Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θεραπεία με βακτήρια κατά του εκζέματος


Το έκζεμα ή ατοπική δερματίτιδα αποτελεί μια φλεγμονώδη αντίδραση του δέρματος στη σωρευτική βλάβη που προκαλεί συνήθως η επαφή με ουσίες που αντιδρούν με τα φυσικά του έλαια (χημικά, απορρυπαντικά, συνεχές πλύσιμο αλλά και έκθεση στο κρύο προκαλούν την αντίδραση που εκδηλώνεται επίσης με ερυθρότητα και κνησμό), ενώ σε πολλές περιπτώσεις αποδίδεται σε γονιδιακή προέλευση. Μέχρι σήμερα αντιμετωπιζόταν με στεροειδείς κρέμες, αντιισταμινικά και σε σοβαρές περιπτώσεις με κατασταλτικά του ανοσοποιητικού.

Χαμηλά επίπεδα
Ομως μια νέα έρευνα του πανεπιστημίου California San Diego υπό τον καθηγητή Richard Gallo έδειξε ότι οι πάσχοντες από έκζεμα εμφανίζουν στο δέρμα τους πολύ χαμηλά επίπεδα των λεγόμενων καλών βακτηρίων που πολεμούν τα παθογόνα βακτήρια όπως ο αερόβιος σταφυλόκοκος, που με τη σειρά τους πυροδοτούν το έκζεμα.

Η ανακάλυψη ενδέχεται να οδηγήσει σε νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις στο δερματολογικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν χιλιάδες άνθρωποι, οι οποίες θα στηρίζονται απλά στην ενίσχυση του μικροβιώματος στο δέρμα με την προσθήκη προβιοτικών (αντίστοιχων με αυτά που λαμβάνονται μέσω τροφών για την εξισορρόπηση του γαστρεντερικού μικροβιώματος) σε κρέμες επάλειψης!

Σε κάθε τετραγωνικό εκατοστό επιφάνειας δέρματος εντοπίζονται φυσιολογικά περί τα 100.000 από 200-300 διαφορετικά είδη βακτηρίων. Σε κάθε δερματολογική πάθηση παρατηρείται πως η ποικιλία αυτή είναι πολύ πιο περιορισμένη. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Science Translational Medicine», σε άτομα με έκζεμα καταγράφηκαν, για παράδειγμα, συγκριτικά χαμηλά επίπεδα των προστατευτικών έναντι του αερόβιου σταφυλόκοκου βακτηρίων S. epidermidis και S. Hominis (πολυανθεκτικά στελέχη του ίδιου βακτηρίου, με διαφορετικές όμως ιδιότητες). 

Οι ερευνητές απομόνωσαν βακτήρια από υγιή σημεία του δέρματος των ασθενών και με αυτά παρασκεύασαν μια αλοιφή την οποία στη συνέχεια έτριψαν στα σημεία του δέρματος που εμφάνιζαν πρόβλημα, και κατόρθωσαν έτσι να περιορίσουν δραστικά την αναλογία του παθογόνου βακτηρίου.
Οπως επισημαίνει ο καθηγητής Gallo, με τη μέθοδο αυτή θα μπορούσαν να θεραπευτούν τα περιστατικά εκζέματος που δεν αποδίδονται σε γενετικά αίτια (υπάρχουν γονίδια που ευθύνονται για την υπερευαισθησία του δέρματος) και που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζονταν με αντιοβιοτικά (στα οποία όμως τα βακτήρια εμφανίζουν πλέον όλο και μεγαλύτερη αντοχή) και με ανοσοκατασταλτικά (που έχουν σοβαρές παρενέργειες).

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Εγκεφαλική μικροαγγειοπάθεια και κίνδυνοι - Η ικανότητα ισορροπίας στο ένα πόδι «δείκτης» εγκεφαλικής υγείας

Η Ψυχική υγεία του ανθρώπου ξεκινά από την κοιλιά της μητέρας του

Της Sandra Franzia, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το έμβρυο αποτελεί αντικείμενο συνεχών ελέγχων, συζητήσεων, γύρω σπό τη σωματική του ανάπτυξη και υγεία. Η μέλλουσα μητέρα επισκέπτεται ειδικούς, δέχεται συμβουλές, προσέχει τη διατροφή της, προσπαθεί να κόψει βλαβερές συνήθειες και να αποκτήσει καινούργιες ωφέλιμες, ώστε το παιδί που θα φέρει στον κόσμο να είναι γερό και υγιές.
Αλλά, σε ό,τι αφορά την ψυχική του υγεία και εξέλιξη, οι περισσότεροι γονείς δείχνουν να μην προβληματίζονται και να μην έχουν καν επίγνωση της ύπαρξης τους πριν από τη στιγμή του τοκετού. Συνήθως περιμένουν τη γέννηση του παιδιού για να σχετισθούν μαζί του και να αντιμετωπίσουν τις ψυχικές του ανάγκες.
Στη μήτρα, μαζί με τη σωματική ωρίμανση του εμβρύου, εξελίσσεται και η ψυχική. Δεν πρέπει να θεωρείται η στιγμή της γέννησης σαν μια αρχή EX NOVO της ψυχικής ζωής του παιδιού, έτσι όπως δε σηματοδοτεί ούτε την πλήρη νευρική του ωρίμανση. Ο τοκετός είναι μόνο η στιγμή της αναγκαίας …