Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μπορεί η γέννα να είναι τραυματική εμπειρία για τη γυναίκα;



Ίσως είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς πώς μια διαδικασία τόσο φυσική όσο η γέννα μπορεί να είναι τραυματική για μια γυναίκα. Το ζήτημα του ψυχολογικού τραύματος μετά τη γέννα είναι ακόμη αμφιλεγόμενο και η  επιλόχεια διαταραχή μετατραυματικού στρες, δεν αναγνωρίζεται ως ξεχωριστή οντότητα από την διαταραχή μετατραυματικού στρες. 

Όμως είναι πλέον ξεκάθαρο ότι οι γυναικες μπορεί να βιώσουν μεγάλη ψυχολογική επιβάρυνση σαν αποτέλεσμα του τοκετού, για πολλούς λόγους, κάποιοι απο τους οποίους σχετίζονται με τον τρόπο που πραγμαποιήθηκε ο τοκετός. Δυστυχώς, οι γυναίκες οι οποίες έχουν βιώσει έναν τραυματικό τοκετό, μπορεί ν’απομονώνονται και να νιώθουν αποκομμένες  από τις άλλες μητέρες.  Επίσης, ίσως να δυσκολεύονται να μιλήσουν για την εμπειρία τους, μιας και συχνά ο περίγυρος  δεν μπορεί να καταλάβει την ψυχολογία του τοκετού και αξιώνει από αυτές να ξεπεράσουν την εμπειρία τους γρήγορα.  Η απομόνωση αυτή, ίσως οδηγήσει τις γυναίκες αυτές να να νιώθουν θλιμμένες,  μόνες  κι ένοχες μιας και συχνά σκέφτονται ότι είναι πιο αδύναμες από τις άλλες μητέρες.

Κατανοώντας τον τραυματικό τοκετό
Όταν μιλάμε για τραυματικό τοκετό, περιγράφουμε  ουσιαστικά συμπτώματα διαταραχής μετατραυματικού στρες που βιώνονται μετά τον τοκετό. Η διαταραχή μετατραυματικού στρες, είναι μια αντίδραση έντονου άγχους που ακολουθεί ένα τραυματικό γεγονός. Η διαταραχή εμφανίζεται  όταν κάποιος έχει την εμπειρία ή είναι μάρτυρας γεγονότων απειλητικών για τη ζωή.Ως  τραυματικά γεγονότα αναγνωρίζονται συνήθως οι φυσικές καταστροφές, σοβαρά ατυχήματα, πόλεμος, βίαιες προσωπικές επιθέσεις όπως βιασμός,κακοποίηση.   Όμως τραυματική εμπειρία  μπορεί να είναι οποιαδήποτε εμπειρία συνεπάγεται την απειλή του θανάτου ή σοβαρού τραύματος του ατόμου ή κάποιου κοντινού τους προσώπου (π.χ του μωρού), οπότε , εφόσον η γέννα μπορεί να επισύρει τα παραπάνω, μπορεί να ειδωθεί κι ως τραυματικό γεγονός.

Η διαταραχή μετατραυματικού στρες μετά τον τοκετό περιλαμβάνει τα εξής συμπτώματα:
Αναβίωση του γεγονότος μέσα από flashbacks(αναδρομές στο παρελθόν) ή εφιάλτες
Συμπτώματα αποφυγής (συμπεριλαμβανομένης της αμνησίας του γεγονότος ή μερών του), προβλήματα στη δημιουργία δεσμού με το παιδί, απροθυμία για σεξουαλική επαφή για ν’αποφευχθεί άλλη εγκυμοσύνη κι αποφυγή όλων των θεμάτων που αγορούν τον τοκετό και την εγκυμοσύνη.
Συμπτώματα αυξημένης διέγερσης όπως εφίδρωση, τρέμουλο, εκνευρισμός, διαταραχές του ύπνου.

Ποιοί παράγοντες συντελούν στο να θεωρηθεί ο τοκετός τραυματικός;
Κάποιες γυναίκες  βιώνουν εμπειρίες κατά τη διάρκεια του τοκετού, που θα τραυμάτιζαν οποιονδήποτε. Για κάποιες άλλες γυναίκες δεν είναι τόσο κάποιες δραματικές εξελίξεις που επιφέρουν τον ψυχολογικό τραυματισμό αλλά άλλοι παράγοντες όπως π.χ η αίσθηση απώλειας ελέγχου, η απώλεια αξιοπρέπειας, η εχθρική ή δύσκολη συμπεριφορά των ανθρώπων γύρω(π.χ του προσωπικού), η αίσθηση ότι δεν εισακούονται κι ότι δεν ξέρουν τι ακριβώς συμβαίνει. Η έρευνα γύρω από τους παράγοντες που καταστούν τη γέννα τραυματική εμπειρία είναι περιορισμένη και κατά κύριο λόγο επικεντρωμένη στο είδος του τοκετού.  Κάποιοι από αυτούς είναι:  Εκτενής τοκετός ή γρήγορος και επώδυνος τοκετός, ανεπαρκής αναλγησία, αίσθηση απώλειας ελέγχου, επείγουσες διαδικασίες, όπως επείγουσα καισαρική, απρόσωπη μεταχείριση ή προβλήματα με τη συμπεριφορά του προσωπικού, έλλειψη πληροφόρησης ή εξήγησης, έλλειψη ιδιωτικότητας κι απώλεια αξιοπρέπειας, φόβος για την ασφάλεια του μωρού, μωρό που γεννιέται νεκρό, γέννηση ενός μωρού με αναπηρία, προηγούμενο τραύμα (π.χ κακοποίηση στην παιδική ηλικία).

