Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μυϊκοί σπασμοί: Πώς προκαλούνται -Όλες οι πιθανές αιτίες


 Οι ανεξέλεγκτοι, ακούσιοι σπασμοί μπορεί να επηρεάσουν πολλά διαφορετικά είδη μυών του σώματος, οδηγώντας σε πολλά διαφορετικά συμπτώματα.

Οι πιο συχνοί μυϊκοί σπασμοί είναι εκείνοι των σκελετικών μυών και είναι συνήθως οφείλονται σε υπερβολική καταπόνηση, αφυδάτωση και σε ανισορροπία ηλεκτρολυτών. Ο σπασμός συμβαίνει απότομα, είναι επώδυνος, αλλά και, συνήθως, σύντομος. Μπορεί να βρείτε ανακούφιση με το ήπιο τέντωμα των μυών.

Αν οι μυϊκοί σπασμοί είναι ιδιαίτερα επώδυνοι, αν δεν υποχωρούν, ή εάν επαναλαμβάνονται συχνά, θα πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σας για πιθανές υποκείμενες αιτίες.

Οι λείοι μύες που βρίσκονται εντός των τειχών των κοίλων οργάνων (όπως το παχύ έντερο) μπορεί να πάθουν σπασμό, προκαλώντας έντονο πόνο. Αυτός ο πόνος ονομάζεται κολικός, που σημαίνει ότι “έρχεται και φεύγει”. Παραδείγματα τέτοιων πόνων περιλαμβάνουν τις κράμπες, τη διάρροια, τον πόνο της χοληδόχου κύστης και του πόνου από την αποβολή πέτρας στα νεφρά.

Μια ειδική μορφή μυϊκών σπασμών είναι οι λεγόμενες δυστονίες, που προκαλείται από πιθανή ανωμαλία στις χημικές ουσίες, οι οποίες συμβάλλουν στην μετάδοση των σημάτων στον εγκέφαλο. Παραδείγματα δυστονιών περιλαμβάνουν το ραιβόκρανο και τον βλεφαρόσπασμο. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για την αποκατάσταση των επιπέδων των νευροδιαβιβαστών στα φυσιολογικά επίπεδα και ενέσεις Botox για να παραλύσει ο ερεθισμένος μυς και να σταματήσουν οι σπασμοί.
  
Υπάρχει μια ποικιλία αιτίων για τους μυϊκούς σπασμούς και, κάθε μία από αυτές, εξαρτάται από τους παράγοντες προδιάθεσης, από το μέρος του σώματος που εμπλέκεται και από το περιβάλλον στο οποίο είναι εκτεθειμένο το σώμα.

Οι μυϊκοί σπασμοί μπορεί να συμβούν, όταν ένας μυς έχει καταπονηθεί υπερβολικά, ή εάν έχει παραμείνει στην ίδια θέση για παρατεταμένη χρονική περίοδο. Αυτό που συμβαίνει είναι, ότι το μυϊκό κύτταρο ξεμένει από ενέργεια και υγρά, υπερδιεγείρεται και συρρικνώνεται. Αυτό σπασμός μπορεί να περιλαμβάνει μέρος ενός μυός, το σύνολο των μυών, ή ακόμη και γειτονικούς μυς.

Η καταπόνηση ως αιτία των σκελετικών μυϊκών σπασμών εμφανίζονται συχνά σε αθλητές που κάνουν έντονη άσκηση σε θερμό περιβάλλον. Αυτό είναι επίσης ένα κοινό πρόβλημα με τους εργαζόμενους στις κατασκευές ή σε άλλες δουλειές που απαιτούν εργασία σε ζεστό περιβάλλον. Συνήθως, οι μυϊκοί σπασμοί θα συμβούν στους μεγάλους μυς, που “σηκώνουν” και το μεγαλύτερο φορτίο.

Ασκήσεις που δεν τις συνηθίζετε μπορεί επίσης να επιφέρουν μυϊκούς σπασμούς. Για παράδειγμα οι κοιλιακοί μυϊκοί σπασμοί μπορεί να συμβούν, όταν το άτομο αποφασίζει να αρχίσει να κάνει έντονη γυμναστική στους κοιλιακούς μυς.

Οι μυϊκοί σπασμοί στο χέρι και τα δάχτυλα παρομοίως προκαλούνται από την παρατεταμένη χρήση των μικρών μυών του χεριού, κάτι που συμβαίνει συχνά σε συγγραφείς.

Είναι κοινή πεποίθηση ότι η αφυδάτωση και η εξάντληση των ηλεκτρολυτών στον οργανισμό οδηγεί σε μυϊκούς σπασμούς και κράμπες. Τα μυϊκά κύτταρα απαιτούν αρκετό νερό, γλυκόζη, νάτριο, κάλιο, ασβέστιο και μαγνήσιο για να επιτρέψουν στις πρωτεΐνες να εισέλθουν στο εσωτερικό τους και να λειτουργούν κανονικά. Αν κάτι από αυτά είναι σε έλλειψη, τότε μπορεί τα κύτταρα ερεθίζονται και δημιουργούνται μυϊκοί σπασμοί.

