Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Aνακάλυψη ανατρέπει όσα γνωρίζαμε για το σχηματισμό της μνήμης στον εγκέφαλο



Οταν ο εγκέφαλος δημιουργεί τη μνήμη κάποιου γεγονότος, σχηματίζει ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικές περιοχές δύο μνήμες του ίδιου πράγματος, μία για άμεση χρήση και μία για χρήση σε βάθος χρόνου.

Εως τώρα οι επιστήμονες πίστευαν  ότι πρώτα σχηματιζόταν σε ένα μέρος του εγκεφάλου (τον ιππόκαμπο) μια βραχυπρόθεσμη μνήμη και αργότερα αυτή γινόταν πιο μόνιμη, όταν μεταφερόταν σε μια άλλη εγκεφαλική περιοχή (τον φλοιό). Σύμφωνα όμως με  μια νέα ανακάλυψη Αμερικανών και Ιαπώνων επιστημόνων, η ίδια μνήμη σχηματίζεται την ίδια στιγμή, τόσο στον ιππόκαμπο, όσο και στον φλοιό, αλλά στη δεύτερη περίπτωση παραμένει «σιωπηλή» για περίπου δύο εβδομάδες, εωσότου φθάσει σε ώριμη κατάσταση.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογίας και νευροεπιστήμης Σουσούμου Τονεγκάβα, διευθυντή του ιαπωνο-αμερικανικού ερευνητικού Κέντρου RIKEN-MIT, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», δήλωσαν έκπληκτοι από την ανακάλυψή τους, η οποία, όπως είπαν, πιθανώς θα οδηγήσει σε μερική αναθεώρηση των σημερινών θεωρητικών μοντέλων που αφορούν τη δημιουργία και αποθήκευση των μνημών.

Ηδη πειράματα που είχαν γίνει από τη δεκαετία του 1950 με τον περίφημο στη νευροεπιστήμη «Ασθενή Η.Μ.», είχαν αποκαλύψει ότι ο ιππόκαμπος παίζει ρόλο-κλειδί στη δημιουργία νέων μνημών. Ομως, ένα είδος μακρόχρονης μνήμης, η επεισοδιακή (ή αυτοβιογραφική) είχε ανακαλυφθεί ότι σχηματίζεται εκτός του ιπποκάμπου, στον νεοφλοιό, το ανώτερο τμήμα του εγκεφάλου που εμπλέκεται στην προσοχή, στον σχεδιασμό και σε άλλες γνωσιακές λειτουργίες.

Ετσι, εδώ και δεκαετίες οι νευροεπιστήμονες ανέπτυξαν μια κυρίαρχη θεωρία, σύμφωνα με την οποία οι αρχικές βραχυπρόθεσμες μνήμες που δημιουργούνται στον ιππόκαμπο, μεταφέρονται βαθμιαία για μακρόχρονη χρήση στον νεοφλοιό και σβήνονται από τον ιππόκαμπο (μία πιο πρόσφατη παραλλαγή της κυρίαρχης θεωρίας πιστεύει ότι μένουν στον ιππόκαμπο μερικά ίχνη αυτοβιογραφικών μνημών).

Ομως, μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε τρόπος να επαληθευθεί κατά πόσο όντως έτσι συμβαίνει και οι επιστήμονες έπρεπε να αρκεστούν στη μελέτη των ανθρώπων που είχαν κάποιες βλάβες σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου τους και στο πώς κάθε βλάβη επηρέαζε τη μνήμη τους.

Από το 2012 η ερευνητική ομάδα του Τονεγκάβα ανέπτυξε μια πρωτοποριακή μέθοδο που επιτρέπει στους ερευνητές να παρακολουθούν μεμονωμένα νευρωνικά κύτταρα που περιέχουν μνήμες, καθώς επίσης να ενεργοποιούν ή να απενεργοποιούν μνήμες τεχνητά (με την τεχνική της οπτογενετικής).

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αυτές τις μεθόδους σε πειραματόζωα (ποντίκια), που υποβλήθηκαν σε ήπιο ηλεκτροσόκ και στη συνέχεια μπόρεσαν να καταγράψουν τον τρόπο που σχηματίσθηκε η μνήμη του φόβου. Ετσι, ανακάλυψαν ότι η μνήμη του συμβάντος είχε εξ αρχής εγγραφεί τόσο στον ιππόκαμπο, όσο και στον προμετωπιαίο φλοιό των ζώων.

