Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι κάνει δύο ανθρώπους ζευγάρι;



Οι άνθρωποι αποτελούμε κοινωνικά όντα, των οποίων η έμφυτη τάση είναι να δημιουργούμε σχέσεις και να συνυπάρχουμε μέσα σε αυτές. Η ανάγκη για δημιουργία κοντινών σχέσεων είναι αυτή που οδηγεί στις φιλικές, επαγγελματικές σχέσεις, καθώς και στη δημιουργία οικογένειας. Ωστόσο, στην καθημερινότητά μας δε δημιουργούμε πάντα σχέσεις κοντινές, σταθερές και μακροχρόνιες.
Ένα ερώτημα, λοιπόν, που ανακύπτει συχνά είναι ποια είναι εκείνα τα στοιχεία σε κάθε σχέση που οδηγούν τα μέρη της να αισθάνονται ασφάλεια, σιγουριά και οικειότητα. Να την κάνουν δηλαδή μοναδική και σημαίνουσα. 

Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν πάνω σε αυτό το θέμα, ξεκινώντας από το δεδομένο ότι οι κοντινές και οικείες σχέσεις όλων των ειδών (φιλικών, ερωτικών, επαγγελματικών) έχουν παρόμοια στοιχεία αλλά και πολλά διαφορετικά. Στην προκειμένη περίπτωση θα αναλυθούν τα στοιχεία που κάνουν μοναδική μια συντροφική – συζυγική σχέση και που μπορεί να οδηγούν στην καλύτερη ψυχική υγεία των μερών της και στην εξέλιξη της ίδιας της σχέσης ή στη διακοπή της όταν αυτά εκλείπουν.

Μια συντροφική – συζυγική σχέση αποτελεί την πιο γνωστή, μακροχρόνια, συνεργατική αλληλεπίδραση και είναι μοναδική γιατί υπάρχουν στοιχεία που τη χαρακτηρίζουν τα οποία δεν υφίστανται σε άλλες δυαδικές σχέσεις (Jackson, 1965). Κάποια από αυτά είναι η αποκλειστικότητα, η μονιμότητα και οι κοινοί στόχοι.   Δύο άνθρωποι που επενδύουν συναισθηματικά ο ένας στον άλλο έχουν την προσδοκία ότι αυτή η σχέση θα παρέχει συνεχή φροντίδα σε όλα τα επίπεδα (συναισθηματικό, πρακτικό, οικονομικό, κλπ). Πρόκειται για ανθρώπους ισότιμους, οι οποίοι εισέρχονται στη σχέση με τα ατομικά τους χαρακτηριστικά, τα οποία χρειάζεται να διατηρήσουν ως ένα βαθμό, προκειμένου ο καθένας να κρατήσει την ατομικότητά του αλλά και να τα εξομαλύνουν προς όφελος του συλλογικού, ώστε η σχέση να μπορεί να προχωρήσει και να εξελιχθεί. Παράλληλα, το κάθε μέλος της σχέσης εισέρχεται σε αυτή έχοντας συγκεκριμένες αντιλήψεις για τον τύπο και τη μορφή που θα έχει, αντιλήψεις που πηγάζουν από τις ενδοβλημένες του εικόνες για την οικογένεια και τη συντροφική σχέση εν γένει.

Σε αυτό το πλαίσιο, δε μιλάμε για ανθρώπους που έχουν μόνο ομοιότητες, καθώς η διαφορετικότητα των δύο συντρόφων μπορεί να φέρει συμπληρωματικότητα στη σχέση και άρα να οδηγεί στην επίλυση επικείμενων προβλημάτων. Οι κοινοί στόχοι ενός ζευγαριού είναι ένα από τα στοιχεία που διαχωρίζουν τη συγκεκριμένη σχέση από άλλες (φιλικές, επαγγελματικές, κλπ). Οι κοινοί στόχοι αναφέρονται κυρίως σε επίπεδο διαχείρισης μιας, συχνά δύσκολης, καθημερινότητας καθώς ακόμα και στη διαχείριση οικονομικών θεμάτων, ανατροφής των παιδιών, κλπ. Επίσης, ένα ζευγάρι χρειάζεται να προβεί σε διαπραγματεύσεις προκειμένου να επεξεργαστεί και να επιλύσει θέματα που σχετίζονται με την ευρύτερη οικογένεια των μερών του (γονείς, αδέρφια, κλπ), καθώς και θέματα που αφορούν την κοινή του κοινωνική ζωή (με ποιους ανθρώπους θα βγαίνουν, ποια είναι εκείνα τα πράγματα που θα κάνουν στον ελεύθερο χρόνο τους, κλπ). Η αποτελεσματική διαχείριση της καθημερινότητας πραγματοποιείται μέσα σε ένα πεδίο αναστοχασμού από το κάθε μέλος, στο οποίο να μπορεί να νοηματοδοτηθεί αυτό που λέγεται ανά πάσα στιγμή είτε ρητά μέσω του λόγου, είτε άρρητα μέσω της συναισθηματικής έκφρασης και να υπάρξει η κατάλληλη ανατροφοδότηση. Με αυτό τον τρόπο η επικοινωνία μπορεί να παρουσιάζει λιγότερα κενά και να προχωράει πιο εποικοδομητικά.

