Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι φοβίες μπορεί να οφείλονται σε κληρονομούμενες αναμνήσεις

Σύμφωνα με έρευνα


Επιμέλεια – Μετάφραση: Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγος, MA , υπ. διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου

Οι εμπειρίες των γονέων μπορούν να επηρεάσουν τη δομή και τη λειτουργία του νευρικού συστήματος των παιδιών τους πριν ακόμα γεννηθούν.


Σύμφωνα με νέα έρευνα η ύπαρξη μιας φοβίας, μπορεί να εξηγηθεί  από το γεγονός πως οι αναμνήσεις μπορούν να περάσουν στις επόμενες γενιές μέσω γενετικών αλλαγών.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι οι αναμνήσεις, τα βιώματα και οι δεξιότητες που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της ζωής  ενός ανθρώπου μπορεί να μεταλαμπαδευτούν στις επόμενες γενιές είτε μέσω της διδασκαλίας ή μέσω της προσωπικής εμπειρίας.

Μια νέα έρευνα δείχνει ότι πιθανόν κάποιες πληροφορίες να κληρονομούνται γενετικά μέσω χημικών αλλαγών στο γενετικό κώδικα. Τα  αποτελέσματα αυτής της έρευνας μπορεί να εξηγήσουν γιατί κάποιοι άνθρωποι υποφέρουν από παράλογες φοβίες. Μέρος της εξήγησης μπορεί να βρίσκεται στο ότι έχουν κληρονομήσει εμπειρίες και βιώματα των προγόνων τους. Για παράδειγμα, η αραχνοφοβία κάποιου μπορεί να οφείλεται στο ότι κληρονόμησε τον αμυντικό μηχανισμό ενός προγόνου του που έζησε μια τραυματική εμπειρία με ένα αραχνοειδές.

Ο Δρ. Brian Dias συνεργάτης του τμήματος ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Emory επιβεβαιώνει το ενδιαφέρον των επιστημόνων να διερευνήσουν την επίδραση των εμπειριών των προγόνων στη συμπεριφορά μας ως ενήλικες και συμπληρώνει: «τα αποτελέσματα της  έρευνάς μας, μας επιτρέπουν να βγάλουμε συμπεράσματα για το πώς οι εμπειρίες των γονέων μπορούν να επηρεάσουν τη δομή και τη λειτουργία του νευρικού συστήματος των παιδιών τους πριν ακόμα γεννηθούν. Αυτό το φαινόμενο που ερευνούμε, ενδέχεται να μας διευκολύνει να εντοπίσουμε την αιτιολογία και το βαθμό επικινδυνότητας της διαγενεακής μετάδοσης νευροψυχιατρικών διαταραχών όπως οι φοβίες, το άγχος και οι μετατραυματικές διαταραχές».

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τη μέθοδο των ηλεκτροσόκ για να εκπαιδεύσουν ποντίκια να νιώθουν φόβο μόλις μυρίσουν άνθη κερασιάς και στη συνέχεια τους επέτρεψαν να αναπαραχθούν. Οι απόγονοί τους είχαν φοβικές αντιδράσεις όταν εκτέθηκαν στη μυρωδιά των ανθέων κερασιάς παρ’ όλο που δεν είχαν εκτεθεί σε αυτή νωρίτερα. Η επόμενη γενιά επέδειξε την ίδια συμπεριφορά και η αντίδραση στη μυρωδιά των ανθέων της κερασιάς συνεχίστηκε ακόμα και όταν οι απόγονοι προήλθαν από τεχνητή γονιμοποίηση. Οι ερευνητές ανακάλυψαν πως οι εγκέφαλοι των εκπαιδευμένων ποντικιών και των απογόνων τους παρουσίασαν δομικές αλλαγές στο σημείο του εγκεφάλου που χρησιμοποιούσαν για να εντοπίσουν τη μυρωδιά.

Επιπλέον, ο γενετικός κώδικας των ζώων είχε υποστεί χημικές αλλαγές στο γονίδιο (επιγενετική μεθυλίωση) που ήταν υπεύθυνο για τον εντοπισμό της μυρωδιάς. Τα αποτελέσματα αυτά ώθησαν τους ερευνητές να διατυπώσουν την πρόταση ότι οι εμπειρίες με κάποιο τρόπο μεταφέρονται στο γονιδίωμα των επόμενων γενεών. Στόχος τους είναι να διεξάγουν νέες έρευνες ώστε να κατανοήσουν πώς αποθηκεύεται η πληροφορία στο γενετικό κώδικα και να εξετάσουν αν υπάρχουν παρόμοιες επιδράσεις στα ανθρώπινα γονίδια.

Ο γενετιστής- παιδίατρος Marcus Pembrey στο University College του Λονδίνου υποστηρίζει πως η παραπάνω έρευνα αποτελεί απόδειξη της βιολογικής μεταφοράς της μνήμης και συμπληρώνει ότι: «η έρευνα εξερευνά τη σωματική έκφραση του φόβου που συνδέεται σαφώς με τις φοβίες, το άγχος και τις μετατραυματικές διαταραχές και πώς αυτά σχετίζονται με τη μετάδοση βιωμάτων κι εμπειριών από γενιά σε γενιά. Είναι καιρός να ενδιαφερθούν οι ερευνητές στου τομείς της δημόσιας υγείας για τις διαγενεακές επιδράσεις, καθώς αυτές μπορεί να αποτελούν το «κλειδί» για να κατανοήσουμε την αύξηση των νευροψυχιατρικών και μεταβολικών διαταραχών ή της παχυσαρκίας και του διαβήτη».