Εάν συνοψίζαμε τα θέματα που αναδύονται μετά από μια εμπειρία τραυματικού τοκετού, είναι τα εξής:

1)      Να με φροντίσουν-ζητούσα πολλά;

2)      Να επικοινωνήσουν μαζί μου-γιατί αγνοήθηκε αυτό;

3)      Να μου προσφέρουν ασφαλή φροντίδα: προδόθηκε η εμπιστοσύνη μου κι ένιωσα ανίσχυρη

4)      Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα:  Με ποιό κόστος και για ποιόν;

Εάν αναγνώρισες κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα, ίσως η γέννα να ήταν για σένα τραυματική εμπειρία και να σε επηρέασε με αυτόν τον τρόπο. Η επιλόχεια διαταραχή μετατραυματικού στρες είναι πολύ διαφορετική από την επιλόχεια κατάθλιψη εάν και κάποια συμπτώματα  τους συμπίπτουν. Το να γίνει σωστή διάγνωση είναι πολύ σημαντικό στην προκειμένη περίπτωση, έτσι ώστε να χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Θυμίσου ότι δεν είσαι μόνη σε αυτό που αισθάνεσαι  κι ότι πολλές γυναίκες αντιμετωπίζουν την ίδια εμπειρία με σένα. Υπολογίζεται ότι το 2% των γυναικών έχουν την εμπειρία ενός τραυματικού τοκετού. Η αντίδραση σου δεν είναι αφύσικη ούτε υποδεικνύει κάποια αδυναμία. Τέτοιου είδους ετικέτες  όπως «αδύναμη»  καθώς και συμβουλές  όπως« ξεπέρασε το  και να είσαι ευγνώμων που το μωρό σου είναι καλά», όπως θα έχεις παρατηρήσει κι εσύ,  δεν σε βοηθούν αλλά αντίθετα δημιουργούν τύψεις και μεγαλύτερη εσωτερική αναταραχή. Δεν υπάρχει λόγος να ενοχοποιείσαι, μιας και η αντίδραση σου είναι ανθρώπινη και  με την κατάλληλη ψυχοθεραπευτική βοήθεια , μπορείς να ξεπεράσεις το πρόβλημα.


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Τα μεγαλύτερα λάθη που κάνεις στο πρωινό

Έχουμε πει πολλές φορές πόσο σημαντικό είναι το πρωινό μας, και γιατί. Έχουμε προτείνει συνταγές, ιδέες, συνδυασμούς για να αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτό το γεύμα, για να το κάνουμε όσο πιο γευστικό και υγιεινό γίνεται. Υπάρχουν, όμως, μερικά λάθη που εξακολουθούμε να κάνουμε, και μας στοιχίζουν. Ποια είναι αυτά;
Τρώμε πρωινό ''στο πόδι'' Αντί να σηκωθούμε δέκα λεπτά νωρίτερα και να φτιάξουμε το πρωινό μας, κοιμόμαστε λίγο παραπάνω, φεύγουμε από το σπίτι βιαστικά και παίρνουμε κάτι γρήγορο από τον δρόμο. Μία τυρόπιτα, μια μπάρα δημητριακών, ή κάτι σχετικό. Αυτό είναι τεράστιο λάθος—και θα εξακολουθούσε να είναι λάθος, ακόμα κι αν η γρήγορη επιλογή που κάναμε στον δρόμο ήταν πιο υγιεινή. Όσοι κάθονται στο τραπέζι να φάνε το πρωινό τους, μπορούν να φάνε με μεγαλύτερη σύνεση. Έχει αποδειχθεί πολλές φορές μέσα από έρευνες ότι η ψυχολογία μας παίζει σημαντικό ρόλο στην διατροφή. Επιπλέον, όσο περισσότερο βιαζόμαστε, υπάρχει η πιθανότητα να μην μασάμε το φαγητό μας σωστά, αυ…

Μην περιμένεις να μαντέψει ο άλλος πώς νιώθεις - Μίλα του!

Μην περιμένεις να μαντέψει ο άλλος πώς νιώθεις. Όποιος κι αν είναι. Σύντροφος, φίλος, συνάδελφος. Μίλα του. Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός, άστους να λένε.
Βγάλε από μέσα σου το παράπονο, τον θυμό, τον έρωτά σου… ό,τι είναι αυτό που σε προβληματίζει, σε στενοχωρεί, σε φοβίζει ή σε κάνει να νιώθεις όμορφα. Πολλές φορές αυτό που είναι αυτονόητο για μας, δεν είναι για τον άλλον.
Κι αυτό αφορά κυρίως εμάς τις γυναίκες και το υπερ-αναλυτικό μυαλό μας. Είμαστε εμείς που έχουμε περισσότερο ανάγκη τη διέξοδο από το συναισθηματικό μπλοκάρισμα που μπορεί να μας προκαλούν οι συμπεριφορές ή τα λόγια των άλλων. Ας προκαλέσουμε τις προθέσεις ν? αποκαλυφθούν, παίρνοντας φυσικά το ρίσκο της απογοήτευσης, καθώς μπορεί να είναι όλα παιχνίδια του μυαλού μας.
Οι προσωπικές μας σχέσεις με τους ανθρώπους που αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας είναι σχέσεις που δεν πρέπει να αφήνονται στη σιωπή και σε μια υποθετική προσέγγιση του «τι θέλει να πει ο ποιητής».
Ο άλλος μπορεί να είναι απορροφημένος από τ…