Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιατί φοβάμαι την αλλαγή;



Θέλω να αλλάξω δουλειά, θέλω να μετακομίσω, θέλω να χωρίσω, θέλω να ζήσω σε άλλη χώρα...(επιλέξτε τη δική σας επιθυμία), αλλά κάτι με κρατάει πίσω. Άραγε πώς και γιατί φυτρώνει ο σπόρος του φόβου για την αλλαγή και με ποιον τρόπο μπορούμε να τον ξεπεράσουμε και να ανοίξουμε ένα καινούργιο κεφάλαιο στη ζωή μας;
Θαυμάζω τη φίλη μου τη Μαρία, που άφησε τη δουλειά της για να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα, τον Δημήτρη, που κατάφερε να φύγει από έναν βαρετό γάμο, τη Βάσω, που κόντρα στα δεδομένα επέλεξε να νοικιάσει το δικό της σπίτι, και την Άννα, που ξεπέρασε τους φόβους της και τόλμησε να αλλάξει χώρα μαζί με την οικογένειά της. Παρόλο που τώρα πια όλα δείχνουν ότι αυτή ήταν η σωστή απόφαση για καθέναν από τους φίλους μου, δεν ξεχνάω ότι όταν χρειάστηκε να βάλουν κάτω τα δεδομένα και να πουν ένα «ναι» ή ένα «όχι», οι προβληματισμοί και τα άγχη κατέκλυζαν το μυαλό τους. Το ζύγισμα των δεδομένων, των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων μιας τόσο κρίσιμης για τον καθένα απόφασης, είναι σημαντικό, συχνά όμως δεν καταλήγει πουθενά, γι’ αυτό και οι περισσότεροι από εμάς μένουμε εγκλωβισμένοι σε αδιέξοδες ζωές. Οι άνθρωποι αυτοί δέχτηκαν να πάρουν το ρίσκο που συνοδεύει πάντα μια απόπειρα αλλαγής. Πώς τα κατάφεραν και πώς θα μπορούσε να καταφέρει ο καθένας από εμάς να απεγκλωβιστεί από όσα τον πιέζουν, πλήττουν ή απογοητεύουν στη ζωή του; Υπάρχει απάντηση...

Ζωή σε αδιέξοδο
Όλο και περισσότεροι σήμερα νιώθουμε στασιμότητα, αισθανόμαστε εγκλωβισμένοι σε μια παγιωμένη κατάσταση. Είμαστε, για παράδειγμα, πεπεισμένοι ότι η δουλειά μας δεν μας παρέχει κίνητρα, αλλά δεν αποφασίζουμε να παραιτηθούμε. Νιώθουμε πως οι σχέσεις μας δεν μας προσφέρουν πλέον χαρά, ωστόσο δεν κάνουμε το τελικό βήμα. Η καθημερινότητά μας έχει μετατραπεί σε μια βαρετή ρουτίνα, την οποία όμως δεν τολμούμε να αλλάξουμε. Γιατί δυσκολευόμαστε να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα;  

Γιατί μας φοβίζει η αλλαγή; 
Το να βγούμε από την «περιφραγμένη περιοχή», την οποία έχουμε φτιάξει και μέσα στην οποία αισθανόμαστε σταθερότητα και ασφάλεια, συνδέεται στο μυαλό μας με αρνητικά συναισθήματα και κυρίως με φόβο απέναντι στη σύγκρουση, στον χωρισμό, στον πόνο. Έτσι, καταλήγουμε να περιμένουμε άπραγοι, ευελπιστώντας να γίνει από μόνη της μια αλλαγή. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που κάνουμε είναι να παγιδευόμαστε μέσα σε μια βολική κατάσταση. Επειδή κατά κάποιον τρόπο όλα είναι τακτοποιημένα και ελεγχόμενα. Μπορεί να μην είναι συναρπαστική η δουλειά μας ή η σχέση μας να μη μας καλύπτει πλήρως, τουλάχιστον όμως τα πράγματα δεν είναι και τραγικά, σκεφτόμαστε. Η παρηγορητική αίσθηση του ανήκειν και της ασφάλειας που αισθανόμαστε σε ένα οικείο πλαίσιο, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι ικανοποιητικό, είναι αυτές που μας δυσκολεύουν να αλλάξουμε. «Δεν μπορείς να τα έχεις άλλωστε όλα στη ζωή», σκεφτόμαστε και παρηγορούμαστε. Πράγματι, η φράση αυτή κρύβει μέσα της μεγάλη αλήθεια, αφού είναι γεγονός ότι στη ζωή χρειάζεται να συμβιβαζόμαστε, μέχρι ενός σημείου όμως, ως εκεί που δεν νιώθουμε ότι έχουμε τελματώσει. Όταν νιώθουμε ότι καταπιέζουμε συχνά συναισθήματα θυμού, οργής, απογοήτευσης, όταν η πλήξη αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς μας, όταν πιάνουμε τον εαυτό μας να ζηλεύει τις ζωές των άλλων, τότε μάλλον έφτασε η ώρα να… ξεβολευτούμε. 

