Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μυθομανία



Η μυθομανία είναι διαταραχή της προσωπικότητας του ατόμου που πλάθει φανταστικές ιστορίες.
Ένα μικρό παιδί είναι απόλυτα φυσιολογικό να λέει ψέματα βγάζοντας διάφορα γεγονότα από το μυαλό του, πράττει έτσι γιατί δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει το πραγματικό από το φανταστικό, όπως και το να γίνουν αρεστά στα μάτια μεγαλύτερων.

Η μυθομανία στην ανήλικη ζωή είναι αναμενόμενη, το πρόβλημα αρχίζει όταν η πάθηση αυτή χαρακτηρίζει το άτομο και στην ενήλικη ζωή του.

Η επιδίωξη του ασθενούς είναι η ακατάπαυστη επιθυμία που νιώθει για την προσέλκυση βλεμμάτων επάνω του.
Το κάνει για να αποσπά θαυμασμό, οίκτο, αποθέωση, συμπαράσταση κτλπ.

Δεν συνοδεύεται από όρια και ηθικούς φραγμούς , αντίθετα το συναίσθημα ότι ο πάσχοντας έχει αποτύχει σε διάφορους τομείς είναι η κινητήρια δύναμη του.

Η πλειοψηφία των ατόμων αυτών είναι άνθρωποι οι οποίοι στη ζωή τους έχουν δυστυχίσει και προσπαθούν μέσα από τον παραμυθένιο κόσμο τους να δημιουργήσουν μια εικόνα πλασματική αλλά πιο ομαλή για να αντέξουν την καθημερινότητα τους.

Ο μυθομανής επινοεί και παραποιεί καταστάσεις με τρόπο που εξυπηρετεί τον ίδιο για την ωραιοποίηση της εικόνας του, αυτό μπορεί να είναι μηδαμινής αξίας π.χ ότι γνωρίζει προσωπικά κάποιο άτομο ύψιστης σημασίας χωρίς αυτό να ισχύει μέχρι να φτάσει σε κάτι πιο σοβαρό.

Αίτιο μπορεί να είναι κάποιο ψυχολογικό τραύμα ή η αρχή κάποιας διαταραχής με συνέπεια να ωθεί τον πάσχοντα στην μη αντίληψη της αλήθειας από την ψευδαίσθηση.

Το ψέμα μόνο στην κατάληξη ενός ψέματος μπορεί να οδηγήσει, η συνεχόμενη αναζήτηση για επιβράβευση και θετικά σχόλια μόνο προβλήματα μπορούν να προκαλέσουν στις διαπροσωπικές σχέσεις ειδικά σε όσους δεν έχουν αντιληφθεί το τι συμβαίνει για να προφυλαχθούν .

Πρόκειται για κάτι πλαστό πού αν ο πάσχοντας αποκαλυφθεί αλλάζει απευθείας περιβάλλον (φιλικό, επαγγελματικό κτλ).

Τα κύρια χαρακτηριστικά των ατόμων αυτών είναι η οξυδέρκεια, η ευγλωττία, το χιούμορ ή το κλάμα ανάλογα με αυτό που θέλουν να εισπράξουν, διηγούνται τις ιστορίες τους με απόλυτη φυσικότητα χωρίς δείγμα ενοχών.

Η ηλικία, το φύλο, το επάγγελμα, δεν έχουν καμιά σημασία, ο καθένας μπορεί να πάσχει από αυτή την διαταραχή.

Όσοι είμαστε σε επαφή με ένα τέτοιο άτομο βρισκόμαστε στο δίλημμα του να προσπεράσουμε τα όσα λέει ή μιλώντας του άμεσα, λέγοντας του πως έχουμε καταλάβει τα ψευδη του.

Η ευθύτητα από πλευράς μας μπορεί σε ένα ποσοστό να τους βοηθήσει στη κατανόηση μπαίνοντας στη διαδικασία να σταματήσουν τους μύθους ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό να μην καταλάβει καθόλου και να συνεχίσει.

Η μυθομανία είναι συχνό φαινόμενο, όμως λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν να αντιμετωπίσουν έναν τέτοιο ασθένη .

Το άτομο λόγω έλλειψης αυτογνωσίας αρνείται να λάβει βοήθεια, η υπομονή και η επιμονή στην επίλυση του προβλήματος είναι απαραίτητη, δεν υπάρχει φαρμακευτική αγωγή και με τον εξαναγκασμό παραδοχής της πάθησης του σε κάποιο ξένο και περισσότερο στον ίδιο του τον εαυτό είναι σαν να απαρνείται αυτό το οποίο γεννήθηκε στην πραγματικότητα.