Η αθηροσκλήρωση, ή στένωση των αρτηριών (περιφερική αρτηριακή νόσος) μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μυϊκό σπασμό και κράμπες και πάλι λόγω ανεπαρκούς παροχής αίματος και θρεπτικών ουσιών στον μυ. Η περιφερική αρτηριακή νόσος μπορεί να μειώσει τη ροή του αίματος στα κάτω άκρα, προκαλώντας πόνο στα πόδια, όσο στέκεστε, περπατάτε, ή τρέχετε.

Οι νυχτερινές κράμπες στα πόδια και το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών θεωρούνται ένας τύπος διαταραχής του ύπνου, ο οποίος σχετίζεται με τους μυϊκούς σπασμούς.

Ο χρόνιος πόνος στον λαιμό και την πλάτη μπορεί να οδηγήσει σε επαναλαμβανόμενους μυϊκούς σπασμούς. Μεγάλες μυϊκές ομάδες συνθέτουν τον κορμό, συμπεριλαμβανομένου του αυχένα, του θωρακικού τοιχώματος, της πλάτης (ραχιαίοι), των χεριών και των ποδιών. Οι σπασμοί σε αυτούς τους μυς μπορεί να είναι αποτέλεσμα κάποιου τραυματισμού, ή μπορεί να αναπτυχθούν με την πάροδο του χρόνου, λόγω αρθριτικών αλλαγών στην σπονδυλική στήλη. Συστημικές ασθένειες όπως ο διαβήτης, η αναιμία (χαμηλά ερυθρά αιμοσφαίρια), η νεφρική νόσος, τα προβλήματα του θυρεοειδούς και άλλα ορμονικά ζητήματα είναι επίσης πιθανές αιτίες μυϊκών σπασμών.

Παθήσεις του νευρικού συστήματος, όπως η πλάγια αμυοτροφική σκλήρυνση, η σκλήρυνση κατά πλάκας και κάποια βλάβη του νωτιαίου μυελού, μπορεί να προκαλέσουν μυϊκό σπασμό.

Οι λείοι μύες μπορεί επίσης να πάθουν σπασμούς. Όταν μια κοίλη δομή γεμάτη αέρα ή υγρό πιέζεται από το μυϊκό σπασμό, προκαλείται έντονος πόνος, αφού το υγρό ή ο αέρας δεν μπορούν να συμπιεστούν. Για παράδειγμα, οι λείοι μυς στο εντερικό τοίχωμα μπορεί να πάθουν σπασμούς, προκαλώντας κύματα πόνου, που ονομάζεται κολικός.

Όταν πέτρες στα νεφρά αποβάλλονται μέσω του ουροποιητικού συστήματος, οι λείοι μυς που είναι στα τοιχώματα του ουρητήρα (που συνδέει το νεφρό με την ουροδόχο κύστη) μπορεί πάθουν σπασμό και προκαλέσουν έντονο πόνο. Συχνά αυτός ο τύπος πόνου συσχετίζεται με ναυτία και έμετο και ονομάζεται κολικός του νεφρού.

Οι μύες που περιβάλλουν τον οισοφάγο μπορεί να πάθουν σπασμό, όταν ερεθιστούν ελέω οισοφαγίτιδας, ή γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.

Η διάρροια μπορεί να συσχετιστεί με κολικό πόνο, όπου οι μύες εντός του τοιχώματος του παχέος εντέρου παθαίνουν σπασμούς λίγο πριν από μια υδαρή κένωση.

Οι κράμπες της εμμηνόρροιας στις γυναίκες συμβαίνουν όταν τα τοιχώματα στην μήτρα συσπώνται δυνατά.

Οι στεφανιαίες αρτηρίες που τροφοδοτούν τον καρδιακό μυ με αίμα έχουν επίσης λείους μυς μέσα στα τείχη τους, που μπορεί να πάθουν σπασμούς. Αυτό μπορεί να προκαλέσει πόνο στο στήθος, ο οποίος διακρίνεται από τον πόνο της στεφανιαίας νόσου (όπου η συσσώρευση πλάκας επιφέρει στένωση των αρτηριών). Ο στεφανιαίος σπασμός των αρτηριών εμφανίζεται συχνά σε καπνιστές, ή σε εκείνους που έχουν υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα.