Πώς βιώνουμε το τέλμα; 
Συνήθως καταφεύγουμε σε κάποιες πρακτικές προκειμένου να κάνουμε ανεκτή την κατάσταση που ζούμε και επομένως να μη χρειαστεί να ρισκάρουμε αλλάζοντας πράγματα στη ζωή μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι ονειροπολήσεις, οι οποίες μας παρηγορούν και μας βοηθούν να ξεφεύγουμε απο τη δυσάρεστη κατάσταση που βιώνουμε, η ωραιοποίηση της πραγματικότητας προκειμένου να τη «χωνέψουμε» και να μην την αντιμετωπίσουμε ή η μετάθεση των ευθυνών για ό,τι ζούμε σε άλλους, που «φταίνε». Ορισμένοι άνθρωποι καταφεύγουν σε λύσεις «αυτονανουρίσματος», όπως είναι η τηλεόραση, το πολύ φαγητό, το υπερβολικό ποτό, προκειμένου να κρατήσουν μακριά τα αρνητικά συναισθήματα. 

8 βήματα για να αλλάξουμε τη ζωή μας  
* Παρατηρούμε την κατάσταση την οποία χρειάζεται να αλλάξουμε. Τι ακριβώς συμβαίνει, ποια είναι τα προβλήματα;
* Καταγράφουμε τι σκεφτόμαστε και τι νιώθουμε για την κατάσταση αυτή. 
* Ορίζουμε τους στόχους μας. Ποια ακριβώς θέλουμε να είναι η αλλαγή; 
* Καταγράφουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της παρούσας κατάστασης, αλλά και της συνθήκης στην οποία στοχεύουμε.
* Σκεφτόμαστε τι εμπόδια μπορεί να βρούμε κατά την προσπάθεια αλλαγής και ποιες λύσεις υπάρχουν.
* Προσδιορίζουμε χρονικά την έναρξη της αλλαγής και ξεκινάμε την προσπάθεια.
* Επιμένουμε και δεν παραιτούμαστε. 
* Επιβραβεύουμε τον εαυτό μας για κάθε μας βήμα.

Βάζουμε θετικούς στόχους
Το θετικό πρόσημο στους στόχους μας μάς ενθαρρύνει και μας βοηθά να τους πετύχουμε. Αντί, λοιπόν, να επαναλαμβάνουμε μονότονα ότι «δεν αντέχουμε το κλίμα στη δουλειά», μπορούμε να πούμε: «Θέλω να είναι καλύτερη η συνεργασία με τους συναδέλφους μου».

Σε συνεργασία με την δρ. ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ, MSc, ψυχολόγο υγείας, με εκπαίδευση στη Γνωσιακή Ψυχοθεραπεία και τη Συμβουλευτική, διευθύντρια στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής.

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Υπνική άπνοια: Πόσο αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας

Τα άτομα που υποφέρουν από υπνική άπνοια, δηλαδή δυσκολία στην αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν άνοια.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, στο Σαν Φρανσίσκο, αξιολόγησαν στοιχεία από 14 ήδη δημοσιευμένες μελέτες, που είχαν συμπεριλάβει στοιχεία για πάνω από 4,2 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες. Τα άτομα με αναπνευστικά προβλήματα, κυρίως άπνοια κατά τη διάρκεια του ύπνου είχαν 26% περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν γνωστική εξασθένηση.
Στις μικρότερες μελέτες ο κίνδυνος γνωστικής εξασθένησης ως απόρροια διαταραχής της αναπνοής στον ύπνο, κυμαινόταν από 23% έως 86%. Όταν οι ερευνητές ανέλυσαν τον συσχετισμό σε όλες τις επιμέρους μελέτες με όμοιο σχεδιασμό, η συνολική αύξηση του κινδύνου έφτανε το 35%.
Η διαταραχή της αναπνοής στον ύπνο σχετίστηκε επίσης με χειρότερη εκτελεστική λειτουργικότητα του εγκεφάλου, δηλαδή χειρότερες διαδικασίες που περιλαμβάνουν τον σχεδιασμό, την εστίαση της προσοχής, την εκτέλεση εντολών και την …

Οι νόσοι του λιπώδους ιστού, το παραμύθι των θερμίδων και η "ανήθικη" διάγνωση της παχυσαρκίας