Η μοναδικότητα της συντροφικής σχέσης έγκειται αναπόφευκτα και στην ερωτική σχέση που συνδέει τα μέλη της, μια ερωτική σχέση που χρειάζεται να έχει τα στοιχεία της αποκλειστικότητας, ώστε τα τρίτα μέρη να αποκλείονται αυτόματα από το δυαδικό σύστημα (Jackson, 1965). Όσο αυτή η συνθήκη υφίσταται είναι κυρίαρχο το συναίσθημα της εμπιστοσύνης και της αμοιβαίας υποχώρησης στο πλαίσιο της δημιουργίας ασφάλειας για το/τη σύντροφό μας. Παράλληλα, πρόκειται για ένα είδος σχέσης που βασίζεται στη σταθερότητα και στην απουσία ρήξης ικανής να τη διακόψει. Πιο συγκεκριμένα, ένα ζευγάρι προκειμένου να προσαρμόσει τις όποιες ατομικές ανάγκες στις ανάγκες της ίδιας της σχέσης χρειάζεται να προβεί σε διαπραγματεύσεις, διαφωνίες και κάποιες φορές συγκρούσεις. Η σταθερότητα έγκειται στην αμοιβαία αντίληψη ότι οι αναγκαίες αυτές διαπραγματεύσεις δε θα προκαλέσουν την οριστική διάλυσή της αλλά θα οδηγήσουν στην εξέλιξή της.

Επιπλέον, η σχέση δημιουργεί προσδοκίες στα μέρη της, στις οποίες καλούνται να αντεπέξελθουν. Αν η σύζυγος ζητήσει από το σύζυγο να κάνουν ένα ταξίδι κι εκείνος απαντήσει θετικά, εκείνη περιμένει ότι σε εύλογο χρονικό διάστημα αυτή η επιθυμία θα πραγματοποιηθεί. Αν παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα κι αυτό δε συμβεί ή δεν αιτιολογηθεί η όποια καθυστέρηση η σύζυγος ματαιώνεται και μπορεί να υπάρχει ρήξη στη μεταξύ τους εμπιστοσύνη. Επομένως, η συνέπεια σε συμφωνηθέντα είναι σημαντική για το συνεχές της φροντίδας που είναι απαραίτητο για τη συντροφική σχέση.
Τέλος, το μοίρασμα μεταξύ των συντρόφων είναι σημαντικό στοιχείο για την ίδια τη σχέση. Το μοίρασμα μπορεί να αφορά συναισθηματικό «δούναι και λαβείν» αλλά μπορεί να σημαίνει και τη δημιουργία νέων κοινών πραγμάτων (νέες κοινές ρουτίνες, τεκνοποίηση, κοινές αγορές, κλπ).

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι μια συντροφική σχέση χρειάζεται ένα συγκεκριμένο επίπεδο ψυχικής ωριμότητας και από τα δύο μέρη προκειμένου να εξελιχθεί και άρα να εξελιχθούν και τα μέρη της μέσα σε αυτή και όταν αυτή η ωριμότητα δεν υφίσταται στον ίδιο βαθμό και από τους δύο συντρόφους η σχέση συχνά μπορεί να κινδυνεύει με διάλυση. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και όταν οι ανάγκες των συντρόφων αλλάζουν αλλά με διαφορετικό τρόπο για τον καθένα. Πολύ συχνά ζητήματα τέτοιου τύπου είναι που οδηγούν ένα ζευγάρι στο γραφείο ενός επαγγελματία ψυχικής υγείας είτε γιατί η σχέση παρουσιάζει δυσκολίες που μοιάζουν ανυπέρβλητες είτε γιατί κάποιο από τα δύο μέρη μπορεί να παρουσιάζει προβλήματα ψυχικής υγείας που επηρεάζουν την ίδια τη σχέση.