Δυστονίες είναι κινητικές διαταραχές, όπου ομάδες μυών συσπώνται δυναμικά και προκαλούν συστροφή. Οι ανεξέλεγκτες επαναλαμβανόμενες κινήσεις και η ανικανότητα να διατηρηθεί μια κανονική στάση σώματος μπορεί να είναι το αποτέλεσμα αυτού του τύπου μυϊκών σπασμών. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι πολύ ήπια αρχικά, αλλά σταδιακά εξελίσσονται και γίνονται πιο συχνά και έντονα. Οι μυϊκοί σπασμοί αυτού του τύπου περιλαμβάνουν το ραιβόκρανο (όπου ο μυς του αυχένα παθαίνει σπασμό και κάνει το κεφάλι να γέρνει προς τη μία πλευρά), τον βλεφαροσπασμό (όπου υπάρχει ανεξέλεγκτο άνοιγμα-κλείσιμο των βλεφάρων) και τη δυστονία του λάρυγγα που επηρεάζει τους μυς οι οποίοι ελέγχουν την ομιλία.

Οι δυστονίες μπορεί να προκληθούν από αφύσικη λειτουργία χημικών νευροδιαβιβαστών στο μέρος του εγκεφάλου που ονομάζεται βασικά γάγγλια. Αυτές οι χημικές ουσίες (σεροτονίνη, ντοπαμίνη, ακετυλοχολίνη και GABA) απαιτούνται για να γίνεται σωστά η αποστολή μηνυμάτων μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων, που ξεκινούν με σύσπαση μυών. Τα συμπτώματα δυστονίας μπορεί να εμφανιστούν και ως επιπλοκή εγκεφαλικού επεισοδίου.

Το διαβάσαμε στο iatropedia

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δικαιολογίες που έχεις μεγαλώσει αρκετά για να ακούς

Γράφει η Σοφία Μαυραντζά
Λες ψέματα; Ψάχνεις δικαιολογίες τύπου «έχω δέκατα», «πονάει η κοιλιά μου», «ένα μεγάλο ρακούν έκρυψε το τηλέφωνό μου» για να μη βγεις για ποτό; Τότε μη συνεχίζεις να διαβάζεις. Αυτό το κείμενο γράφτηκε για όλες εκείνες που βαρέθηκαν να ακούν δικαιολογίες, που ζητούν εξηγήσεις στα ίσα (όπως ακριβώς τις δίνουν) και που έχουν τραγουδήσει το «Ψεύτικα» της Αννούλας παραπάνω από 250 φορές στη ζωή τους.
Πάμε να δούμε παρέα τις πέντε πιο δημοφιλείς δικαιολογίες που μεγάλωσες αρκετά (και βαρέθηκες πια) να ακούς.
Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε Το ακούς παντού. Το ακούς στο γραφείο, το ακούς στο αμάξι, το ακούς στο σπίτι, το ακούς από το κινητό, το ακούς δίπλα σου, μπροστά σου, γενικά ΤΟ ΑΚΟΥΣ. «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που δεν σε κοινοποίησα στο μέιλ που έστειλα στον διευθυντή και έλεγα ότι εσύ έχασες την ημερομηνία παράδοσης», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγα τρεις μέρες σερί για μπάλα με τα παιδιά», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγαμε με τη Μαρία στο θέατρο κ…

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Οριακή διαταραχή προσωπικότητας: αλήθειες και μύθοι

Η οριακή, ή μεταιχμιακή, διαταραχή προσωπικότητας αποτελεί μία σοβαρή ψυχιατρική πάθηση που χαρακτηρίζεται από ασταθείς και θυελλώδεις σχέσεις, αδιαμόρφωτη αίσθηση ταυτότητας, χρόνια αισθήματα κενού και πλήξης, ασταθείς διαθέσεις και σχεδόν ανύπαρκτο έλεγχο της παρορμητικότητας σε τομείς όπως η κατασπατάληση χρημάτων, η κατανάλωση τροφής, οι σεξουαλικές επαφές και η χρήση ουσιών.
Ο φόβος της πραγματικής ή φανταστικής εγκατάλειψης από τα αγαπημένα τους πρόσωπα αποτελεί μία βαθιά ανησυχία για τα άτομα που παρουσιάζουν τη διαταραχή αυτή και συχνά ο φόβος αυτός αποτελεί την αιτία που προκαλεί τις καταστροφικές συμπεριφορές τους. Μάλιστα, ορισμένοι είναι σε θέση να φτάσουν σε επικίνδυνα μονοπάτια για να αποφύγουν αυτόν τον φόβο, κάνοντας, για παράδειγμα, απόπειρα αυτοκτονίας ή καταφεύγοντας στον αυτοακρωτηριασμό.
Τα πέντε πιο δύσκολα συμπτώματα της οριακής διαταραχής προσωπικότητας είναι τα παρακάτω: 1. Προβλήματα με τις σχέσεις (φόβος εγκατάλειψης, ασταθείς σχέσεις). 2. Ασταθή συναισθήμ…