπου «έχω δέκατα», «πονάει η κοιλιά μου», «ένα μεγάλο ρακούν έκρυψε το τηλέφωνό μου» για να μη βγεις για ποτό; Τότε μη συνεχίζεις να διαβάζεις. Αυτό το κείμενο γράφτηκε για όλες εκείνες που βαρέθηκαν να ακούν δικαιολογίες, που ζητούν εξηγήσεις στα ίσα (όπως ακριβώς τις δίνουν) και που έχουν τραγουδήσει το «Ψεύτικα» της Αννούλας παραπάνω από 250 φορές στη ζωή τους.
Πάμε να δούμε παρέα τις πέντε πιο δημοφιλείς δικαιολογίες που μεγάλωσες αρκετά (και βαρέθηκες πια) να ακούς.
Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε Το ακούς παντού. Το ακούς στο γραφείο, το ακούς στο αμάξι, το ακούς στο σπίτι, το ακούς από το κινητό, το ακούς δίπλα σου, μπροστά σου, γενικά ΤΟ ΑΚΟΥΣ. «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που δεν σε κοινοποίησα στο μέιλ που έστειλα στον διευθυντή και έλεγα ότι εσύ έχασες την ημερομηνία παράδοσης», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγα τρεις μέρες σερί για μπάλα με τα παιδιά», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγαμε με τη Μαρία στο θέατρο κ…

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Οριακή διαταραχή προσωπικότητας: αλήθειες και μύθοι

Η οριακή, ή μεταιχμιακή, διαταραχή προσωπικότητας αποτελεί μία σοβαρή ψυχιατρική πάθηση που χαρακτηρίζεται από ασταθείς και θυελλώδεις σχέσεις, αδιαμόρφωτη αίσθηση ταυτότητας, χρόνια αισθήματα κενού και πλήξης, ασταθείς διαθέσεις και σχεδόν ανύπαρκτο έλεγχο της παρορμητικότητας σε τομείς όπως η κατασπατάληση χρημάτων, η κατανάλωση τροφής, οι σεξουαλικές επαφές και η χρήση ουσιών.
Ο φόβος της πραγματικής ή φανταστικής εγκατάλειψης από τα αγαπημένα τους πρόσωπα αποτελεί μία βαθιά ανησυχία για τα άτομα που παρουσιάζουν τη διαταραχή αυτή και συχνά ο φόβος αυτός αποτελεί την αιτία που προκαλεί τις καταστροφικές συμπεριφορές τους. Μάλιστα, ορισμένοι είναι σε θέση να φτάσουν σε επικίνδυνα μονοπάτια για να αποφύγουν αυτόν τον φόβο, κάνοντας, για παράδειγμα, απόπειρα αυτοκτονίας ή καταφεύγοντας στον αυτοακρωτηριασμό.
Τα πέντε πιο δύσκολα συμπτώματα της οριακής διαταραχής προσωπικότητας είναι τα παρακάτω: 1. Προβλήματα με τις σχέσεις (φόβος εγκατάλειψης, ασταθείς σχέσεις). 2. Ασταθή συναισθήμ…