Η διαστρέβλωση της αλήθειας στην ζωή του δεν είναι παρά ένα "δεκανίκι" στην αντιμετώπιση των φόβων του, η ουσιαστική επιδίωξη του είναι η αποφυγή εσωτερικών καταστάσεων που κουβαλάει στον ψυχισμό του.

Είναι άξιο λόγου πως μέχρι και στον ψυχοθεραπευτή τους είναι ικανοί να προσποιηθούν ότι καταφέρανε το επίτευγμα τους κατά την διάρκεια αναζήτησης των αίτιων που είναι υπεύθυνα για την πάθηση τους.

Το σίγουρο είναι πως μόνο αρνητική αντίδραση ως και βία μπορεί να επιφέρει σε αυτόν που θα αμφισβητήσει μειώνοντας κατά αυτόν τον τρόπο την προσωπικότητα που αυτός θέλει να προβάλλει προς τα έξω ή να προκληθεί εσωτερική κατάρρευση του εγώ του, για αυτό η παρουσία ενός ειδικού είναι απαραίτητη.

Όλοι έχουμε ανάγκη από ένα ψέμα κάποια στιγμή στη ζωή μας, να αφεθούμε κάπου αλλού, να ελπίσουμε στο ανέλπιστο.
Φτάνει αυτό να μην ενσαρκώθει στην καθημερινότητα μας.

Χριστίνα Βάιλα- Ψυχολόγος

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Δικαιολογίες που έχεις μεγαλώσει αρκετά για να ακούς

Γράφει η Σοφία Μαυραντζά
Λες ψέματα; Ψάχνεις δικαιολογίες τύπου «έχω δέκατα», «πονάει η κοιλιά μου», «ένα μεγάλο ρακούν έκρυψε το τηλέφωνό μου» για να μη βγεις για ποτό; Τότε μη συνεχίζεις να διαβάζεις. Αυτό το κείμενο γράφτηκε για όλες εκείνες που βαρέθηκαν να ακούν δικαιολογίες, που ζητούν εξηγήσεις στα ίσα (όπως ακριβώς τις δίνουν) και που έχουν τραγουδήσει το «Ψεύτικα» της Αννούλας παραπάνω από 250 φορές στη ζωή τους.
Πάμε να δούμε παρέα τις πέντε πιο δημοφιλείς δικαιολογίες που μεγάλωσες αρκετά (και βαρέθηκες πια) να ακούς.
Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε Το ακούς παντού. Το ακούς στο γραφείο, το ακούς στο αμάξι, το ακούς στο σπίτι, το ακούς από το κινητό, το ακούς δίπλα σου, μπροστά σου, γενικά ΤΟ ΑΚΟΥΣ. «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που δεν σε κοινοποίησα στο μέιλ που έστειλα στον διευθυντή και έλεγα ότι εσύ έχασες την ημερομηνία παράδοσης», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγα τρεις μέρες σερί για μπάλα με τα παιδιά», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγαμε με τη Μαρία στο θέατρο κ…

Οριακή διαταραχή προσωπικότητας: αλήθειες και μύθοι

Η οριακή, ή μεταιχμιακή, διαταραχή προσωπικότητας αποτελεί μία σοβαρή ψυχιατρική πάθηση που χαρακτηρίζεται από ασταθείς και θυελλώδεις σχέσεις, αδιαμόρφωτη αίσθηση ταυτότητας, χρόνια αισθήματα κενού και πλήξης, ασταθείς διαθέσεις και σχεδόν ανύπαρκτο έλεγχο της παρορμητικότητας σε τομείς όπως η κατασπατάληση χρημάτων, η κατανάλωση τροφής, οι σεξουαλικές επαφές και η χρήση ουσιών.
Ο φόβος της πραγματικής ή φανταστικής εγκατάλειψης από τα αγαπημένα τους πρόσωπα αποτελεί μία βαθιά ανησυχία για τα άτομα που παρουσιάζουν τη διαταραχή αυτή και συχνά ο φόβος αυτός αποτελεί την αιτία που προκαλεί τις καταστροφικές συμπεριφορές τους. Μάλιστα, ορισμένοι είναι σε θέση να φτάσουν σε επικίνδυνα μονοπάτια για να αποφύγουν αυτόν τον φόβο, κάνοντας, για παράδειγμα, απόπειρα αυτοκτονίας ή καταφεύγοντας στον αυτοακρωτηριασμό.
Τα πέντε πιο δύσκολα συμπτώματα της οριακής διαταραχής προσωπικότητας είναι τα παρακάτω: 1. Προβλήματα με τις σχέσεις (φόβος εγκατάλειψης, ασταθείς σχέσεις). 2. Ασταθή συναισθήμ…