Τα κύτταρα του φλοιού που είχαν αποθηκεύσει το γεγονός, παρέμεναν «σιωπηλά» και ενεργοποιούνταν σιγά-σιγά μετά από δύο εβδομάδες, ενώ αντίθετα στο ίδιο χρονικό διάστημα σταδιακά «σιωπούσαν» τα κύτταρα της ίδιας μνήμης στον ιππόκαμπο, τα οποία είχαν ενεργοποιηθεί αρχικά.

Οι νευροεπιστήμονες πιστεύουν ότι ο ίδιος μηχανισμός της μνήμης δρα και στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Περαιτέρω μελέτες τους θα ελέγξουν αν οι μνήμες σβήνουν τελείως στον ιππόκαμπο ή αν μερικά ίχνη τους παραμένουν, ακόμη και όταν η μνήμη έχει πλέον αποθηκευτεί στον φλοιό.

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

7 ερεθίσματα που πυροδοτούν την αγχώδη διαταραχή

Κάθε άνθρωπος μπορεί να είναι σε κάποια χρονική στιγμή ανήσυχος, υπερκινητικός ή μπερδεμένος, αλλά αν αυτό συμβαίνει σε τακτική βάση και το άγχος είναι μόνιμος σύντροφός του, τότε θα μπορούσε να έχει αγχώδη διαταραχή.
Οι γιατροί κάνουν διάγνωση της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής όταν οι ασθενείς έχουν συμπτώματα άγχους (συνεχής ανησυχία, δυσκολία συγκέντρωσης, αϋπνία, συχνοί πονοκέφαλοι) για περισσότερους από έξι μήνες χωρίς κάποιο καλό λόγο.
Από πού, όμως, προκύπτει αυτό το άγχος; Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν πλήρως όλες τις αιτίες, αλλά ξέρουν πως το άγχος ενεργοποιείται από μια σειρά εναυσμάτων που θα μπορούσαν να είναι από τα συμπληρώματα απώλειας βάρους μέχρι τα προβλήματα του θυρεοειδή.
Διαβάστε ποια είναι τα 7 πιο σημαντικά εναύσματα που προκαλούν την αγχώδη διαταραχή:
1. Καρδιακά προβλήματα Εάν είχατε ποτέ μια κρίση πανικού είστε εξοικειωμένοι με τον τρόπο που τα χέρια σας αρχίζουν να τρέμουν, η αναπνοή σας γίνεται ακανόνιστη και αισθάνεστε πως η καρδιά σας είναι έτοιμη να δρα…

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Τι είναι το σύνδρομο Couvade

Το σύνδρομο Couvade ή αρρενολοχεία είναι ένα ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο οι άνδρες βιώνουν τα συμπτώματα της εγκυμοσύνης όταν η σύντροφός τους περιμένει να φέρει στον κόσμο παιδί.
H λέξη Couvade προέρχεται από τη γαλλική λέξη couver που σημαίνει «εκκόλαψη» (η έξοδος του πουλιού από το αυγό). Αν και είναι σπάνια συμβαίνει σε ορισμένους άνδρες.
Υπήρξε πολύς σκεπτικισμός για το αν είναι μια πραγματική κατάσταση ή όχι. Η επιστημονική έρευνα έχει δείξει ότι είναι μία πραγματική ψυχοσωματική διαταραχή. Σχεδόν το 80% των ανδρών που η σύντροφός τους είναι έγκυος, αισθάνονται κάποια μορφή συμπτωμάτων μιας «συμπαθητικής εγκυμοσύνης», όπως είναι η άλλη ονομασία του συνδρόμου Couvade.
Το φαινόμενο αυτό έχει παρατηρηθεί σε πολυάριθμους πολιτισμούς, συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων πολιτισμών και ένα μεγάλο μέρος της έρευνας έχει αναλωθεί στην προσπάθεια να μάθουν οι ερευνητές περισσότερα σχετικά με την προέλευσή του. Μόλις η μητέρα γεννήσει, συνήθως το σύνδρομο Couvade υποχωρεί και ο σύζυγο…