mypsychology.gr
Διονυσοπούλου Κων., Κοινωνική Λειτουργός ΜΑ-Ομαδική ανάλυση και οικογενειακή θεραπεία
Στουραϊτου Σοφία, Ψυχολόγος, MSc, Θεραπεία Οικογένειας και Ζεύγους
       
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι νόσοι του λιπώδους ιστού, το παραμύθι των θερμίδων και η "ανήθικη" διάγνωση της παχυσαρκίας

Στις μέρες μας η αισθητική  αρχίζει και επισκιάζει (δυστυχώς) πολλούς τομείς της παραδοσιακής evidence-based προληπτικής Ιατρικής.
Και αυτό δεν είναι κάτι υποχρεωτικά κακό, όταν η αισθητική γίνεται από γιατρούς γιατί αν και αισθητική δεν παύει να είναι Ιατρική. Ομως στο τερέν του μάρκετινγκ και του κέρδους, βρίσκουν δυστυχώς πρόσφορο έδαφος πολλοί επιτήδειοι για να προσφέρουν..ιατρικές υπηρεσίες , μη έχοντας ιατρική κατάρτιση.  Και είναι πλέον τόσο πολλοί που έχουν εντυπωθεί στην κοινωνία επίσημα ως θεραπευτές δυστυχώς. Ενας από τους πιο πληγέντες τομείς είναι ο τομέας της παχυσαρκίας. 
Πάνω στο εύκολο και γρήγορο κέρδος της απελπισίας του ασθενούς μια ολόκληρη βιομηχανία ..μαλώνει για την ένδεια και την περίσσεια θερμίδων, δηλαδή ενός ενεργειακού αριθμού τόσο μα τόσο σχετικού που αγγίζει τα όρια της εξαπάτησης. Γιατί σχετικού; Για σκεφτείτε λίγο. Διαβάζουμε ότι η τροφή τάδε έχει 200 θερμίδες. Μια τροφή που την φτιάχνει η μητέρα ή γυναίκα μας, ο μάγειρας, που την φτιάχνουν στην Ελλάδ…

Πράσινα κόπρανα: Να ανησυχήσω ή όχι;

Ανδιαπιστώσετε ότι τα κόπρανά σας είναι πράσινα, πιθανότατα να θορυβηθείτε. Όμως, το περίεργο αυτό χρώμα, δεν αποτελεί απαραίτητα αιτία ανησυχίας. Το χρώμα των κενώσεων σας είναι συχνά μια αντανάκλαση του τι τρώτε. Το πράσινο χρώμα ενδεχομένως να οφείλεται στην κατανάλωση πολλών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, καθώς αυτές οι τροφές περιέχουν μεγάλες ποσότητες μιας πράσινης χρωστικής ουσίας, της χλωροφύλλης.
Άλλες διατροφικές πιθανές αιτίες είναι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου και χρωματισμένα με πράσινο τρόφιμα, όπως ορισμένα μίγματα αρωματισμένων ποτών, γρανίτες και κερασάκια τουρτών γενεθλίων,.
Η χολή, το κίτρινο-πράσινο πεπτικό υγρό που εκκρίνεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα πράσινα κόπρανα.
«Το φυσιολογικό χρώμα των κοπράνων είναι καφέ. Η παρουσία της χολερυθρίνης στη χολή ευθύνεται για το χρώμα των κοπράνων. Διαταραχές στη χολερυθρίνη είναι δυνατόν να χρωματίσουν τα κόπρανα πράσινα, γκρι ή λευκά, σαν στό…