Ο καθηγητής Wolf Reik, επικεφαλής του τμήματος της Επιγενετικής στο Ινστιτούτο Babraham του Cambridge, επισημαίνει ότι θα χρειαστεί πολύ δουλειά για να διαπιστώσουμε αν τα αποτελέσματα της παραπάνω έρευνας ισχύουν και στους ανθρώπους και συμπληρώνει: «τα ευρήματα της αρχικής έρευνας είναι σίγουρα ενθαρρυντικά γιατί αποτελούν ενδείξεις ότι η κληρονομικότητα επηρεάζεται από την επιγενετική αλλά χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση προκειμένου να δούμε αν η θεωρία βρίσκει εφαρμογή και στους ανθρώπους».

Ωστόσο, ακόμα μια έρευνα σε ποντίκια δείχνει ότι η ικανότητά τους να θυμούνται μπορεί να επηρεαστεί από την παρουσία ή την απουσία ανοσοποιητικών παραγόντων στο μητρικό γάλα. Ο Δρ. Miklos Toth, από την ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Weil Cornell βρήκε ότι χημικές ενώσεις που βρίσκονται στο μητρικό γάλα προκαλούν μεταβολές στον εγκέφαλο των βρεφών επηρεάζοντας τη μνήμη τους καθώς μεγαλώνουν.

Πηγή: The Telegraph
Πηγή: http://psychografimata.com/20617/i-fovies-bori-na-ofilonte-se-klironomoumenes-anamnisis/
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δικαιολογίες που έχεις μεγαλώσει αρκετά για να ακούς

Γράφει η Σοφία Μαυραντζά
Λες ψέματα; Ψάχνεις δικαιολογίες τύπου «έχω δέκατα», «πονάει η κοιλιά μου», «ένα μεγάλο ρακούν έκρυψε το τηλέφωνό μου» για να μη βγεις για ποτό; Τότε μη συνεχίζεις να διαβάζεις. Αυτό το κείμενο γράφτηκε για όλες εκείνες που βαρέθηκαν να ακούν δικαιολογίες, που ζητούν εξηγήσεις στα ίσα (όπως ακριβώς τις δίνουν) και που έχουν τραγουδήσει το «Ψεύτικα» της Αννούλας παραπάνω από 250 φορές στη ζωή τους.
Πάμε να δούμε παρέα τις πέντε πιο δημοφιλείς δικαιολογίες που μεγάλωσες αρκετά (και βαρέθηκες πια) να ακούς.
Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε Το ακούς παντού. Το ακούς στο γραφείο, το ακούς στο αμάξι, το ακούς στο σπίτι, το ακούς από το κινητό, το ακούς δίπλα σου, μπροστά σου, γενικά ΤΟ ΑΚΟΥΣ. «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που δεν σε κοινοποίησα στο μέιλ που έστειλα στον διευθυντή και έλεγα ότι εσύ έχασες την ημερομηνία παράδοσης», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγα τρεις μέρες σερί για μπάλα με τα παιδιά», «Δεν κατάλαβα ότι σε πείραξε που πήγαμε με τη Μαρία στο θέατρο κ…

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Οριακή διαταραχή προσωπικότητας: αλήθειες και μύθοι

Η οριακή, ή μεταιχμιακή, διαταραχή προσωπικότητας αποτελεί μία σοβαρή ψυχιατρική πάθηση που χαρακτηρίζεται από ασταθείς και θυελλώδεις σχέσεις, αδιαμόρφωτη αίσθηση ταυτότητας, χρόνια αισθήματα κενού και πλήξης, ασταθείς διαθέσεις και σχεδόν ανύπαρκτο έλεγχο της παρορμητικότητας σε τομείς όπως η κατασπατάληση χρημάτων, η κατανάλωση τροφής, οι σεξουαλικές επαφές και η χρήση ουσιών.
Ο φόβος της πραγματικής ή φανταστικής εγκατάλειψης από τα αγαπημένα τους πρόσωπα αποτελεί μία βαθιά ανησυχία για τα άτομα που παρουσιάζουν τη διαταραχή αυτή και συχνά ο φόβος αυτός αποτελεί την αιτία που προκαλεί τις καταστροφικές συμπεριφορές τους. Μάλιστα, ορισμένοι είναι σε θέση να φτάσουν σε επικίνδυνα μονοπάτια για να αποφύγουν αυτόν τον φόβο, κάνοντας, για παράδειγμα, απόπειρα αυτοκτονίας ή καταφεύγοντας στον αυτοακρωτηριασμό.
Τα πέντε πιο δύσκολα συμπτώματα της οριακής διαταραχής προσωπικότητας είναι τα παρακάτω: 1. Προβλήματα με τις σχέσεις (φόβος εγκατάλειψης, ασταθείς σχέσεις). 2. Ασταθή συναισθήμ…