Στις μέρες μας η αισθητική  αρχίζει και επισκιάζει (δυστυχώς) πολλούς τομείς της παραδοσιακής evidence-based προληπτικής Ιατρικής.
Και αυτό δεν είναι κάτι υποχρεωτικά κακό, όταν η αισθητική γίνεται από γιατρούς γιατί αν και αισθητική δεν παύει να είναι Ιατρική. Ομως στο τερέν του μάρκετινγκ και του κέρδους, βρίσκουν δυστυχώς πρόσφορο έδαφος πολλοί επιτήδειοι για να προσφέρουν..ιατρικές υπηρεσίες , μη έχοντας ιατρική κατάρτιση.  Και είναι πλέον τόσο πολλοί που έχουν εντυπωθεί στην κοινωνία επίσημα ως θεραπευτές δυστυχώς. Ενας από τους πιο πληγέντες τομείς είναι ο τομέας της παχυσαρκίας. 
Πάνω στο εύκολο και γρήγορο κέρδος της απελπισίας του ασθενούς μια ολόκληρη βιομηχανία ..μαλώνει για την ένδεια και την περίσσεια θερμίδων, δηλαδή ενός ενεργειακού αριθμού τόσο μα τόσο σχετικού που αγγίζει τα όρια της εξαπάτησης. Γιατί σχετικού; Για σκεφτείτε λίγο. Διαβάζουμε ότι η τροφή τάδε έχει 200 θερμίδες. Μια τροφή που την φτιάχνει η μητέρα ή γυναίκα μας, ο μάγειρας, που την φτιάχνουν στην Ελλάδ…

Προσοχή αν δείτε τέτοια σημάδια στο δέρμα σας – Τι να κάνετε

Ονομάζεται και “Ringworm” ή “Tinea”. Είναι η κοινή μυκητιασική λοίμωξη στο δέρμα που συνήθως επηρεάζει διάφορα σημεία σε όλο το σώμα (tinea corporis), το τριχωτό της κεφαλής (tinea capitis), τα πόδια (tinea pedis, ή “πόδι του αθλητή”) και τη βουβωνική χώρα (tinea cruris).
Δείτε όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την μυκητιασική δερματική λοίμωξη και πώς θα την αναγνωρίσετε στο δέρμα σας:
Όχι η πάθηση δεν προκαλείται από κάποιο σκουλήκι. Είναι μια μυκητιασική λοίμωξη που συχνά σχηματίζει ένα εξάνθημα σε σχήμα δακτυλίου. Μπορεί να έχει ένα κόκκινο κέντρο ή κανονικό τόνο του δέρματος στο εσωτερικό του δακτυλίου.
Τι προκαλεί την λοίμωξη; Ορισμένοι μύκητες μπορεί να βοηθούν το σώμα, αλλά ένας τύπος δερματόφυτου μύκητα που προκαλεί την λοίμωξη αυτή, ερεθίζει το δέρμα σε μεγάλο βαθμό. Αυτοί οι μύκητες τρέφονται από τους νεκρούς ιστούς του δέρματος σας, τα μαλλιά και τα νύχια. Τα δερματόφυτα ευδοκιμούν σε ζεστές, υγρές περιοχές, όπως οι πτυχώσεις του δέρματος στην περιοχή βουβωνική χώρα, ή ανάμεσα …

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Πώς η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες, μας παχαίνει

Η κύρια ορμόνη του στρες,  η κορτιζόλη, φαίνεται πως ευθύνεται για την αύξηση του σωματικού μας βάρους. Η κορτζόλη παράγεται στα επινεφρίδια και έχει τρεις κύριες εργασίες: αυξάνει το σάκχαρο, αυξάνει την αρτηριακή πίεση και ρυθμίζει την ανοσοποιητική λειτουργία. «Είναι μια “παρορμητική” ορμόνη που μας κάνει να αισθανόμαστε έξυπνοι και ετοιμοπόλεμοι! Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή. Ο «διακόπτης» αυτός μπορεί ξαφνικά να γυρίσει στο κόκκινο και τότε μετατρέπεται σε πρόβλημα» λέει η Dr. Παπαγιαννίδου Ελένη, Κλινική Διαιτολόγος.
Η υψηλή κορτιζόλη φαίνεται πως αυξάνει το βάρος, ενώ τρώμε ελάχιστα και γυμναζόμαστε έντονα σχεδόν καθημερινά. Μειώνει εγκεφαλικές χημικές ουσίες, όπως σεροτονίνη και ντοπαμίνη και μας κάνει να τρώμε λόγω εκνευρισμού όπως αναφέρει η κ. Παπαγιαννίδου σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Όταν παραμένει συνέχεια υψηλή, το σώμα πιστεύει λανθασμένα ότι λιμοκτονεί και αρχίζει να αποθηκεύει περισσότερο λίπος για περιόδους «ασιτίας» δηλαδή στρες. Αυτό με τη σειρά του …