Πώς η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες, μας παχαίνει

Η κύρια ορμόνη του στρες,  η κορτιζόλη, φαίνεται πως ευθύνεται για την αύξηση του σωματικού μας βάρους. Η κορτζόλη παράγεται στα επινεφρίδια και έχει τρεις κύριες εργασίες: αυξάνει το σάκχαρο, αυξάνει την αρτηριακή πίεση και ρυθμίζει την ανοσοποιητική λειτουργία. «Είναι μια “παρορμητική” ορμόνη που μας κάνει να αισθανόμαστε έξυπνοι και ετοιμοπόλεμοι! Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή. Ο «διακόπτης» αυτός μπορεί ξαφνικά να γυρίσει στο κόκκινο και τότε μετατρέπεται σε πρόβλημα» λέει η Dr. Παπαγιαννίδου Ελένη, Κλινική Διαιτολόγος.
Η υψηλή κορτιζόλη φαίνεται πως αυξάνει το βάρος, ενώ τρώμε ελάχιστα και γυμναζόμαστε έντονα σχεδόν καθημερινά. Μειώνει εγκεφαλικές χημικές ουσίες, όπως σεροτονίνη και ντοπαμίνη και μας κάνει να τρώμε λόγω εκνευρισμού όπως αναφέρει η κ. Παπαγιαννίδου σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Όταν παραμένει συνέχεια υψηλή, το σώμα πιστεύει λανθασμένα ότι λιμοκτονεί και αρχίζει να αποθηκεύει περισσότερο λίπος για περιόδους «ασιτίας» δηλαδή στρες. Αυτό με τη σειρά του …

Οι βαφές των μαλλιών και η λευχαιμία

Ορισμένες ουσίες που υπάρχουν στις βαφές μαλλιών έχουν τη δυνατότητα να προκαλούν καρκίνο στα ζώα.
Οι βαφές μαλλιών που χρησιμοποιούνταν τα παλαιότερα χρόνια ιδιαίτερα πριν από το 1980, αυτές που ήσαν σκούρου χρώματος και που παρέμεναν στα μαλλιά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ήσαν περισσότερο καρκινογόνες από άλλες.
Οι άνδρες και γυναίκες που χρησιμοποιούσαν βαφές μαλλιών μόνιμου τύπου πριν από το 1980, παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο να προσβληθούν από λευχαιμία σε σύγκριση με άλλους ενήλικες, που ποτέ δεν χρησιμοποίησαν βαφές μαλλιών.
Οι βαφές μαλλιών απασχόλησαν κατ΄ επανάληψη τους ερευνητές αναφορικά με το συσχετισμό χρήσης τους και πρόκλησης ορισμένων καρκίνων. Υπήρξαν έρευνες που έδειξαν, ότι η χρήση βαφών των μαλλιών παλαιού τύπου, αυξάνει τον κίνδυνο για λευχαιμία, πολλαπλό μυέλωμα και λέμφωμα. Υπήρξαν όμως και έρευνες που δεν έφτασαν στο ίδιο συμπέρασμα.
Γιατροί από το πανεπιστήμιο του Ιλλινόις στο Σικάγο, σύγκριναν 769 ασθενείς που έπασχαν από λευχαιμία με 623 ενήλικες χωρ…

Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε την αχαριστία

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του αχάριστου ανθρώπου; Τι μπορείς να κάνεις εσύ για να αντιμετωπίσεις έναν τέτοιο άνθρωπο;
Για μία ακόμα φορά βοήθησες τον καλύτερο σου φίλο που σε είχε ανάγκη, έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες, παραμέρισες τις προσωπικές σου ασχολίες και σαν αντάλλαγμα πήρες δυσαρέσκεια και αδιαφορία. Και αναρωτιέσαι για ποιο λόγο είναι τόσο αχάριστος και δε σου είπε ούτε ένα απλό «ευχαριστώ»; Εάν το παραπάνω σενάριο σου ακούγεται οικείο, τότε έχεις να αντιμετωπίσεις έναν αχάριστο άνθρωπο. Δυστυχώς, στην καθημερινή μας ζωή ερχόμαστε σε επαφή με αρκετούς τέτοιους ανθρώπους. Ο Κλεόβουλος τονίζει πως «ο αχάριστος άνθρωπος μοιάζει με σπασμένο πιθάρι, στο οποίο ότι καλό και αν ρίξεις θα πέσει στο κενό».
Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά του αχάριστου ανθρώπου; Ο αχάριστος άνθρωπος συνεχώς παραπονιέται για τη δουλειά του, το σπίτι του, την πόλη του, την οικονομική του κατάσταση και τη ζωή του. Πάντα θα βρει κάτι άσχημο και δυσάρεστο να εστιάσει την προσοχή του. Πιστεύει πως είνα…